Znam te dni kiedy wszystko wydaje się tak beznadziejne, nic się nie chce i życie wywraca się do góry nogami. A najgorsze jest w tym wszystkim to, że wydaje się, że nikt nie jest w stanie nas (mnie) zrozumieć i pozostaje się z tymi nieustannymi dołami i łzami zupełnie samemu. Miałam tak długo, czasem nawet dochodziłam do wniosku, że popadam w jakąś depresję. Przychodził okres, na chwilę wszystko mijało i mogłoby się wydawać, że nastały lepsze dni, ale te gorsze zbyt szybko wracały i postanowiłam w końcu coś z tym zrobić. Problem jest w naszym nastawieniu, w tym co dzieje się w naszej głowie, jak postrzegamy świat, życie, ludzi. Czasem warto zmienić tylko nastawienie, choć to łatwe nie jest i wymaga ciężkiej pracy. 3maj kciuki za poprawę nastroju.

kochana trzymaj się...tych trudnych dni może by jeszcze wiele...ale mam nadzieję, że spełnią się Twoje marzenia i los Ci wynagrodzi malutkim fasoleczkiem...a wtedy łzy, radość, nieopisane szczęście...dla tej chwili kobieta wiele jest w stanie znieść <3