Po kontroli w sierpniu wiem już, że moje hormony wróciły do normy i łapią się w odpowiednich przedziałach.
Już za tydzień przed nami pierwsza poważna wizyta u specjalisty. Dowiemy się, przynajmniej mam taką nadzieję, jaki jest powód tak długiej drogi w dążeniu do celu.

Ostatnie miesiące nie były łatwe jeśli chodzi o psychikę, ale będąc w klinice i widząc ile par ma ten sam problem i trafiając tu gdzie jest nas więcej, wiem że nie jestem w tym sama.

Pierwsza wizyta - pierwsza diagnoza - pierwsza wyrocznia. Od marca uważano, że moje wyniki są za wysokie, że stanowię problem bo hormony... Okazuje się, że jestem oznaką książkowej zgodności i wszystko jest w normie. A wysokie hormony - to nie żadne wysokie tylko lekkie odchylenie od normy co nie stanowi problemu. Ja jestem gotowa!
Problem jest po drugiej stronie, diagnoza brzmi Oligozoospermia. Zostaliśmy poddani głębszym badaniom. Dostaliśmy od dr 3mc na zmianę trybu życiu, tzn. mąż. Rzucenie palenia, o dziwo wziął sobie do serca i już na drugi dzień zaczął działać w tym kierunku. Zostały narzucone nam witaminy, które też już są wpisane do jego diety.
Przed nami jeszcze przerzucenie się na dietę bogatą w dużą ilość warzyw i owoców za czym mąż nie przepada oraz większa ilość ruchu. Nie poddajemy się, będziemy walczyć.