Pamiętniki Już nie mogę
Dodaj do ulubionych
WSTĘP
Już nie mogę
O mnie: Jestem mamą 9 letniej dziewczynki. Od 10 lat jestem mężatką. Zawsze chciałam mieć dwoje dzieci. Już przed pierwszą ciążą leczyłam się z powodu niskiego poziomu hormonów. Znów jestem bezrobotna. Skończyłam 30 lat.
Czas starania się o dziecko: 3 lata z przerwami
Moja historia: Długo zwlekałam z zajściem w drugą ciążę. Pierwszy poród był traumą i histerycznie bałam się kolejnego takiego przeżycia. Po kilku latach otrząsnęłam się, ale znów musiałam odłożyć starania o dziecko bo adoptowałam swoje rodzeństwo, byłam jedynym ich ratunkiem przed domem dziecka. Mam dom pełen dzieci, ale nie chce żeby moja córka była jedynaczką. Zamiast wytrwale próbować rezygnowałam bo nowa praca, bo akurat brak pracy.
Moje emocje: Nie jestem w stanie znieść kolejnego negatywnego testu ciążowego. To życie w ciągłej nadziei że tym razem się udało wykańcza mnie psychicznie. Niedawno straciłam pracę, przekroczyłam trzydziestkę i jestem w kompletnej rozsypce. Czuję że nie daję rady, już nie zniosę kolejnej porażki.

5 stycznia 2014, 17:53

Nikt mnie nie rozumie i nie mam komu powiedzieć o swoim problemie. Siostra (która mieszka za granicą) właśnie wpadła, jest w drugim miesiącu więc nie będę psuć humoru ciężarnej swoimi smętnymi opowieściami. Mąż mówi czym się przejmujesz nie nakręcaj się. Jeszcze usłyszałam od męża rodziny że mam jedno dziecko i tak mi wygodnie, że córka podrosła i nie chcę już się bawić w pieluchy. Oni nie wiedzą że staram się kolejny miesiąc, nie wiedzą jak bardzo rozpaczam przy kolejnym negatywnym teście. Został tydzień do @ a ja wariuję. Znów się leczyłam pół roku z powodu niskiego poziomu hormonów. Nie przetrwam tego tygodnia.
Fundusze Europejskie: Inteligentny Rozwój Narodowe Centrum Badań i Rozwoju Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego