Slędzę ten portal od jakiegoś czasu...
Dużo czytam forum, pamiętników...
Zastanawiam się po co zakładam ten pamiętnik, byc może będzie prościej? Lżej? Wypisać wszystkie złe emocje żeby poszły w niepamięć i cieszyć sie dniem? Ponoć pomaga, spróbuje i ja.
NIENAWIDZĘ takich dni jak dzisiejszy, mężulek w pracy cały dzień, a ja sama ze sobą i swoimi myślami. Mam najlepsza siostrę na świecie mimo że zuuupełnie inna to jedyną! To dzięki niej zapominam często o złych emocjach. W dni takie jak ten gdy mężulek daleko w pracy wstaję rano i od razu do niej pędzę. Ma wspaniałego dwuletniego syna, on daje takiego kopa do życia! Wchodzę do nich do domu, 9 rano a on na twój widok cieszy się jak szalony! Od razu chcę się żyć! Zabawa, tańce wygłupy! No cóż nagle czas do domu, bo ileż można im zajmować czasu? POWRÓT i znowu to samo: leżysz, siedzisz, myślisz. Po co? Nico to nie daje, kompletnie NIC! Najgorsza jest niepewność i te głupia NADZIEJA! Jak ja nie cierpię tego uczucia oczekiwania na gorsze jutro! MĘŻULKU wracaj do domu! BRAKUJE MI CIEBIE! Przyjdź przytul i pocałuj!