Ehh... Wpadam w paranoję. Jestem rozdrażniona i zmęczona... Doszukuję się choćby najdrobniejszych objawów ciąży. A jak wiadomo, to tylko ciąża urojona - zawsze kończy się tym samym. Dopiero tydzień minął od owulacji, a ja już mam ochotę lecieć po test. Nie. Nie idę. Jeszcze za wcześnie.

Przedwczoraj wieczorem zrobiłam test Pre-test. Wynik negatywny. Położyłam się spać. Rano patrzę - dwie grube krechy. Zatem zasuwam do apteki po kolejne dwa testy. Po południu znów testuję. Greenmed test niezmiennie negatywny. Pre-test druga kreska ledwie widoczna po godzinie. Dziś również test. Pre-test z porannego moczu druga kreska bladoróżowa, ale widoczna po trzech godzinach. Greenmed test przed chwilą niezmiennie negatywny. Rano zrobiłam betę. Wyniki jutro. Od wczoraj bolą mnie piersi jakbym karmiła, a nigdy wcześniej podczas cyklu nie czułam, że mam piersi:) Dziś biegunka:D

27 dzień cyklu... Beta HCG 13,5 - czy już mogę się cieszyć? Nie, nie... Za wcześnie na radość...

W poniedziałek 4 maja dostałam silnego i bolesnego krwawienia. Byłam dzień przed spodziewaną miesiączką. Beta z poniedziałku już tylko 3,5 - spadła. I po wszystkim. Po krwawieniu idę do ginekologa. To była prawdopodobnie ciąża biochemiczna - poronienie samoistne. Nie prowadzę w tym miesiącu wykresu. Jestem rozżalona. Byłam w ciąży około 5 dni. 5 pięknych dni... Szok. To moje pierwsze takie przykre doświadczenie.

Dziękuję Rotenkopf i Zabciu... Tak, to są naprawdę ogromne dylematy... Zachorowałam 8 mies. po porodzie Córeczki, która dziś ma już 5 lat! Oboje z mężem pragniemy mieć jeszcze jedno dziecko. Moje SM obchodzi się ze mną różnie, ale ja się nie poddaję. To nie jest choroba dziedziczna. Nie ryzykuję zdrowiem dziecka. Ciąża nie jest dla mnie zagrożeniem, przeciwnie - neurolodzy mówią, że w ciąży kobiety czują się bardzo dobrze. Gorzej jest po porodzie i mam na to dowód, bo zachorowałam właśnie wtedy... Ale zaraz po porodzie wrócę do leczenia i wszystko będzie dobrze - wierzę w to. Minął już rok, jak odstawiłam leki - i z miesiąca na miesiąc czuję się coraz słabiej, dlatego czuję presję czasu. Może dlatego nam nie wychodzi? Czasem zastanawiam się, czy aby nie krzywdzę swojej Córeczki Ani, którą już mam... Że zamiast skupić się na Niej ja skupiłam się na pragnieniu kolejnego dziecka, a teraz cierpię z tego powodu... Byłam świadoma konsekwencji swojej decyzji skupiając się bardziej na zdrowiu tego niepoczętego jeszcze dziecka i ewentualnym pogorszeniu się mojego stanu zdrowia po porodzie, tymczasem spotkało mnie coś o wiele gorszego... Radość, Nadzieja i ogromne rozczarowanie... Minęły już 4 dni, już pomału układam sobie to wszystko w głowie... Nie poddam się... Będziemy z mężem działać dopoty, dopóki mój stan zdrowia mi na to pozwali... Po krwawieniu wybieram się do ginekologa sprawdzić, czy wymagam czyszczenia jamy macicy, ale myślę, że nie, a Wy jak myślicie? Dostałam silnego krwawienia dzień przed spodziewaną miesiączką, gdyby nie te testy... Pomyślałabym pewnie, że to zwykły okres. Dzięki, POWODZENIA WAM ŻYCZĘ!!

Już przeprosiłam się z termometrem... Pomału sobie to wszystko układam w głowie. We wtorek jadę do gina na badanie i usg. Mam nadzieję, że wszystko w porząsiu, że już się oczyściłam. Jeśli dostanę zielone światło to wracam do gry.