Próbowałyście kiedyś polizać loda przez szybę? Albo ogrzać się? Smutne... Przez szybę nie da się poczuć niczego - wiesz jak to smakuje, wiesz jakie to uczucie, ale nie czujesz.
Tak właśnie się czuję - jakbym żyła za szybą.

No i przyszła @. Kolejny cykl... Nie mam już siły. Chciałabym nie czekać, nie myśleć. Nie potrafię. Chciałabym umieć zrezygnować. Mam już dzieci. Nie ma powodu, żebym tak rozpaczała... A jednak.
Niby wszystko jest super, dobry, kochany, dbający mąż, śliczne dzieci, dom, wszystko jak trzeba... A jednak czuję się coraz bardziej przytłoczona, zniechęcona, bezsilna. Oddzielona od własnego życia. Jakbym nie czuła, tylko wiedziała co czuję, ale same uczucia nie docierają. Jak przez szybę.