Przeglądam udostępniane wykresy na ovufriend i jakże się cieszę,gdy widzę zieloną kropeczkę. Nachodzi mnie wtedy myśl jaka to musi być radość ujrzeć tak wyczekiwane dwie kreseczki na teście. Cieszę się bardzo szczęściem innych. Ciągle mam nadzieję, że mnie ta radość też spotka i to niebawem....

Zastanawiam się czemu zaczęłam pisać pamietnik? Chyba przeważyla chęć podzielenia się swoimi troskami i obawiami z innymi kobietami, które napewno mnie doskonale rozumieją.Każda z nas, która tu jest oczekuje szczęśliwego zakończenia. Każda ma obawy, przeżywa radość i rozczarowanie. Ale gdy porozmawiasz z kimś, kto doświadcza tego samego czujesz ulgę, że nie jesteś sama.....

Razem jest łatwiej.....

Nadzieja w tym cyklu odeszla...
Niepszespana noc - po prostu męka
Wizyta u lekarza - zapalenie oskrzeli-antybiotyk- zwolnienie lekarskie.
Cykl przeznaczam na stracenie przez te cholerne choróbsko

24.11 Byłam u ginekologa. Okazało się, że owulacja jednak była choć ja już spisałam wszystko na straty. Niestety miałam zapalenie w miejscy intymnym więc seks był 3 dni przed owulacją (wg OVU). Jednak lekarz dał mi trochę nadziei. Rozmawiając z nim powiedział, żebym natychmiast zaprzestała mierzenia temperatury bo tylko się nakręcam a ona i tak przy tym tempie życia nie jest miarodajna. Wyszłam zaskoczona i uradowana. Jednak nadal mierzę temperaturę. Jakoś nie potrafie przestać i im bliżej do @ tym bardziej się nakręcam, choć bardzo się staram zrelaksować. Na dodatek mam bardzo stresującą prace. Doszedł do tego remont w mieszkaniu. Straciłam już nadzieję, że mam szanse teraz zostać mamą. Strasznie się wszystkim przejmuje i denerwuję. Nie umiem chyba z tym walczyć......