Seks i libido w ciąży

Dzisiaj przychodzę z trudnym tematem.
Czy zauważyłyście kompletny spadek libido w ciąży? Mam wrażenie, że ostatni raz miałam ochotę na zbliżenie z mężem w trakcie starań 😢 na początku zrzucałam to na kiepskie samopoczucie w 1 trymestrze, no ale jesteśmy na końcówce 5 miesiąca, a wcale nie jest lepiej. Między nami kompletnie nic się nie zmieniło, nie mam żadnych stresów, ani nic takiego co mogłoby na to wpływać. Jak już dojdzie do jakiegoś zbliżenia to nie czuję totalnie nic. Nie czuję żadnego podniecenia, ekscytacji jak wcześniej. Każda próba zbliżenia kończy się klapą, bo nie jestem w stanie się wczuć. Przepłakałam kilka nocy, bo czuję się jak jakaś staruszka po przekwitaniu, a mam dopiero 29 lat i wiem, że męża też trochę boli, że to tak wygląda. Czy jest szansa, że to po ciąży minie i wszystko wróci do normy? Czy może przyjmowanie progesteronu (luteina od 8tyg ciagiem) przez taki czas wpływa na te odczucia, a raczej ich brak? Nie wiem już sama, czy to kwestia hormonów czy czegoś innego. Wszędzie się mówi, że w 2 trymestrze libido wzrasta, natomiast u mnie jest dramat.

Hej a czy przed ciążą było u Was wszystko ok ?,u mnie ciąża nie ma wpływu ciągle mam ochotę na męża tak samo jak przed

Nie przejmuj się, mam tak samo, seks w ogóle przestał mnie interesować, nawet jak próbowałam się nastroić to ruchy bejbika mnie skutecznie wybijały z nastroju. Myślę, że po pologu wszystko wróci do normy u nas plus taki, że mąż też nie ma ochoty na amory. Jest między nami wszystko ok, całusy,przytulasy, ale nic więcej :p
Rozmawiałam z moimi kumpelami (akurat wszystkie 4 rodzimy lub urodziłyśmy w tym roku, więc info na świeżo) i tylko jedna miała podwyższone libido w II trymestrze, za to jej facet był totalnie na nie, bo się obawiał o dziecko

Cześć nie martw się ja w pierwszej ciąży to co chwilę miałam ochotę na sex a teraz to taka klapa że az sama sobie się dziwię.

Na początku się bałam, potem macica twardniała i było mi dziwnie i nie miałam z tego radości. W 3 trymestrze się przemogłam i jest super.
Musisz sobie w głowie to ułożyć. Jest w ciąży inaczej i trzeba do tego podejść na nowo. Mnie pomogła rozmowa z partnerem i położną. Obawy jak się okazało były niepotrzebne.