Długie starania 👶🏼

Cześć wszystkim,

piszę tutaj, bo już naprawdę nie wiem, gdzie szukać odpowiedzi i wsparcia… Staramy się z partnerem o dziecko od prawie 3 lat. W tym czasie przeszliśmy przez 2 inseminacje – niestety obie zakończyły się niepowodzeniem.

Najbardziej frustrujące jest to, że teoretycznie wszystko wygląda dobrze. Mam regularne, „książkowe” miesiączki, owulacje są potwierdzone, wyniki badań wychodzą prawidłowe… a mimo to ciąży wciąż brak. Czujemy się, jakbyśmy błądzili we mgle, bez konkretnej przyczyny i bez punktu zaczepienia.

Czy ktoś z Was był w podobnej sytuacji? Może macie jakieś doświadczenia, wskazówki albo coś, co pomogło Wam ruszyć dalej? Każda historia czy rada będzie dla mnie bardzo cenna.

Dziękuję, że jesteście 🤍

U nas problem tkwił w endometrium- bez histeroskopii by się nie udało. Drugim istotnym problemem był wysoki MAR u męża- tutaj kluczowe było ICSI, które w pewniej sposób eliminuje ten problem.
Poza tym reszta badań książkowa, tak samo jak styl życia i dieta.

jak chodzę do lekarza, zawsze mówi, że endometrium jest bardzo ładne, więc problemu nie ma po tej stronie. Nie zalecał mi robienia histeroskopii, tylko na samym początku skierował na badanie drożności jajowodów, żeby sprawdzić, czy droga do zapłodnienia jest wolna.

Mimo to ciąży wciąż nie ma, a wszystkie wyniki i cykle wyglądają prawidłowo… Czuję się trochę zagubiona i szukam wsparcia albo doświadczeń osób w podobnej sytuacji.

U mnie na USG też zawsze endometrium było piękne. Histeroskopia pokazała zupełnie coś innego.

U mnie tak było. Wyniki wzorowe, a ciąży brak. Mój lekarz zaproponował in vitro jak tylko wszedł program finansowania. Powiedział, że bez sensu robić kosztowne i obciążające badania, których wyniki i tak najczęściej prowadzą do ivf. Skoro celem jest ciąża to zróbmy coś, co daje największe szanse powodzenia, a nie tylko uszczupla portfel. Ivf omija wiele problemów i dopiero jeśli to nie wyjdzie, wtedy pomyślimy dlaczego i co dalej.
Udało się za pierwszym razem, mam synka i jeszcze dwa zarodki na mnie czekają.

A mąż się badał?

Mąż się badał – ruchliwość plemników wynosi 26%, a ich liczba to 22 mln/ml. Lekarz powiedział, że zarówno ta liczba, jak i ruchliwość są w porządku. Dodatkowo wszystkie wyniki ma dobre.

A Ty jakie badania robiłaś?

Miałam wykonywanych bardzo dużo badań — łącznie około 50, w tym m.in. badania poziomu prolaktyny oraz wiele innych. Przeszłam również badanie drożności jajowodów, którego wynik był prawidłowy. Nigdy nie miałam problemów z owulacją ani miesiączkowaniem — wszystko przebiega regularnie, jak w zegarku. Moje cykle są bardzo dokładne i powtarzalne co do dnia.

Bardzo wiele jest takich osób jak ty.
Mam syna kóry kończy w tym roku 10 lat, urodziłam (CC) go jak miałam 24lata- ciąża planowana, starania wtedy też potrwały ok. 2 lat ale to bym nazwała takim luźnym staraniem. Bez konkretów. Chcieliśmy drugiego bobasa dużo szybciej tzn po 2-3 latach by była mała róznica.
U mnie po CC rozjechał się okres całkowicie, miałam co 60-90 dni czasami, zwalali to na karmienie piersią dłuższe (karmiłam 1,5 roku). Dorzucali luteine na wywołanie i tyle. i tak czas mijał. bo w teorii przecież mamy dziecko więc jest ok. U innej lekarz konkretnie ruszyliśmy do akcji - skierowanie do endokrynologa, badania tarczycowe, leki od endo ( insulinooponośc i Hashimoto wyszło), dodatkowo stwierdzone PCOS, macica dwurożna, drożność wyszła ok, badania męża też, monitroing owulacji i clostybegyt. lekarka rozłożyła ręce i skierowała do kliniki leczenia niepłodności.
W grudniu byłam pierwszy raz, jeszcze raz konkretny monitoring owulacji co 2-3 dni, letrozol i zastrzyk na pęknięcie pęcherzyka. Weszła możliwośc in-vitro i doktor nam zaproponowała. Najpierw byłam przeciwna, ale po rozmowie z mężem stwierdziliśmy, że lepiej spróbować niż póżniej żałować. Nie było łatwo i nie było miło. 2 stymulacje, hiperstymulacja, szpital, 3 transfery. 3 zarodki jeszcze zamrożone. aktualnie już coraz bliżej porodu.

Co mogę powiedzieć z perspektywy czasu? Nie daj się zwieść lekarzom którzy mówią, że jest ok. Jeśli starania trwają już 3 lata przy regularnym współżyciu to jest znak, że jest coś nie tak. Szukaj konkretnego lekarza, który potraktuje cię jak człowieka, a nie kolejny numerek do odhaczenia.
Musi sprawdzić wszystko. W klinice poznałam dziewczynę, która w teorii była zdrowa, mąż też a 5 lat starań i nic. Podeszli do invitro a mimo to był problem z wychodowaniem komórek u niej. dopiero za 3 cią stymulacją osiągneli 5 szt do zapłodnienia. niestety nie wiem jak się zakończyło.