Depresja w ciąży

Hej po wielu cyklach starań udało się mi zajść z wyczekiwaną ciążę. Była ona całkowicie planowana, ze względu na słabe parametry nasienia mojego partnera rozważaliśmy nawet in vitro. Aktualnie jestem w 10tc i z dnia na dzień dostałam strasznej depresji. Bywają też lepsze dni, ale również takie, gdzie płaczę od rana do wieczora, żałuję tej ciąży, wręcz nienawidzę jej, nie mogę słuchać na temat „dzidzi”, jestem nie do wytrzymania. Stan ten potęguje fakt, że byłam do tej pory szczupłą osobą, ale gdybym pofolgowała z jedzeniem - szybko tyłam. Teraz mam duży apetyt, dużo jem, już przytyłam, mam obrzęki - nie mieszczę się w swoje ubrania. W nocy wstaje po 4 razy siku, czyli od 2 miesięcy nie przespałam ani jednej nocy. Mój facet się złości, nie rozumie czemu jestem nieszczęśliwa bo on się bardzo cieszy, myślę że bardziej chcial tego dziecka niż ja, bardzo się stara żebym byla szczęśliwa, a ja nienawidzę tego stanu. Uważam ciążę za najgorszą chorobę, której zostało mi 6 miesięcy, tych gorszych 6 miesięcy.

Czy ktoś ma podobny problem? Jestem załamana

Cześć Ana.
Jakiś czas temu napisałam podobny post. Ja jestem w 9 tygodniu ciąży. Czy bierzesz dużo leków? U nas sytuacja taka sama, ciąża długo starania a gdy się pojawiła dopadła mnie straszna depresja. Ani dnia się nią nie cieszyłam. Zauważyłam, że to od leków. A dokładnie od Accofilu w moim przypadku i od progesteronu. Na własną rękę zmniejszyliśmy dawki bo miałam myśli aby z okna wyskoczyć i to już się robiło groźne nie tyle dla płodu ile dla mnie samej... Obecnie jest stabilnie. Nie skaczę z radości ale też już nie płaczę i nie trzęsę skę jak ostatnimi tygodniami i mogę normalnie funkcjonować.
Mam nadzieję, że to też od tego u Ciebie i po schodzeniu z leków te chore myśli też Ci zejdą. A jeśli nie to koniecznie do psychiatry bo się wykonczysz.
Współczuję Ci i dokładnie rozumiem...
Mało się pisze o depresji w ciąży, zwykle o poporodowej a to może trafić człowieka w najmniej spodziewanym momencie.