tasma owodniowa POMOCY

Jestem po badaniu prenatalnym,wszystko super,jest tylko taśma owodniowa,czy jest ktos,kto miał z tym styczność?pomocy dziewczyny,bo strasznie się martwię,a juz sie naczytałam w necie jakie sa tego skutki...

Może to Cię pocieszy:

http://www.nasz-bocian.pl/phpbbforum/viewtopic.php?f=11&t=79112

Tam jest kilka kobiet,które je miały i ich historie zakończyły się szczęśliwie Trzeba być dobrej myśli

Dziękuję:)Już dzwoniłam do mojego gina i mnie uspokoił
Dziękuję Ci bardzo kochana:*

Moja kierowniczka też to miała i urodziła śliczną zdrową córeczkę, chociaż w ciąży też ją straszyli tym bardziej, że zaszła już po 40-stce.

Naprawde? Granaciku czytam właśnie,ze dziewczyny rodzą zdrowe dzidzie:) i jeszcze Ty mnie pocieczylas:) dziękuję za wiadomość

Ważne, że ktoś to w porę zauważył i dzięki temu uniknięcie powielenia historii Oliwierka z Zawiercia Lekarze na pewno odpowiednio zareagują

Nie ma bata, będzie dobrze

No ale ja nie rozumiem jak zaden lekarz nie zauważył,ze on nie ma raczek i nóżek? Przeciez jak byk widac to na usg ..lekarz,który robił mi prenatalne tez mowil,ze nie ma możliwości,żeby nie bylo tego widać..
Przeciez same widziałyście jak to na usg wygląda...

Rozumiem jakby to było jedno usg ale tych badań było kilka!!!

Drogie przyszłe mamy my nie możemy myśleć ze coś będzie nie tak bo wszystko będzie dobrze!!!
Dddodiii w internecie znalazłam relacje mamy która miała podobna diagnozę a urodziła zdrowego synka i chciała podzielić się informacją żeby pomóc innym podała nazwisko profesora z Gdańska który ku jej zdziwieniu odpisał na jej maila po 20 minutach podając nr telefonu z prośbą o kontakt w którym opisała swoją historię. Jest to profesor Krzysztof Preis który zajmuje się diagnoza i operacjami bez uszkodzenia kończyn wiec są jeszcze lekarze w których musimy wierzyć!!!

a tu coś dla uspokojenia
http://dziecko-info.rodzice.pl/showthread.php/196726-zesp%C3%B3%C5%82-ta%C5%9Bm-pasm-owodniowych

Wiem juz wszystko czytałam...Ale operacje robi sie gdy jest zagrożenie,przy tej operacji jest duzo prawdopodobieństwo,ze maly nie przeżyje...ale dziękuję,ze się zainteresowalas i chcialas mi pomoc...dziekuje...
Naprawde przerylam już caly Internet i wszystkie historie...
Czekam do czwartku i zobaczymy co mój gin mi dalej powie...

Zdecydowaliśmy,ze będę do Gina na wizyty chodzila co dwa tygodnie,żeby naprawde to wszystko miec pod kontrolą...Maluszek rośnie wzorcowo,wiec nie pozwolimy,żeby jakieś gowniana taśma odebrala go nam...

A co do małego Oliviera,to nigdy nie uwierzę,ze lekarze tego nie widzieli..nie ma takiej opcji..Chyba ze usg robila dwa razy w calej ciąży..

Robiła bodajże 6 czy 7 razy, ale na prenatalne się nie zdecydowała...
Jak dla mnie rezygnowanie przynajmniej z dwóch pierwszych prenatalnych to głupota... Lepiej odżałować te 400 czy 500zł i jechać na badanie, niż później żałować... Mnie pokazywali wszystko, każdy narząd z osobna, liczyliśmy paluszki u rączek i nóżek...
A matka Oliwierka niestety chodziła do lekarzy na nfz, gdzie sprzęt pozostawia wiele do życzenia No ale nie ukrywajmy, jak można nie zauważyć, ze dziecko nie ma rączki czy nóżki

My na prenatalnych tez liczyliśmy paluszki,raczki,nóżki...kazdy szczegół ciałka po kolei..zoladek,pęcherz moczowy..doslownie wszystko-czyli wniosek z tego taki,ze...badajmy się,usg nie jest szkodliwe,ja miałam juz chyba z 8 razy,a zaczynam dopiero drugi trymestr-miałam torbiel,wiec musieliśmy kontrolować,a dzidziuś ma wszystko na miejscu..Glownie kobiety boja sie usg,ale to nie rtg!

Jestem zdecydowanie za żeby się badać!!!

Bylam dzis u mojego ginekologa,mowil ze często nie widac na usg tej taśmy i ze mam się nie martwic,bo jak dla niego,ro wszystko będzie dobrze.
Widziałam jak wisi tam u góry,ale jakby na samym przodzie...
Mowil,ze sa przypadki,o których piszą w Internecie,ale które zdarzają sie bardzo rzadko...
Ja i tak się martwię...nie wyobrażam sobie,żeby nie miało raczek,czy nozek:(

Dziewczyny, moja historia dla przykładu. Może nie pocieszy, może tak ja dla odmiany jestem dzieckiem które w swoim życiu prenatalnym rosło sobie w towarzystwie takiej taśmy. Skończyło się to dla mnie brakiem lewej ręki, od łokcia. Morał z tego taki, że czasem nawet jeśli ta cholera się przyklei to i tak jakoś dalej się żyje łatwo mi nie jest tylko że względu na innych ludzi, którzy czasami dają mi odczuć że jestem niepełnosprawna. Ale ja nie widzę siebie w ten sposób. Wszystko co robię robię w takim tempie jak inni, nie ma rzeczy niemożliwych. No może tylko nie zaklaskam... skończyłam dobre studia, mam świetną pracę, fantastycznego męża (baaardzo przystojnego ), jeżdżę samochodem, itp itd a teraz czekam na moje upragnione dziecię, które zaczęło 8 tydzień przygody w moim brzuchu. Wiadomo że wszystkie chcemy żeby nasze dzieci były zdrowe, ale jeśli to nie jest możliwe to nie załamujmy się bo i z niepełnosprawnością można być szczęśliwym, żyć jak inni, i dawać radość rodzicom