In vitro rządowe

Hej, mam pytanie
W programie rządowym jednym z wymagań jest udokumentowany rok leczenia niepłodności.
I tutaj moje pytanie mamy badania nasienia z przed roku oraz powtórzone badania po pół roku. W obu bardzo słabe wyniki.
Czy te dokumenty wystarczą do kwalifikacji ?
U mnie wszystko w porządku cytologie i USG wykonane przez ginekologa. Brak badań specjalistycznych.

Hej, odświeżam wątek i również chętnie się tego dowiem od osób doświadczonych, które zakwalifikowały się do programu. Napiszcie proszę, czy wyniki badań partnera (które są według lekarza same w sobie są wskazaniem i problemem) oraz diagnostyka partnerki, monitoringi z kilku cykli, hormony, wymazy MUCHa itp. wystarczą? Ciekawi mnie to, ponieważ nie miałam nigdy np. cykli stymulowanych, według lekarza nie ma takiej potrzeby, więc jak zatem udowodnić samo leczenie?

Dziewczyny, in vitro to ostateczność, nie jest to droga usłana różami i nie daje gwarancji sukcesu. Wg mnie zanim w to pójdziecie, to warto jednak rozpocząć działania od stałej współpracy z lekarzem specjalistą i poszerzeniem diagnostyki. Jeśli pójdziecie od razu w program i Was zaklasyfikują, to jest opcja, że będziecie i tak musiały się cofać do poszerzania diagnostyki bo zarodki nie będą powstawać lub nie będzie dochodzić do implantacji. Mówicie o słabych wynikach nasienia - czy wyniki widział specjalista od niepłodności, czy były robione jakieś rozszerzone badania nasienia (m. in. test HBA, fragmentacja), czy Wasi partnerzy brali minimum 3 miesiące specjalistyczne suplementy i stosowali zalecenia dla mężczyzn w zakresie poprawienia paramentów nasienia? Czy mieli USG, aby potwierdzić brak żylaków powrózka nasiennego? Czy Wy miałyście robioną drożność jajowodów, badałyście hormony w odpowiednich dniach cyklu, czy miałyście potwierdzoną owulację? Czy macie wykluczoną endometriozę i adenomiozę i wady anatomiczne narządu rodnego? Czy badałyście AMH, a także weryfikowałyście ilość pęcherzyków antralnych na początku cyklu? Standardowo podchodzi się też do ok. 3 inseminacji, zanim para jest kierowana do in vitro. Inseminacja daje całkiem dobre rezultaty przy czynniku męskim, a też jest możliwość skorzystania z tej formy wspomaganego rozrodu w ramach NFZ.
A przy kwalifikacji do programu lekarze sprawdzają czy były wykonane podstawowe badania u pary i w jakim czasie (bo wtedy jest udokumentowany czas starań).

C

Dziękuję za wyczerpującą odpowiedź, nie słyszałam o możliwości inseminacji w ramach funduszu. Co do samego progarmu rządowego - w zasadzie to póki co nawet nie rozważamy IVF, po prostu chciałam się dowiedzieć, jak dokładnie wygląda kwalifikacja. A niestety mam przeczucie, że przed nami jeszcze długa droga i ta "ostateczność" nas czeka.
Na ostatnim monitoringu (regularne cykle, potwierdzone owulacje, pęcherzyki pękają) lekarz wspomniał o inseminacji ze względu na czynnik męski, jednakże martwi mnie kwestia, iż po pierwsze są to kolejne, niemałe koszty, po drugie jedynie 15% szans. Gdybym nie robiła wcześniej większości z tych najważniejszych badań (po stronie damskiej), to nawet nie pytałabym o przebieg kwalifikacji, a za nami ponad rok nieudanych starań, AH odstawiona w 2023r.
Partner - USG jąder ok. Fragmentację i DNA będziemy robić pod koniec września, wtedy też będziemy powtarzać seminogram.

W Poradniach Leczenia Niepłodności. Na pewno w Krakowie w Szpitalu Uniwersyteckim jest taka poradnia. Co do innych miast - niestety nie wiem, nie pomogę. Trzeba się zorientować gdzie funkcjonują takie poradnie w ramach NFZ i jakie świadczenia oferują. Dużo diagnostyki można też tam a ramach funduszu ogarnąć.

W pełni popieram ten głos! Jak już będziecie w programie IVF, to w tej procedurze są określone świadczenia, a o części rzeczy które mogą być przyczyną problemu (i będą nią także w przypadku IVF) lekarze prowadzący nawet nie wspominają. Zanim zdecydujecie się na IVF, zróbcie te badania:
- histeroskopia z (co najmniej) pobraniem wycinka, badaniem ICD i NK dim/bright
- genetyka w zakresie: KIR; geny odpowiedzialne za krzepliwość krwi
- immunologia (listę badań z krwi znajdziecie na dedykowanych wątkach; immunologia wg statystyk odpowiada za 10% długotrwałych niepowodzeń)

Podkreślam, te czynniki udaremniają skuteczność zarówno starań naturalnych, jak i IVF.

Jeśli chcecie się starać naturalnie, to dodatkowo warto zbadać drożność jajowodów.

Przy kwalifikacji dużo zależy od lekarza. Niektórzy w ciemno wypiszą kwalifikację na podstawie papierków o badaniach czy wizytach wykonanych rok temu, a niektórzy nie skierują na ivf dopóki nie wyczerpią diagnostyki i różnych rozwiązań. Mogę powiedzieć tylko o moim przypadku - lekarz zupełnie nie bierze pod uwagi od kiedy się staramy tylko od kiedy jesteśmy w klinice + od podjęcia leczenia (stymulacji) i od tego czasu liczy rok. Z racji na dobre wyniki nasienia szczerze powiedział, że w naszym przypadku inseminacja niewiele zmieni. Chodzimy do kliniki od grudnia, stymulacje roczpoczęłam od początku stycznia, do ivf podejdziemy w styczniu. Niestety lekarz nie chciał podjąć bardziej zaawansowanej diagnostyki przed nieudanymi transferami czy samym ivf, dlatego nie wykonam histeroskopii na razie czy głębszych badań immuno