obawy przed ciążą

Cześć!

Staramy się z mężem o dziecko od 1,5 roku.
Dwa razy byłam w ciąży (jedna obumarła w 12 tyg, a druga pozamaciczna)- ale w sumie ja nie o tym... Chodzi o to, że mam zmienne nastawienie co do ciąży- raz chcę, raz nie.
Cały czas pojawiają się myśli, że mogę zrobić lepszą karierę zawodową i więcej zarabiać, boję się, że po urlopie macierzyńskim mnie zwolnią
Chociaż z drugiej strony ponoć zawsze wszystko się układa, gdy pojawia się dziecko.

Czy Wy dziewczyny też macie podobne obawy? Skąd wiecie, że to jest najlepszy moment na dziecko?

Nie ma odpowiedniego czy najlepszego momentu i nigdy nie będzie- wiem marne pocieszenie
Mówię z całą powagą. A dlaczego? A no dlatego ze zawsze będzie można cos zrobić przed. A to praca a to awans a to moze wycieczka marzeń a to wybudowanie domu a o cos jeszcze. Wszystko.

Jesli chodzi o obawy-będą zawsze tak wiem znów marne pocieszenie bo to jest zmiana-nie na chwile a na cale życie juz. Życie się zmienia. A ludzie ogólnie nie lubią zmian, boja sie ich (są wyjątki oczywiście). Stad strach. I on jest u każdej osoby-mniejszy lub większy.
Pytanie czy chęć posiadania dziecka jest większy niż strach czy nie.
Bo to ma byc nasza chęć a nie oczekiwania osób trzecich-bo to nasze życie zmienia sie najbardziej wraz z powołaniem do życia nowego człowieka

Dokladnie. Popieram to co napisala terka. Obawy, lęk, strach będą na pewno. Bo to normalne każda chyba przez to przechodzi i to nie jest istotne czy to jest pierwsze, drugie dziecko. Obawy zawsze będą nam towarzyszyc. Jak byłam w ciazy z synkiem zastanawialm sie jak to bedzie czy dam rade. Teraz mnie tez czasami nachodza takie mysli czy jesli mnie sie uda i zajde drugi raz w ciaze to czy dam rade z dwojka jak ja to ogarne. Ja mam o tyle utrudniona sytuacje ze jestem za granica i poza mezem nie mam tu nikogo, kto moglby ewentualnie pomoc mi przy dziecku/dzieciach. Ale potem sobie mówie, ze jakos to bedzie. Dam rade. Skoro dalam rade z jednym dam i z dwoma.