nie poddawajcie się!!!

Kochane, zaczęłam starania mając 32 lata. Skonczyło się na nierównej walce z in vitro, symulacjami, transferami i z poronieniem. Druga ciąża z invitro była szczęśliwa, urodził się na patologii ciąży HNB synek, miałam 36lat. Po ponad pół roku karmienia piersią wróciły okresy. Czułam się inaczej w brzuchu, ciąża dużo zmieniła w mojej endometriozie. Po kolejnym roku współżycia, załamałam się znów trochę, ale uznałam, że trudno, najwyżej wrócę kiedyś do kliniki. Zmęczona bardzo wymagającym dzieckiem oddałam do na kilka h do żłobka w przedszkolu. I niesamowite jest to, że poczułam się bezpiecznie, dziecko zaopiekowane, zrobiło się miejsce dla kolejnego. Zaszłam w ciążę.

Dlatego proszę Was, nie poddawajcie się. Za każdym razem bardzo chciałam. Za każdym razem myślałam o tym. Choć jest to pętla na szyi i nic mnie tak nie przeczołgało w życiu jak niepłodność, ciąża, połóg i macierzyństwo z High need baby- warto.

Jedyne co bym dziś zmieniła- poszłabym wcześniej na terapię. Serio, myślałam, że tego nie potrzebuję. Każda osoba urodzona w latach 80-90 tego potrzebuje, smutne... Ale to najlepiej zainwestowane 120zł dwa razy w miesiącu. Tylko poszukajcie dobrej osoby.


Powodzenia!!!!

ps mam nadzieję, że moja ciąża się utrzyma i zakończy urodzeniem zdrowego bobaska. Bo nie ma NIC złego w tym że chcemy mieć zdrowe dzieci.

Super! Gratulacje i trzymam kciuki Dziękuję za ten wpis, na pewno dodałaś wielu osobą otuchy. Mogę wiedzieć z czym się mierzyłaś jeśli chodzi o plodnosc? Też zaczęłam starania w tym wieku i łapię się na tym że mam do siebie pretensje i się obwiniam że może za późno (szczególnie że z każdym badaniem wychodzą nowe problemy... )

Postaraj się nie obwiniać, bo czasu już nie cofniesz, choćbyś bardzo chciała. Jeszcze zdarzą się chwile, kiedy uronisz łzy i nie będziesz miała siły (to znaczy życzę, żeby dopiero w momencie porodu, ale wiadomo - nie wszystko jest takie proste, jakby się chciało).
Postaraj się naciskać lekarza na szybką diagnostykę: czasem warto zrobić więcej badań, więcej wydać, niż zrobić trzy badania - poczekać miesiąc na konsultację, dowiedzieć się, że wszystko dobrze - zrobić kolejne badania i tak w kółko.
Za większość badań i tak zapłacisz w klinice, więc w sumie nie ma znaczenia - czy zrobisz je z zalecenia lekarza, czy z własnego widzimisię.

Przede wszystkim, pamiętaj, że zawsze są jakieś alternatywy. Póki z macicą jest dobrze to można skorzystać z cudzych zarodków/komórek/nasienia, zawsze też można pójść w stronę klasycznej adopcji.
Głowa do góry i przyj do przodu!