Pocieszcie mnie i siebie :(

Staram się z IVF o dzidziusia, jestem po poronieniu, mam już dość.
Dziś dostałam wyniki moich zarodków i jest tylko mozaika.
Jak dalej żyć w tym smutku jak widzisz samych szczęśliwych ludzi w ciąży obok i wszędzie w social mediach...
... aż żyć się odechciewa.

Starania od ponad 15 lat (mam za chwilkę 13 lipca 39 lat)

Jesteś mega dzielna i zmotywowana, podziwiam! Mi nawet nie stuknęły jeszcze dwa lata a już mam dosć tego procesu, którego jestem coraz mniej pewna czy w ogóle efektu jeszcze pragnę. Ja staram się sobie tłumaczyć, że owszem jest to ważne w życiu ale jednak życie samo w sobie ma setki innych aspektów i jestem wdzięczna za nie. Ogólnie działa ale wiadomo, że czasem smutek bierze górę zwłaszcza jak leki albo hormony perimenopauzalne rozchwiewają psychikę. Jestem 1,5 roku starsza od Ciebie i jajniki już ledwo ledwo więc ja mam sytuację graniczną więc nie opcja dla mnie ale może dla Ciebie bardziej: Może warto zrobić jednak przerwę i na jakiś określony czas “wymeldować się z tematu” i skupić na totalnie czymś innym, żeby zebrać znowu nowe siły na jeszcze kilka prób?

Nie wiem, czy Ciebie pocieszę, ale ja też tyle się starałam i staram o dziecko, najpierw jak byłam o 15 lat młodsza z partnerem, który totalnie był nieodpowiedni i poza tym nie miał ani jednego plemnika, bo pół życia był na sterydach. A jak już znalazłam idealnego mężczyznę, to dopadł mnie wiek. Zaszłam 3 razy naturalnie w ciążę, wszystkie straciłam, potem nie zachodziłam już i decyzja o IVF, z 4 procedur uzyskaliśmy tylko jeden zarodek zdrowy, to z kolei lekarka źle przeprowadziła transfer, bo kilkukrotnie wymieniała cewnik i zarodek nie przyjął się. Za wszystko płaciliśmy prywatnie, bo nie łapię się na refundację (44 lata), wydaliśmy fortunę. Wreszcie decyzja o KD, to skończyły się środki w klinice i musieliśmy czekać pół roku, ale póki co udało się, jestem w 6 tyg. Ale mam mnóstwo teraz rozterek, zawsze marzyłam o swoim genetycznym dziecku, mam nadzieję, że poczuję wszystko to, co powinnam do tego maleństwa.
Wierz mi, że wielokrotnie byłam na dnie, stany depresyjne, żal do świata i rozumiem doskonale, co możesz czuć 🫂
Myślę, że konsultacja z genetykiem wyjaśni, czy mozaika może być dopuszczona do transferu 🤞🏼

Jesteś silną i wytrwałą kobietą, uważam że nie wszystko jeszcze stracone, polecam dr Wyrobę z Krakowa ma świetne opinie, trzymam za Ciebie kciuki i podziwiam za walkę, wierzę że uda Ci się zostać mamą