Problemy u niej i u niego.

Cześć,
od jakiegoś czasu zaglądam nieśmiało na forum i czytam porady i wsparcie, jakiego sobie udzielacie. Zdecydowałam się więc napisać i poprosić Was o pomoc, bo po dzisiejszej wizycie ciężko mi pozbierać myśli.

Staramy się o Dziecko od ponad 2 lat. Po początkowych 3-4 miesiącach bezskutecznych prób zajścia w ciążę wykonałam u siebie pełną diagnostykę hormonalną, badanie USG, cytologię itp, badania toksoplazmozy, hba, hbv, hiv itp itd. Wyniki w normie, bez żadnych negatywnych niespodzianek. 3 różnych cenionych ginekologów stwierdziło, że ze mną wszystko ok, z wyjątkiem niedoczynności tarczycy i Hashimoto. Zgłosiłam się do endokrynologa, Letrox działa, TSH teraz w normie od dłuższego czasu (wynik 1,600), tarczyca się nie zmniejsza i guzków też nie widać.

U mojego męża wyszła obniżona jakość nasienia (plemniki o prawidłowej budowie - 2%) + bakterie enterococcus faecalis i escherichia coli. Mąż nie odczuwał żadnych objawów, lecz leczył się 1,5 roku - łącznie z końskimi dawkami antybiotyków, m.in. gentamycyny. Wykonał po jakimś czasie kontrolnie badania (m.in z cewki) w innym laboratorium i tam bakterie nie wyszły. Zaczęliśmy znów intensywniej starać się o dziecko. Minął rok i niestety nadal nic. Zgłosiliśmy się do jednej z klinik leczenia niepłodności. Dostaliśmy już na pierwszej wizycie szereg badań do wykonania.
AMH, ANA1, ANA2, wymaz bakteryjny, CHUM, cytologia, krzywa cukrowa, insulina. Wszystkie badania z wyjątkiem AMH, OK. U Męża wykonano: posiew tlenowy nasienia, CHUM, MIOXSYS, HBA, badanie nasienia. Badanie nasienia poprawilo sie (plemniki o prawidłowej budowie - 3%)


To, co nas martwi to:
- w nasieniu znów pojawił się enterococcus faecalis i escherichia coli (i znów bez żadnych dolegliwosci bólowych. Dodam, że badania wykonano w tym samym laboratorium, w którym wykonywano je za pierwszym razem (nie w tym, co z cewki).
- HBA - 64%
- AMH - 0,991 (norma 0,711-7,59)
Ja mam 30 lat, a mój Mąż 32.

Nie ukrywam, że po dzisiejszej wizycie u lekarza jestem bardzo roztrzęsiona. Lekarz rekomendował in vitro, gdyż inseminacja wg niego może nie wyjść, a o naturalnej ciąży możemy zapomnieć. Chciałabym się Was zapytać czy byliście w podobnej sytuacji przy podobnych wynikach? Jak u Was to się rozwiązało?
Dodam jeszcze, że zlecono nam kolejne badania:
Spermbion i Kariotyp u Męża, a u mnie Kariotyp, FMR1 i SonoHSG u mnie.

Koszty badań i wizyt są horrendalne i chciałabym doradzić się czy wg. Was wszystko z w/w rzeczywiście jest potrzebne i niezbędne?

Dziękuję Wam wszystkim z góry za rady.

Wg mnie jeżeli chcesz podchodzić naturalnie to musicie się pozbyć tych paskudnych bakterii, a jak się zdecydujecie na in vitro to nasienie zostanie odwirowane i można olać bakterie , ale podpytaj jeszcze w klinice jak oni to widzą.

Jeśli planujecie ivf to nie ma sensu robić hsg tylko działać. Jeśli jednak nadal chcecie próbować naturalnie to musicie znaleźć androlog który wyleczy bakterie i bezwzględnie Sono hsg. U nas wszystkie wyniki super a oba jajowody niedrożne, mogłabym czekać kolejne lata bez szans powodzenia.

Moim zdaniem idz w invitro, szkoda czasu i kasy na inseminacje. Oczywiście jak sprawdzisz drożność i będzie Ok to możesz dalej próbować naturalnie, czasami cuda się zdarzają ale przy tym AMH raczej czasu nie macie.
No i przede wszystkim te bakterie, skoro były wyleczone to skąd się wzięły znów te same?😳
Trochę dziwne - czytałaś skąd się biorą takie zakażenia?