Efek haka

Chciałam sie dowiedziec czy ktoras z was slyszala o Efekcie haka(hook effect) ?
Czytałam troche o tym na inncyh angielskich forach. znalazlam nawet caly artykuł (http://www.cap.org/apps/cap.portal?_nfpb=true&cntvwrPtlt_actionOverride=%2Fportlets%2FcontentViewer%2Fshow&cntvwrPtlt%7BactionForm.contentReference%7D=cap_today%2F0612%2F0612f_not_so_obvious.html&_pageLabel=cntvwr) niestety tylko po angielsku. moze ktoras sie wypowie?

moze wkleje tutaj cytat
"The high-dose hook effect is a well-known phenomenon in laboratory medicine, Dr. Gronowski says. It occurs when increasing concentrations of analyte lead to saturation of both the capture antibody and detection antibody, preventing formation of a complete antibody-antigen-antibody sandwich and leading to possibly false-negative results. She co-authored a study focusing on what she calls a “variant hook effect” that affects qualitative urine hCG tests. “The problem is an excess of one form of hCG. Part of the problem is that hCG comes in many different isoforms, and after five weeks of pregnancy, you get much more of one variant form called the β core fragment than you get of the hCG intact molecule. We demonstrated that if you add increasing concentrations of β core fragment to a urine sample that contains intact hCG, there is a dose-dependent inhibition of signal. This is similar to the standard hook effect, except that in many cases the devices don’t recognize β core fragment alone. In other words, the β core fragment only binds one of the two antibodies used in the assay, but it still has the same net effect and causes a false-negative result.”

Są również i polskie strony medyczne, na których można o tym poczytać.

Efekt „haka” (hook effect) oraz makroprolaktynemia są
dwiema niezależnymi przyczynami istotnych rozbieżności
wyników oznaczeń stężenia prolaktyny w surowicy
wykonywanych w różnych laboratoriach. Mogą
one stanowić powód rozterek diagnostycznych albo
błędnej diagnozy i wyboru niewłaściwej metody leczenia.
W związku z tym szersze omówienie obu tych zagadnień
wydaje się istotne dla praktyki klinicznej.
Efekt „haka”
Efekt „haka” — jest to wada dwustronnej immunometrycznej
metody pomiarowej [IRMA (immunoradiometric
assay) — metoda immunoradiometryczna, IFMA
(immunofluorometric assay) — metoda immunofluorometryczna,
ILMA (immunoluminometric assay) — metoda
immunoluminometryczna, ELISA (enzyme-linked immunosorbent
assay) — metoda immunoenzymatyczna)]
skutkująca fałszywym dużym zaniżeniem bardzo wysokich
stężeń oznaczanego parametru. Defekt taki rejestrowano
między innymi w metodach oznaczeń prolaktyny
(PRL, prolactin), gonadotropin, kalcytoniny, tyreoglobuliny
i antygenu gruczołu krokowego (PSA,
Prostate Specific Antigen) [1–4]. Potwierdzeniem takiego
zafałszowania jest uzyskanie znacznie wyższego stężenia
w próbce surowicy wielokrotnie rozcieńczonej niż
w próbce nierozcieńczonej. Problem polega na tym, że
pracownik laboratorium, który uzyskuje wynik mieszczący
się w zakresie rutynowych kalibratorów, nie ma
przesłanek do wykonania dodatkowego badania
w odpowiednim rozcieńczeniu tej surowicy, jeśli nie ma
od lekarza wyraźnej wskazówki, że na przykład z powodu
dużego rozmiaru guza istnieje potencjalna możliwość
bardzo wysokiego stężenia danego hormonu.
W ostatnim 10-leciu z wielu ośrodków (zwłaszcza
neurochirurgicznych) donoszono o przypadkach dużych
guzów prolaktynoma, które wcześniej błędnie rozpoznano jako guzy hormonalnie nieczynne i dopiero
po operacyjnym usunięciu znacznej części masy guza
okazywało się, że stężenie PRL wynosiło kilkaset albo
nawet kilka tysięcy ng/ml, podczas gdy przed zabiegiem
badania wykazywały, że stężenie PRL było tylko nieznacznie
podwyższone. W Polsce w latach 1996–1998
dość popularny był zestaw PRL-IRMA firmy Spectria,
w którym efekt „haka” dotyczył już stężeń powyżej
800 ng/ml. Wśród wykrytych wówczas przypadków fałszywego
istotnego zaniżenia wyników oznaczeń PRL
najbardziej drastycznym okazał się wynik 10 ng/ml, zamiast
18 000 ng/ml [2]. W ostatnich latach w przetargach
wygrywały tanie zestawy PRL-IRMA produkcji
DSL, w których efekt „haka” zaczyna się od powyżej
4000 ng/ml. Inne dostępne zestawy cechują się wyższym
pułapem tego defektu (od kilku tysięcy do 22 000 ng/ml)
albo taki defekt w ogóle nie występuje w przypadku
metod z 2-etapową inkubacją (przykładem jest zestaw
firmy CIS). Mimo że jak się wydaje aktualnie efekt „haka”
dotyczy przypadków kazuistycznych, to nie można
o nim zapominać. Każdy błędny wynik to błędne rozpoznanie
i w konsekwencji niewłaściwy sposób leczenia.

Czytaam. ale to jest o prolaktynie nie o Hcg...