Tęczowe dziecko

Hej. Dzisiaj jest równo 15miesiecy u mojej tęczowej Oliwki. Odkąd się urodziła co chwila przydarzały się jakieś sytuacje zaskakujące nas rodziców typu, że potrafi coś czego nikt jej nie nauczył, że nagle odpowiedziała jakby świadomie czego wcześniej nigdy nie było. Że rozumie tak dużo, że zbyt dużo jak na swój wiek, kiedy powiemy coś w sposób w jaki nigdy nie mówiliśmy, a ona to zrozumie i to zrobi. Często jesteśmy w szoku. Ja widziałam to szybciej, bo to ja jestem z nią od początku ciągle i mam pewność/wrazenie, że to nie jest zwykły dzidziuś, jakby miała starszą duszę, jakby tylko była w tym małym ciałku. Ja to czuję. Żadne moje dziecko nie było takie jak ona- to aż niemożliwe. Dziś zaczęła chodzić i jesteśmy tym wzruszeni (to tak poza tym). W tym momencie gdy nie umiem zasnąć myślę o moim Dawidku, który odszedł. Czy on ma coś wspólnego z Oliwką? Tak bardzo chciałabym wiedzieć gdzie jest.. Czemu to nie był jego czas.. Po prostu tęsknię.. mam nadzieję, że chociaż jedna z was odpowie, że też widzi coś innego w swoim tęczowym dziecku, że widzi to w jego oczach. Że widzi to „mamo to ja jestem, ja cię kocham” jakby to był ktoś kogo już znałyście i kochałyście

Lani, to niezwykłe o czym piszesz... Musiałam poczytać trochę Twoje wcześniejsze wpisy, żeby dowiedzieć się co przeszłaś... Bardzo, bardzo współczuję. Też straciłam Synka💔

Moje tęczowe dziecko jest jeszcze za małe, żebym mogła zaobserwować coś podobnego, ale mam nastoletniego syna, o którym mówię, że ma starą duszę w młodym ciele i często z nim o tym rozmawiam. Już dawno powiedziałam mu, że chyba powinien urodzić się w innym czasie, bardziej przystającym do jego cech. Zaskakuje mnie jego życiowa mądrość i bardzo wyrobiony światopogląd.
Z kolei tęczowa córcia to dar od losu po tym wszystkim co przeszłam. Nie widziałam jeszcze tak pogodnego i radosnego dziecka, a ma dopiero 4 i pół miesiąca. Chochliki w jej oczach znikają tylko na czas snu. Bardzo bym chciała, żeby ten nieraz okrutny i brutalny świat nie zniszczył jej radości życia.