Depresja w ciąży

Jestem w swojej drugiej ciąży i jest to ciąża blizniacza.Wyczekana wymarzona ciąża po kilku miesiącach starania i 8 latach przerwy(pierwsze dziecko urodziłam w wieku 22 lat)W pierwszej ciąży od 25 tygodnia musiałam leżeć że względu na rozwarcie i skracającą się szyjkę.Była to dla mnie trauma ponieważ sama jestem póznym wcześniakiem z końca ósmego miesiąca a moja siostra nie miała tyle szczęścia,urodziła się 2,5 miesiące przed terminem i jest bardzo niepełnosprawna,wymaga opieki 24 h na dobę,nie chodzi krzyczy i ja całe życie się na to napatrzyłam.Teraz zaczęłam wmawiać sobie,że moje dzieci będą chore bo nie zasługuję na zdrowe dzieci tak jak inni.Nie umiem przestać boję się być szczęśliwa.

Hej, no nie jesteś sama. Ja też mam obawy, jestem w swojej 1 ciąży (wcześniej poronienie i 1,5 roku walki o kolejny cud). Nie mamy na wszystko wpływu niestety... Ja bym chciała mieć tylko jedno dziecko zdrowe i wiecej nawet nie próbuje. Też się u siostry swojej napatrzyłam na jej córkę z autyzmem... Siostra miała normalnie ciążę książkowa, bez żadnych problemów przy porodzie, wszystko o czasie... A tu takie coś, bez żadnych chorób w czasie ciąży, normalnie do niczego nie idzie się przyczepić. Skąd się to wzięło nie wiadomo... Robią badania genetyczne, ja teraz będąc w ciąży też boje się takie mieć. Oni przeżywają dramat, bo ciągle są jakieś problemy z nią mimo że ma już 9 lat. Ma ADHD, ogromną wadę wzroku i jeszcze jakiś problem z zębami. Także niestety nawet jak wszystko idzie dobrze to i tak loteria co się urodzi. Mi też zaczęła się skracać szyjka od 22 t.c. i jestem pod obserwacją cotygodniowa, teraz już 30 t.c. też sie boję żeby za wcześnie nie urodzić, bo to to większe ryzyko o takie właśnie dziecko.... Tobie życzę zdrowia i częstych kontroli właśnie szyjki itp i powinno być dobrze ❤️