Ospa a starania

Mój synek zachorował na ospę. Czy w związku z tym powinnam wstrzymać starania, aż wyzdrowieje? Jestem przekonana, ale nie pewna, że chorowałam w dzieciństwie, ale w necie nie ma jednoznacznych informacji nt. wpływu wirusa na płód. Ktoś coś wie?

Proponuje wstrzymać starania do czasu aż wirus ospy ustąpi. Co prawda ospą zarażamy się od osoby która nie ma jeszcze wysypki(później ta osoba gdy ma już wysypkę nie zaraza), a okres wylęgania trwa około 2 tyg. U osób dorosłych nawet tych które już przebywały ospę w dzieciństwie jej wirus możne objawić się/uaktywnić w postaci tzw. półpaśca. Lepiej aby w tym czasie kobieta nie zaszła w ciąże. Ospa jest niebezpieczna dla płodu, co do półpaśca spotkałam się z rożnymi opiniami ale myślę że warto ograniczyć ryzyko.

Dzięki za odpowiedź. Ale ponoć jeśli się chorowało i ma się odporność, to wtedy dziecku nic nie grozi. Ktoś ma jeszcze jakieś informacje na ten temat?

Moja szwagierka była w drugiej ciąży, kiedy jej synek zachorował na ospę i drugie dziecko urodziło się z nierozwinieta małżowiną uszną i niedosłuchem, ponoć ospa synka miała na to wpływ. Dużo jest takich przypadków. Pozdrawiam

A ona sama zachorowała? Bo mój synek już choruje, więc pewnie zaraz się wyleczy, a ja jeszcze nie zaszłam, więc w sumie obawiam się tylko tego, że ja zachoruję na półpasiec, bo wirus jednak się wylęga jakiś czas. A na jakim etapie ciąży jej synek chorował? Bo ponoć pierwszy trymestr jest bezpieczny.

Szwagierka nie zachorowała, bo miała ospę w młodości. A na jakim etapie ciąży była nie pamiętam dokładnie, ale wiem, że już miała brzuszek także sam początek to nie był. Mogę jej dopytać

Mogłabyś? Byłabym wdzięczna Zrobię sobie chyba badanie na VZV, bo w sumie powinnam przewidzieć, że mając w domu przedszkolaka, to wcześniej czy później ospa nas dopadnie

muamua mam wrażenie, że na siłę próbujesz uzyskać od którejś z nas zgodę lub poparcie. Prawda jest taka, że w takich momentach powinno się zaniechać starań, żeby później sobie nie pluć w brodę jak okaże się, że zaszkodziło dziecku i żyć do końca życia ze świadomością "jaka byłam głupia, że nie poczekałam chwili", "to moja wina" itp. Znam takie przypadki, trzeba być odpowiedzialnym a nie tylko chcieć, rozumiem, że pragnienie dziecka jest duże, ale ono ci nie ucieknie jeśli zrobisz ten miesiąc przerwy. Zawsze najlepiej skonsultować się w takim przypadku z ginekologiem niż z forum
Półpasiec swoją drogą to nic przyjemnego i bierze się na niego mocne antybiotyki.

Oj, nie chciałam być tak odebrana. Fakt, szkoda mi kolejnego miesiąca starań, więc do momentu, gdy nie zyskam całkowitej pewności, że to jest niegroźne na pewno nie zaryzykuję. Przed pierwszą ciążą nie sprawdzałam sobie przeciwciał przeciwko tej chorobie i nie spotkałam nikogo, kto to robił, a przecież większość ludzi ma kontakt z małymi dziećmi, dlatego zaczęłam się zastanawiać, jak duże jest zagrożenie. Znajoma lekarka mnie uspokoiła i powiedziała, że skoro chorowałam i mam przeciwciała, to nie ma żadnego ryzyka, ale ja z tych, co wolą dmuchać na zimne i potwierdzić to u różnych źródeł Dzięki za odpowiedź

Chciałam już domknąć sprawę, bo konsultowałam się z lekarką, a temat może jeszcze kiedyś kogoś dotyczyć. Jeżeli się chorowało lub było szczepionym na ospę, to jest się już na nią odpornym. Po kontakcie z osobą chorą wirus nie reaktywuje się jako półpasiec. Półpasiec pojawia się, gdy już chorowaliśmy na ospę i np. mamy obniżoną odporność - wtedy wirus, którego mamy w organizmie może się ponownie aktywować. Także ospa zagraża płodowi tylko wtedy, gdy matka na nią nie chorowała ani nie była szczepiona. Załączam dwa linki dotyczące tej sprawy.

http://www.polskatimes.pl/artykul/492660,polpasiec-i-wirus-ospy-wietrznej,id,t.html?cookie=1
http://www.mjakmama24.pl/ciaza-i-porod/ciaza/dlaczego-ospa-jest-grozna-dla-ciezarnych-kobiet,152_2246.html

Pozdrawiam i dzięki za wypowiedzi w temacie