Invitro vs naturalnie

Cześć dziewczyny. Szukam opinii osób które są w podobnej sytuacji co ja. Mam 41 lat. Zaszłam w pierwszą ciążę szybko ale niestety straciłam synka w 22 tc z powodu ciężkich wad serca i obrzęku. Robię badania WES ponieważ niewiadomo czy była to wada izolowana czy o podłożu genetycznym. Mimo ogromnej straty chcę spróbować raz jeszcze tym bardziej że goni mnie czas. Pytanie brzmi czy starać się naturalnie czy iść w kierunku in vitro z badaniem zarodków ? Zaczynam rozważać tę drugą opcje. Jeżeli macie podobną historię chętnie poznam Wasz punkt widzenia. Dzięki

To nie jest porada medyczna, tylko moja opinia Najlepiej, jakbyś skonsultowała to z lekarzem oczywiście.

Ale patrzac tak zdroworozsądkowo: jesteś już po 40, jakość Twoich komórek jajowych będzie spadać teraz coraz szybciej, a więc czas po 40 zapitala jeszcze bardziej Ryzyko wad genetycznych jest dużo wyzsze.
Po co tracic czas na kolejne próby, ktore owszem - mogą (czego Ci z calego serca życzę) - ale nie muszą skonczyc sukcesem, a czas bedzie upływał. Dodatkowo dochodzi koszt psychiczny, o czym sama się przekonałaś niestety.
Tak można probowac sobie w wieku 30-paru lat. Ja bym wolała jak najszybszą drogę do spełnienia marzenia I z PGT-a (żeby dodatkowo uniknąć rozczarowania, no i po prostu kolejnego upływu czasu).
Do tego jeszcze wiek kwalifikuje Cię do zabiegu refundowanego (na własnych komórkach jest do 42 r.ż. )