Piękny wpis, podnosi na duchu. Ja tez od tego roku próbuje wszystko zrobić inaczej, bo straciłam pół roku życia tylko i wyłącznie czekając na - owulacje, okres, owulacje, okres. A tu jednak trzeba żyć a ciąża jak ma być to będzie.

Powiem tylko tyle, że dobrze, że potrafisz nie myśleć o tym. Ja wiem po sobie, że może jest to ciężkie, ale osiągalne. W takim wypadku masz szansę na to, żeby ciąża miło Cię zaskoczyła :) Gratuluję sukcesów. Mimo przeciwności trzeba iść do przodu!

Hejka, jesteśmy w podobnym wieku. Trzymam kciuki za Ciebie. Najważniejsze, to mieć wsparcie i nie dać się zwariować. Macierzyństwo nie jest wyznacznikiem mojej, ani Twojej kobiecości :-)

Bardzo dojrzały wpis.. czuć w nim tę przebytą walkę, starania, złości, nadzieje, rozżalenie i smutek... Podobno czymś trzeba się zająć, by nie myśleć o ciąży... Zazdroszczę szczerze, że potrafisz skupić się na innych rzeczach... ja póki co jestem na początku starań i wszystko niestety kręci się wokół ciąży... ludzie mijani na ulicy, klientki, znajomi ... ale nie wiem czemu mam wewnętrzne obawy, że coś jest nie tak, że nie będzie mi dane myć mamą ....

Droga Zosienko, wiesz, ze istnieje cos takiego jak interpunkcja? Przecinki , kropki . Latwiej byloby cie zrozumiec, jakbys ich uzywala. I nie placz juz tak , gdy Cie ktos na forum "krytykuje". Wiesz, nie tylko ty masz prawo do wlasnego zdania. Inni tez maja, moga Cie nawet oceniac, a ty musisz z tym zyc, bo na ocene w sieci nic nie poradzisz, malenka. Chociaz, nie taka malenka, 61 kg to spory kawal baby!

Jak nie pasuje Ci styl mojego pamietnika po prostu go nie czytaj.

Jej, ty serio nie rozumiesz, co sie do ciebie pisze. Gdzie ja ci cos o stylu napisalam? Wez nie dopowiadaj bajek do jednego zdania! A zreszta, nawet zabawne te twoje nadinterpretacje.

Ja zaczęłam od analizy składników żarcia dla kotów. Potem postanowiłam im dawać nasze ludzkie żarcie a wtedy niespodzianka! nasze żarcie wcale nie jest lepsze...!

Dobre podejście. Też do tego doszłam, dopiero niedawno i wróciłam na siłkę. A parę dobrych miesięcy mi to zajęło! Gdyby sport był przeszkodą w zajściu w ciążę, to zamiast tabletek porannych dziewczyny by kupowały karnet na siłownie;)

Trzeba robić wszystko by nie zwariować. Powodzenia

Dobrze ze chwytasz dzien, ale Sauna chyba nie jest wskazana nawet przy samych staraniach ( nie mowiac o ciazy). Moze sie myle, warto sprawdzic:). Powodzenia

Hejt w sieci jest na roznych forach. Mysle ze na naszym jest na prawde przytulnie pod tym wzgledem. Widze ze tutaj sie wspieramy. A te kobiety piszace "co ty sobie wyobrazasz" to zapewne te slynne instamaDki. Nie przejmuj sie

Też myślę, że nie ma się co przejmować. Dziewczyny, które to pisały pewnie nie zdają sobie sprawy jaka to odpowiedzialność wziąć chore dziecko. Zwłaszcza, że państwo nie pomaga na tyle na ile powinno. Przecież jak zachodzą w ciążę to też nie mówią, że im to obojętne czy będzie zdrowe czy chore. Zawsze się mówi "byle zdrowe było". Wiadomo, że akurat tutaj nie zawsze masz na to wpływ, ale jakbyś miała to byś wybrała żeby było zdrowe przecież.

Boże co za jędze z nich. Nie dziwię się że się wkurzylas. To bardzo piękna decyzja- adopcja. Niewiele osób decyduje się na to więc takie wymagania jak chcecie to jest nic. To jakieś dzikuski, jak psa się adoptuje to też się ocenia. Też mam psa ale kupiłam i byle jakiego bym nie kupiła, proste. Bo każda rasa ma "swoje" choroby. To hipokrytki..nie słuchaj ich. A może zrób test ciążowy? Dziwne takie wymioty... Powodzenia!

Dla mnie adopcja to bardzo ważna i ciężka decyzja, nie wiem czy zdołałbym się na to zdecydować, czy po walce i staraniach o maleństwo, po czasie gdy nie wychodzi, kolejne starania o adopcję? Jest to bardzo piękna decyzja - ale tak myślę głośno, czy człowiek byłby w stanie wychować takie dzieciątko a potem mu powiedzieć, że nie jest się jego biologicznym rodzicem? jak na to by zareagował? Bardzo podziwiam ludzi, którzy adoptują dzieci, ja chyba nie sprostałabym tak ważnemu zadaniu... Mam nadzieję, że co postanowisz - będzie po Twojej myśli :)

Przykro mi, że tak się czujesz mogę się tylko domyślać jak bardzo to jest frustrujące. Może i nie jestem specjalnie religijna, są dni kiedy myślę, że Boga nie ma ale chwilę później modlę się w myślach żeby dał mi siłę żeby przezwyciężyć ten strach i ból. Dopiero wtedy robi mi się trochę lepiej. Zaglądnij sobie do koleżanki Ren, dziewczyna pełna wiary i siły w końcu po tylu latach jej modły zostały wysłuchane aż się ciepło robi na sercu czytając jej wpisy.

Jakoś zasmucił mnie dzisiaj Twój wpis... tyle w nim bólu, smutku.. chyba nawet żalu? Nie myśl, że Mąż będzie chciał Cię zostawić dla innej, bo nie dasz mu dziecka... a może właśnie to jest próba, albo test, żebyś zobaczyła jak mocna i silna jest Wasza miłość? że na wszystko przyjdzie czas? że może to Ty jesteś gotowa i silna na adopcję, ale Twój mąż może nie? może myśli, że nie podoła, że nie pokocha, bo to "nie jego"? a może właśnie czas pokaże, że sam wyjdzie z inicjatywą? Nikt nigdy nie myśli o tym, że w przyszłości nie będzie miał dzieci, każdy zakłada, że będzie miał, bo taka kolej rzeczy i już ... Jakoś to życie jest tak zapisane, że musi to mieć jakiś cel ... Cieszę się, że się odnalazłaś w modlitwie czy w ćwiczeniach, to pomaga.. oczyścić umysł, ciało... potrzebna jest taka forma oczyszczenia... Będzie dobrze :) <3

Niestety nie można tak robić żeby kolekcjonowac wszystko na ewentualną ciążę. To potem bardzo boli i niestety, na własne życzenie. Widzę, że jesteśmy rowiesniczkami. Próbowaliście może in vitro albo inseminacji?

Psycholog i to szybko!

Skąd ja to znam. Na przełomie październik- styczeń upijałam się średnio 3 dni w tygodniu. Nie raz pojechałam do pracy (30 km!) na kacu. Wypierdol wszystkie te rzeczy, przyjdzie czas to kupisz sobie nowe świeże. Z tego co wyczytałam u ciebie to nie ma potwierdzonej jednoznacznej diagnozy, że nie możesz mieć dzieci. Kuzynka mojej mamy i jej historia jest ciekawa, kupę lat się starali, ileś tam inseminacji 4 razy podchodziła do In vitro, pierdylion innych prób i wielkie nic. W końcu okazało się, że problemy wzięły się od tarczycy. Wyleczyła tarczycę i bach na dniach rodzi. Najpierw się przebadajcie obydwoje wzdłuż i wszerz. Może to Twój M ma problemy z płodnością a nie ty. Dopiero jak będziecie mieć czyste umysły i wyluzujecie się od problemów wam się uda. Jestem tego pewna.

followka ma racje! zbadajcie się z każdej strony - Ty i Twój mąż - i nie daj sobie wmówić, że to Ty jesteś ta gorsza, bo nie możesz mu dać dziecka, jesteś 100% kobietą mając dziecko czy nie! Ja wiem, że to wszystko wkoło co się dzieję - kobiety z dziećmi, reklamy, ubranka - jest to wszędzie i strasznie dobija! ale i na Ciebie przyjdzie czas, że będziesz innym kobitkom przeszkadzać, bo idziesz z brzuszkiem, wózkiem, Bąblem ;)

Luzik każdemu się zdarza załamanie. Normalna sprawa. Jesteśmy tu by się wspierać na wzajem :) A powiedz jak to piwko bo widziałam, że i Sommersby i Redd's wypuściły nowe smaki. Planuję sobie kupić i wrzucić do szafki niech czekają na mnie na moment kiedy będę mogła sobie wypić :)

Niestety to jest próbą dla związku. Ja wśród znajomych mam rozwody ale są to ludzie z małymi dziećmi. Przerosła ich opieką nad dziećmi. Najważniejsze aby wspierać się na dobre i złe.

Coś w tym jest co mówi Esperanza Mia, że jest to próba dla związku... ale cy tylko dla niego? może dla nas samych też? może to czas na poukładanie sobie co jest ważne a co mniej, co cenie bardziej, co sprawia mi przyjemność a czego za chiny ludowe nie chcę ... Odpoczynek jeszcze nigdy nikomu nie zaszkodził a wręcz przeciwnie :)

Dzięki, poczytam książkę którą polecasz :) i trochę niezgodzę się z Twoim komentarzem - u mnie przerwa w staraniach to była faktycznie przerwa. Pierwsza po roku starań, odpoczynek od OF na kilka miesięcy - czułam się świetnie. Obecnie urlop i zero seksu spowodował, że odżyłam na nowo :) nawet jak widzę dzieci malutkie to nie robi mi się tak okropnie żal z tego powodu jak wcześniej :) nawet jeśli nie wyłączysz myslenia całkowicie, to już nawet te 90% to jest ogromna ulga dla psychiki. Widzę to po sobie. Nie nakręcam się, nie czekam na okres itp. zajęłam się innymi rzeczami, nie jestem na forum kilka razy dziennie. Dużo daje taki odpoczynek. Czasem po prostu trzeba złapać oddech. W przeciągu 2 lat nie było przerwy w serduszkowaniu. Teraz ją mam i naprawdę bardzo to doceniam :) czasem lepiej zrobić sobie te 3 miesiące przerwy a potem ruszyć z nową siłą do działania ;)

Dla niektórych ciągłe życie w biegu, obowiązkach to żywioł, który ich napędza. Jeżeli dobrze się w tym czujesz to po co zmieniać? :) a jeżeli uważasz, że czegoś jest za dużo to odpuść, jak zatęsknisz to wrócisz do pewnych rzeczy :D

Mój nawet nie wie, ze coś tu pisze. Pewnie też by się wkurzył. Czasem mu wspomnę, ze czytałam na forum to i to. To mówi, że mam przestać czytać bo się niepotrzebnie nakrecam. Cos w tym jest ale i mi pomaga wyzalenie się - o naszych problemach wie tylko Mój, moja mama i tata- z moim mężem rzadko rozmawiam o tym, czasem z mama ale to też po kryjomu bo Mój nie chce by ktokolwiek wiedział o naszych problemach.