późne poronienie

cześć dziewczyny.
przeglądałam to forum w trakcie ciąży, żeby szukać odpowiedzi na różne pytania, teraz czuję potrzebę wygadania się

wszystko było u nas w porządku do pierwszych badań prenatalnych, gdzie nie udało się zlokalizować przewodu żylnego.

potem nerwy, dalsze badania. podejrzenie wczesnej hipotrofii płodu, pobrania na Nifty i Panoramę..pappa wróciło skrajnie niskie 0,036Mom, dziecko jednak nadal rosło.

oba badania wolnego dna płodowego niestety cały czas wracały, z powodu zbyt małego % frakcji dna dziecka.

tygodnie mijały, pojawiło się małowodzie, złe przepływy... obiecałam się, że póki dziecko walczy, to i ja się nie poddam.

wszystko to zakończyło się w 17tc.
jestem kilka dni po indukcji poronienia i łyżeczkowaniu. nie będę opisywać pobytu w szpitalu, bo nie chcę Wam robić traumy, jaką ja przeżyłam.

walczę z myślami, zastanawiam się jak się pozbierać. oczywiście dopadają mnie wszystkie te natrętne myśli, zastanawiam się, czemu akurat mnie to wszystko spotkało. boję się kolejnej ciąży, boję się, że nie będę mogła zajść w kolejną ciążę. jestem totalnie rozbita. wiem, że tylko czas może pomóc, chcę się wyciszyć, ustabilizować hormony...

jak sobie poradziłyście z taką stratą?

Kedi bardzo mi przykro 😞 polecam wątek https://ovufriend.pl/forum/poronienie/porod-martwego-dziecka,1096,473.html są tam dziewczyny które straciły ciąże na Twoim etapie i na końcówce 😔

dzięki kochana, zajrzę tam na pewno.

Bardzo mi przykro. Też straciłam ciążę 17 tc. Miałam uczucie że już natychmiast chce być w kolejnej, jednak po łyżeczkowaniu musiałam czekać 3 cykle. Szczerze? Na początku miałam od psychiatry hydroxyzyne, na niej funkcjonowałam kilka dni, później melisa. Wróciłam do pracy i zajęłam się sobą, badaniami, wakacjami i tak zleciało. A teraz jestem znów w ciąży. Strach jest od samego początku. Nie ma dnia żebym nie myślała o tym co było, ale teraz jestem dobrej myśli

Ale na pewno ciąża po stracie dość zaawansowanej ciąży jest zupełnie inna od tej pierwszej.. Zależy też pewnie czy już masz dziecko. Ja już nie podchodzę z takim entuzjazmem jak wcześniej, nie ma euforii i radości, wszystko ostrożnie, nikomu nie mówimy

Moja ciąża się zakończyła na samym początku /17, tygodnia. Nie wiem jak sobie z tym wszystkim poradzić. Czy lepiej isc na 8 tygodni na skrócony macierzyński czy może wrócić do pracy.
Na razie nie czuje się na siłach żeby zrobić cokolwiek. Myśle ze póki nie dostanę wyników badań genetycznych nie będę umiałam podjąć jakiejkolwiek decyzji