Niskie AMH, dużo strachu, trochę mniej nadziei

Tak, w najgorszym razie pójdę do Gyncentrum albo do Angelicusa, tam o ile pamiętam na miejscu robią

Hej dziewczyny!
35 lat tutaj. Czas nie był dla mnie łaskawy (miałam turbo niezdrowy tryb życia), dlatego dopiero gdzieś ostatnio mogłam osiąść i zacząć w ogóle starania o dziecko z mężem. Oboje jesteśmy nerwicowcami, więc więcej w tym wszystkim strachu, ale terapia jest w ruchu
Byłam u gina, bo raz zdarzył mi się okres o dwa tygodnie za szybko. Komplet badań, wszystkie piękne poza AMH... wynoszącym 0,39.
Gin zrobił się blady i powiedział, że no, łatwo nie będzie, mamy się starać trzy miesiące, a potem mam przyjść z mężem za rękę i będziemy badać męża, a potem trzeba pomyśleć o IVF.
Nie powiem - padł na mnie strach.
Rozmawiałam o tym potem z lekarką rodzinną, która aż się zagotowała i powiedziała, że niepłodność stwierdza się po więcej niż trzech miesiącach. Z podobnego założenia wychodzi moja terapeutka. Obie są zdania, że ten konkretny gin (kasujący 300 zł za 5-10 minut wizyty) trochę bierze przewagę nad moją nerwicą.
No, ale.
Staramy się. Dopiero teraz uczę się swojego ciała i jego potrzeb. Niby lepiej późno niż wcale. Trochę się boję, pewnie nawet bardziej niż trochę.
Będę do was często zaglądać. Może nawet założę pamiętnik?

To rzeczywiście dziwne bo AMH chyba tak drastycznie nie powinno urosnąć, chyba ze był błąd w labie albo coś.. Moje AMH ponad rok temu to 0.11, 41 lat, obecnie 25 tc. Mnie nawet na in vitro nie chcieli bo z tak niskim AMH to cienko by było odpowiednia ilość komórek dostać. U mnie wg mojej teorii komórki jakościowo mi sie poprawiły po suplementacji stad ta ciąża naturalna mi sie trafiła