Ukrywacie przed rodziną in vitro czy nie?

Jak w temacie. Czy ukrywacie przed rodziną ten temat? Czy normalnie informujecie o staraniach z pomocą medyczną?

Ja o tym nie mówiłam w zasadzie nikomu, jakoś nie mam ochoty słuchać ewentualnych komentarzy, nie chcę też współczucia albo dobrych rad, dla mnie jest to kwestia intymna, nie czuję zwyczajnie potrzeby o tym rozmawiać z nikim poza mężem. Może częściowi wynika to z tego, że w międzyczasie stuknęła 40 więc dodatkowo można by się spodziewać komentarzy dotyczących wieku, których też nie mam ochoty słuchać. Zależy jak Wy czujecie ale najważniejsze to chyba, żebyście mieli na ten temat wspólne zdanie i potem się go trzymali, nie wyobrażam sobie że ustalamy, że nie mówimy a potem dowiaduję się, że on się jednak komuś zwierzał.

My jesteśmy otwarci i wobec rodziny, i znajomych. Tak nam lepiej.

My powiedzieliśmy tylko dlatego, że po punkcji byłam bardzo słaba i już się orientowali że coś jest nie tak

Ja powiedziałam mamie i kilku koleżankom.

U mnie wie tylko koleżanka. Mój partner nie chce żeby rodzina wiedziała. Nawet nie mają pojęcia, że się staramy.
Czasem bym wolała jasną sytuację, a nie ukrywanie i pilnowanie co można przy nich powiedzieć, zwłaszcza jak jeżdżę do lekarza czy biorę leki.

Fajnie. Ja też się wstydzę dziewczyny. Wie moja mama i koleżanka. Od narzeczonego z rodziny nikt bo właśnie mi zaraz stuknie 40 a on ma 31 lat i boję się komentarzy “ a mógł sobie młodszą znaleźć..”. Chciałabym powiedzieć ale starsznie się boję właśnie tych komentarzy za plecami. W kwietniu mamy ślub i fajnie by było gdyby wiedzieli, że się staramy a nie była to wpadka ale no komentarze mnie jakoś blokują .

Ja już od dawna ukrywam, nie wie nikt.