Otyłość a ciąża 35+

W lutym poszłam do ginekologa, mówiąc, że chciałabym się za około rok starać o dziecko i ten rok wykorzystać na przygotowanie. Ważyłam 105kg przy 173cm. Co było otyłością. Powiedziałam, że schudłam, bo waga startowa to było 112kg. Lekarka mi pogratulowała, ale tak szczerze i autentycznie, co dodało mi otuchy, bo spodziewałam się besztania takiego hipcia:p Zaleciła dalszą redukcję wagi, ale kilkukrotnie podkreśliła, że ma być to zdrowa redukcja, żadnych drastycznych diet, bo moim nadrzędnym celem jest utrzymanie okresu. Zaleciła suplementację i konsultacje z dietetykiem. Chciałabym, żeby więcej lekarzy w ten sposób traktowało pacjentów!

No i to jest super podejście oby więcej takich lekarzy było. Ja rodziłam za granicą wcześniej i tam nikt mojej wagi nawet nie wytknął poza położną, która jedynie pytała szczerze jak sobie radzę po prostu fizycznie i poradziła mi na przykład z wyborem poduszek wspierających do spania itp.

Super! Gratulacje i progresu z odchudzaniem i dobrego lekarza. Bez przesady z tym hipciem, ja mam podobne parametry i nie daję się traktować jak hipcio. Mam nadzieję że dasz radę dalej walczyć o jak najzdrowszą wersję siebie i zaowocuje to szybką i zdrową ciążą A przy aktualnej wadze masz otyłość prawie-prawie pierwszego stopnia, a nie drugiego. Wedle znanych mi artykułów naukowych oraz lekarzy z którymi rozmawiałam, otyłość pierwszego stopnia niesie za sobą zdecydowanie mniej ryzyk niż drugiego czy trzeciego stopnia. Nawet do in-vitro właśnie z otyłościa pierwszego stopnia (czyli do BMI = 35 - nawet jeśli uważamy że BMI to nie jest idealny wskaźnik, ale jest używany) można przystępować. Czytałam wielkokrotnie że to jest właśnie granica gdzie waga nie wpływa jeszcze znacząco na płodność.

Powodzenia, trzymam kciuki i jeśli chcesz możemy się wspierać wzajemnie.
Ja tez mam zamiar dalej redukować przed kolejnymi próbami, jeśli starczy mi na nie sił.

Pozdrawiam!

Z tym hipciem to nie chciałam nikogo urazić! No jednak ja się tak niestety czułam. Nigdy nie byłam szczypiorkiem, całe życie na diecie, ale moją szczytową wagą było 88kg. Jak tylko pojawiał się ten wynik na wadze od razu wchodziły restrykcje. Fajny, szybki spadek i jojo - i tak w kółko:) ale przyszła pandemia, a wraz z nią 3cyfry na wadze:/
Aktualnie ważę 92kg, od stycznia schudłam 20kg. Wystarczyła zmiana nawyków. Owszem, na efekt musiałam czekać prawie rok a nie 3 miesiące, no ale nieporównywalnie lepsze samopoczucie.
Aktualnie jestem w 5 tygodniu ciąży, więc same początki. Różnie to może być, ale na chwilę obecną redukcja odpada. Nie zamierzam jednak rezygnować z ćwiczeń czy zdrowego żarcia. Jak najbardziej możemy się wspierać! Jeśli coś potrzebujesz to śmiało pisz:)

Wow! Super wieści!

Ja też całe życie na diecie i też w takich widełkach wagowych jak Ty. I co kilka lat, tyje i chudnę. U mnie stres i brak snu bardzo rozwala mnie, sposób żywienia i mam wrażenie że puchnę w oczach. Nigdy nie byłam osobą objadającą się niezdrowym jedzeniem ale jak mam gorszy okres to trochę podjadłam i mniej się ruszam i kilogramy szybko idą do góry.

Gratuluje ciąży i trzymam bardzo mocno kciuki żeby po 5 tygodniu był 15, 25, 35 i 38. Zdrowo i bez większych problemów.

Jedna rzecz zauważyłam, szczególnie w ostatniej ciąży która zakończyła się w drugim trymestrze, że mój apetyt i potrzeby żywieniowe się zmieniły. Moja dieta w sensie ta zdrowa/ przy której chudnę to trzy posiłki niskowęglowodanowe z dużą ilością białka i zdrowych tłuszczów. W ciąży takie żywienie nie było mi zalecane oraz naprawdę moje ciało się domagało częściej posiłków i więcej węgli. Lekarze i dietetyk też mi tak powiedzieli że muszę się przestawić na 5-6 posiłków. Ciekawa jestem jak będzie u Ciebie. Oczywiście wciąż zdrowe jedzenie ale jednak inaczej skomponowane.

Ja niestety miałam problem z zachowaniem balansu. Zawsze byłam 'na diecie' (czyli drastyczne ograniczenie kalorii) albo 'przed dietą ' (czyli zjem wszystko co się da, bo zaraz będę na diecie). Chudnąć teraz jadłam 1800-2000 kcal, zaczęłam raz w tygodniu trening siłowy i duuuuuzo spacerow. Korzystalam z jadłospisow Michała kota i innych dietetykow na insta ale to były pojedyncze przepisy. I pozwalałam sobie na wszystko, ale tak by nie przekraczac limitu. A jak przekroczyłam, to mówiłam trudno i nie robiłam z tego wielkiego obżarstwo czy dramatu. Nawet jak zaczęłam konsultacje z dietetykiem to nie chciałam gotowych rozposek, bo wiedziałam, że mogę niechcąc popadać w obłęd:p

Teraz w ciąży myślę, że się jednak skuszę się na jakiś jadłospis, zwłaszcza żeby wiedzieć ile kalorii dostarczyć i jakie proporcje między białkiem, tłuszczami i węglowodanami.

Jakbyś potrzebowala jakiegoś wsparcie czy informacji ode mnie dawaj znać


Wszystkim życzę dobrych świąt!