To juz chyba koniec...

Aniss może czas wybrać się do psychologa? Ja walczę już prawie 2 lata i ciągle pojawiają się jakieś nowe problemy, a jest tu wiele dziewczyn, które doczekały się maluszka po wielu, wielu latach starań. Ja sobie powiedziałam, że przyjmę to, że nie mogę mieć dzieci, ale dopiero jak zrobię wszystko, żeby je mieć, także jeszcze trochę mam do zrobienia, bo zostało mi kilka opcji zanim będę musiała pogodzić się z tym, że nie mogę mieć dzieci. Wydaje mi się, że kluczem do sukcesu jest złapanie dobrego kontaktu ze swoim lekarzem i zaufanie mu Także głowa do góry i nie bój się skorzystać z pomocy psychologa jeśli sobie nie radzisz.
P.S.
Połowa rodziny mojego męża jest w ciąży, ale się tym nie przejmuję, bo w końcu kiedyś będę miała swoje dziecko i nieważne czy adoptowane, czy biologicznie moje

Starania o dziecko to cierpliwość i pokora...
U mnie w rodzinie wszyscy maja po kilka dzieci. Oprócz starań trzeba mieć też własne życie, wtedy jest trochę łatwiej

Kilka lat mieszkalam za granica, ale moj maz namawiał mnie zeby wrocic. Chec posiadania dziecka była tak wielka ze prawie z dnia na dzien spakowałam sie i wróciłam tu. Ale strasznie sie mecze...


Podziwiam Was Kobietki, ze jestescie takie silne. Ja do niedawna tez taka bylam.
Nie wiem co sie dzieje.
Wiem, ze to wymaga cierpliwosci ale już sama siebie nie poznaje