Jak radzicie sobie z pytaniami?

temat dosyć emocjonalny to zapytam szczerzę: któraś korzystała z usług psychologa? Plis, bo mi się wydaję, że nasz związek się kwalifikuje – ciągłe awantury i spięcia, nie chce mi się po pracy wracać do domu mamy jednego w klinice, ale jakoś się boję.

Hej Anecia666, ja nie korzystałam, ale gdyby u mnie dalej narastały kłótnie to bym bez wahania poszła. U mnie w związku po poronieniu było kilka poważnych spięć, ale w porę zdałam sobie sprawę, że to ja byłam osobą, która do nich doprowadzała. Czułam się nierozumiana przez partnera (mimo, że dla niego utrata ciąży też była bolesna, ale jak to u faceta - mniej to po prostu okazywał), czepiałam się o bzdury... teraz się staram nad tym panować i jest o niebo lepiej. Domyślam się, że długo się już staracie o pociechę - na pewno jest to ogromne obciążenie psychiczne, dlatego na Twoim miejscu biegłabym czym prędzej do psychologa lub psychiatry by ratować związek.

Nienawidziłam tych pytań. Odpowiadałam zawsze, że czekam aż znajomi/kuzyni/pociotki odchowają swoje dzieci, żeby nie popełniać ich błędów wychowawczych

Kat dokładnie tak jest ciągłe starania, mi się już nie chce. Nie ma ochoty na przytualnie, mierzeni tych temperatur. Dodatakowo czuję się źle, bo ja już nei chcę się starać a on naciska na mnie.

Anecia666 a rozmawiałaś z nim o tym, że chcesz sobie zrobić przerwę od starań? Że chcesz wrzucic na luz, nie myśleć o tym, kochać się spontanicznie bez nacisków o staraniach, wyjechac gdzieś, aby bylo jak dawniej? Moze jako argument powiedz, że często presja i stres wynikający z niepowodzeń moze Was blokować. Może po takiej przerwie znów poczujesz motywacje i nabierzesz nowych sił, a zwiazek odżyje i zniknie niechęć? Tak czy inaczej na Twoim miejscu spróbowałabym porozmawiać z psychologiem, ktory pomoże poukładać to wszystko w głowie, a moze nawet podpowie jak na spokojnie przekonac partnera to chwili oddechu

Oj pytania o to kiedy już mnie dobijają. Ale kilku osobom w rodzinie powiedziałam, że w naszym wieku to takie pytanie może tylko sprawić przykrość albo wkurzyć. I większości zamknęło to usta

Dobrze was rozumiem, bo też miałam trudny okres z rodziną, znajomymi .. Proces leczenia niepłodności już jest stresem! Wszyscy się dopytują i ciągle chcą coś wiedzieć - najgorzej Jak wracałam z kliniki (byłam pacjentką Invicty) do domu, wyłączałam telefon, żeby nikt do mnie nie dzwonił... Dobrze, że mąż i lekarz służyli mi pomocą.