Forum Starając się - ogólne Nam się udało;D
Odpowiedz

Nam się udało;D

Oceń ten wątek:
  • madzianka Autorytet
    Postów: 1061 537

    Wysłany: 6 stycznia 2014, 15:38

    Cytuj  /     /  Zgłoś
    FeliceGatto wrote:
    Dziewczyny,
    Ja mam sposób, który działa, choć pewnie pod warunkiem, że nie ma żadnych poważniejszych przeciwwskazań medycznych. Tyle, że zastosować się do tej metody jest bardzo ciężko. Trzeba... odpuścić i wyluzować.

    My staraliśmy się 7 miesięcy. 7 cykli sprawdzania temperatury, szyjki, śluzu, pełnej kontroli własnego ciała, łykania kwasu foliowego i generalnie chuchania na siebie po każdej owulacji.

    W 8 miesiącu wściekła na cały świat usunęłam konto z ovu, kalendarzyk, wszystko rzuciłam w kąt, przestałam sprawdzać cokolwiek i zwracać uwagę, czy mam dni płodne, czy nie. Mało tego, seks był szczątkowy i myślałam, że już po owulacji, bo śluz owulacyjny miałam mniej więcej dwa dni wcześniej, kiedy się kłóciliśmy i do seksu było nam bardzo daleko. Pierwszego dnia cyklu śmignęłam na 13 dni do Tajlandii. A tam... jedna wielka impreza. Po powrocie nie mogliśmy się ogarnąć w szarej rzeczywistości, więc balowaliśmy dalej i w piątki i w soboty. Totalny luz w dupie, grzane wino, drinki, tańce.
    I co? Udało się :) W tym olewczym cyklu udało mi się zajść w ciążę.
    I chociaż wiem, że brzmi to banalnie, że ciężko jest tak po prostu przestać myśleć, to polecam spróbować. A wiem, że wkurzenie i foch na kolejne porażki jest najlepszym motywatorem do olania sprawa. Także zakładajcie kiecki i ziuuu na balety! :)

    A jakie byly Twoje pierwsze objawy ciazy i kedy sie pojawily?

    2grdxgdsv8in25va.png
  • Martii Autorytet
    Postów: 762 335

    Wysłany: 6 stycznia 2014, 15:39

    Cytuj  /     /  Zgłoś
    ANULLKA wrote:
    To prawda Martii:) A jak Ty radzisz sobie? Podziwiam Cię...7 miesięcy oczekiwania na maluszka...

    Raz jest lepiej raz gorzej. Paradoksalnie bardziej przeżywałam porażki na początku starań, no umyslilam sobie, że to bedzie banalnie proste, a tu klops. Teraz mam troche więcej pokory. Jest mi źle jak malpa sie pojawia, ale z czasem troche inaczej zaczyna sie na to patrzeć, bo ile można wyć ;)
    Teraz staram się myśleć tylko pozytywnie, nie zawsze wychodzi, ale próbuje :)
    A te 7cykli zlecialo mi baaaardzo szybko, nawet nie wiem kiedy :/

    w5wq2n0a3flpwu4d.png

    20100918610117.png
  • madzianka Autorytet
    Postów: 1061 537

    Wysłany: 6 stycznia 2014, 15:43

    Cytuj  /     /  Zgłoś
    fakt czas szybko mija cykle tak samo ja juz zaczynam trcic poczucie czasu ktory to juz cykl staran bo po co to liczyc wiem ze w lutym minie rok jak juz jestem na ovu.

    2grdxgdsv8in25va.png
  • Martii Autorytet
    Postów: 762 335

    Wysłany: 6 stycznia 2014, 16:01

    Cytuj  /     /  Zgłoś
    Tez juz czasami gubie sie, ktory to cykl...
    Madzianka, a ty byłaś może przez ten czas starań u lekarza, zeby konkretnie wiedzieć na czym stoisz?
    Ja szczerze powiem, że bronie się ręcamy i nogamy ;) ale chyba w końcu muszę sie przejść, może wystarczy mała ingerencja, a ja sie męczę juz 7 cykli...

    w5wq2n0a3flpwu4d.png

    20100918610117.png
  • nick nieaktualny

    Wysłany: 6 stycznia 2014, 16:01

    Cytuj  /     /  Zgłoś
    dziewczyny czekamy na Was :) dzielcie się z nami...
    FeliceGatto - super! Gratuluje:) (widzialam wczesniej wykresik)
    Ps: ten miesiąc jest naszym 3 cyklem starań... Nadzieja zawsze jest..ale gorsze rozczarowanie..

    Wiadomość wyedytowana przez autora: 6 stycznia 2014, 16:02

  • Martii Autorytet
    Postów: 762 335

    Wysłany: 6 stycznia 2014, 16:02

    Cytuj  /     /  Zgłoś
    Albo sie okaże, że u mnie bez szans...to chociaż nie będę sie łudzić co miesiąc.... :(

    w5wq2n0a3flpwu4d.png

    20100918610117.png
  • madzianka Autorytet
    Postów: 1061 537

    Wysłany: 6 stycznia 2014, 16:03

    Cytuj  /     /  Zgłoś
    Martii wrote:
    Tez juz czasami gubie sie, ktory to cykl...
    Madzianka, a ty byłaś może przez ten czas starań u lekarza, zeby konkretnie wiedzieć na czym stoisz?
    Ja szczerze powiem, że bronie się ręcamy i nogamy ;) ale chyba w końcu muszę sie przejść, może wystarczy mała ingerencja, a ja sie męczę juz 7 cykli...

    Jeszcze nie bylam u lekarza bo mysle ze to kwestia czasu a nie jakiefos wiekszego problemu daje sobie jeszcze troche czasu i jak nie wyjdzie to pojde na wszystkie badania.

    2grdxgdsv8in25va.png
  • nick nieaktualny

    Wysłany: 6 stycznia 2014, 16:04

    Cytuj  /     /  Zgłoś
    Martii wrote:
    Albo sie okaże, że u mnie bez szans...to chociaż nie będę sie łudzić co miesiąc.... :(


    marti, negatywne myślenie to nie za dobre rozwiązanie... Nie można myslec zle:)

    Martii, Cassie lubią tę wiadomość

  • Martii Autorytet
    Postów: 762 335

    Wysłany: 6 stycznia 2014, 16:05

    Cytuj  /     /  Zgłoś
    madzianka wrote:
    Jeszcze nie bylam u lekarza bo mysle ze to kwestia czasu a nie jakiefos wiekszego problemu daje sobie jeszcze troche czasu i jak nie wyjdzie to pojde na wszystkie badania.
    Ja tez wychodze z takiego założenia... zobaczymy jak to się potoczy.

    w5wq2n0a3flpwu4d.png

    20100918610117.png
  • Martii Autorytet
    Postów: 762 335

    Wysłany: 6 stycznia 2014, 16:10

    Cytuj  /     /  Zgłoś
    Miska0811 wrote:
    marti, negatywne myślenie to nie za dobre rozwiązanie... Nie można myslec zle:)

    Staram sie myslec pozytywnie, caly czas wierze. Ale myśląc tak bardziej "technicznie", jakbym usłyszała taka dizgnoze, wiele by to wyjasnilo. Pewnie zalamalabym sie calkowicie, ale juz nie bylabym zawiedzina kazda @...bo z gory bym wiedziala, ze i tak przyjdzie...z drugiej strony chyba dlatego tez boje sie isc do lekarza...zeby tego nie uslyszec, może podswiadomie chce jeszcze pożyć z nadzieja ;)

    w5wq2n0a3flpwu4d.png

    20100918610117.png
  • nick nieaktualny

    Wysłany: 6 stycznia 2014, 16:10

    Cytuj  /     /  Zgłoś
    Jeszcze wtrące swoje 5 gr:) przypomniało mi się coś.... A dokładnie chodzi mi o prawo jazdy. Ten czas był dla mnie bardzo ciężki i strasznie to przeżywałam. Tak samo pragnęłam żeby móc wsiąść w samochod i w końcu być niezależną... Bardzo długo zdawałam prawko, bo dopiero udało mi się za 9 razem :) co miesiac nadzieja, egzaminy i tak w kółko. Nie potrafiłam wyluzować, chciałam już ,teraz! Inni uspakajali, mówili że się uda, żebym wyluzowała, ale jak to ja nie potrafiłam od tak sobie po prostu nie myśleć. Aż do pewnego momentu, kiedy tak nagle już miałam dosyć, jechałam na ten ostatni egzamin bardziej wyluzowana, wkur....bylam,ze mi sie nie udawało, że miałam takiego pecha, przecież dobrze jeździłam,ale wystarczył mały błąd i już całkowicie się poddawałam. Byłam pewna, że znów mi się nie uda, nawet na to się nastawiłam:) miałam to prawko w dup.... :) Aż tu nagle egzaminator wystawił pozytywny wynik egzaminu. Byłam w szoku.. nie potrafie określić emocji, które wtedy czułam... To był dla mnie naprawdę ciezki egzamin nie tylko prawo jazdy,ale i życia, cierpliwości która jednak opłacała... Chyba jednak coś w tym jest, że osoby przy zenicie poddania ,wygrywają. Sukces osiągnięty. Rozpisałam się, ale przypomniało mi się to i jakoś podobna sytuacja jest w tej chwili,pewnie nie tylko w moich odczuciach... :)

    Martii, Nadia, Cassie, FeliceGatto, Katha81 lubią tę wiadomość

  • nick nieaktualny

    Wysłany: 6 stycznia 2014, 16:12

    Cytuj  /     /  Zgłoś
    Dziewczyny, zgłaszam się i ja, żeby Was wesprzeć:)
    Moje(Nasze) starania trwały tak naprawdę od lipca. W sierpniu mialam ciąże biochemiczną. Usłyszałam jak to fajnie i szybko sie zachodzi w kolejna ciąże i...rozczarowałam sie. Wrzesien nic. Pazdziernik- 2 tygodniowy urlop- akurat w czasie owulki- marzyłam o tym żeby począć nasze dziecko w gorącym, południowo europejskim klimacie:) I znów rozczarowanie. Znienawidzona @ przyszła...Z uporem maniaka robiłam 2 razy testy z krwi, choc juz pierwszy powinien mnie upewnic na 100%. Ale ja nie chciałam wierzyć. Pomyslałam sobie, ok, listopad bedzie ok. I wtedy wpadlismy na pomysł, zeby moj maz zrobił badania. I klapa. 2% prawidłowych plemników, poszlismy chyba do najlepszego lekarza i zaczęły sie suplementy itp. W listopadzie oczywiście nic się nie wydarzyło. W grudniu nie liczyłam na to ze sie uda. Akurat miałam wyjazd w czasie przewidywanej owulki, poza tym lekarz kazał byc cierpliwym, bo wzmacnianie plemników może potrwać do 3 miesięcy. Ale gdzieś w głębi wierzyłam że może być ok. Mój mąż dzielnie wszystko znosił. Po przyjezdzie do kraju tego samego dnia, od razu po przylocie pojechalismy do lekarki zeby sprawdziła czy owulka była czy nie. Okazało się że nie:) Zrobiłam sobie test owulacyjny / to była sobota/ i wyszedł pozytywny. Wiedziałam juz że owulka bedzie albo wieczorem, albo rano, nastepnego dnia. NO i przytulanko było w sobotę, w niedziele przed południem okropny bol jajnika, wieczorem przytulanko, w poniedziałek rano przytulanko a wieczorem potwierdzenie przez lekarke owulki:)
    Ten cykl był faktycznie luźniejszy niz pozostałe. Nie mierzyłam temp na poczatku, nie myslałam tyle. Ale skłamałabym, gdybym powiedziała że w ogóle o tym nie myslałam. Nie da sie wyłaczyc myslenia o upragnionej ciąże z dnia na dzien.
    No i nastał TEN dzien:) zobaczylam bladziutka ale dosc gruba kreske. Taka, jakiej przy biochemicznej ciazy nie miałam. Poleciałam na Bete i...czekałam, chociaz wiedziałam juz ze cos sie wydarzy:) Wyniki potwierdziły moje przypuszczenia:)
    Nam pomogły badania męża- gdyby nie to, pewnie jeszcze wiele miesięcy bysmy sie starali bezskutecznie. Zatem drogie Panie- jak waszemu facetowi zalezy na dziecku, goncie go do lekarza.
    Mam nadzieje ze kogoś podniosłam na duchu i ze uwierzycie ze kazdemu sie uda. Choc ja jeszcze do konca w to nie wierze i jestem pełna obaw:) Ale cóż, taki los ciężarówki;)

    Jackie, Martii, Cassie, FeliceGatto, Katha81 lubią tę wiadomość

  • nick nieaktualny

    Wysłany: 6 stycznia 2014, 16:14

    Cytuj  /     /  Zgłoś
    Nadia wrote:
    Dziewczyny, zgłaszam się i ja, żeby Was wesprzeć:)
    Moje(Nasze) starania trwały tak naprawdę od lipca. W sierpniu mialam ciąże biochemiczną. Usłyszałam jak to fajnie i szybko sie zachodzi w kolejna ciąże i...rozczarowałam sie. Wrzesien nic. Pazdziernik- 2 tygodniowy urlop- akurat w czasie owulki- marzyłam o tym żeby począć nasze dziecko w gorącym, południowo europejskim klimacie:) I znów rozczarowanie. Znienawidzona @ przyszła...Z uporem maniaka robiłam 2 razy testy z krwi, choc juz pierwszy powinien mnie upewnic na 100%. Ale ja nie chciałam wierzyć. Pomyslałam sobie, ok, listopad bedzie ok. I wtedy wpadlismy na pomysł, zeby moj maz zrobił badania. I klapa. 2% prawidłowych plemników, poszlismy chyba do najlepszego lekarza i zaczęły sie suplementy itp. W listopadzie oczywiście nic się nie wydarzyło. W grudniu nie liczyłam na to ze sie uda. Akurat miałam wyjazd w czasie przewidywanej owulki, poza tym lekarz kazał byc cierpliwym, bo wzmacnianie plemników może potrwać do 3 miesięcy. Ale gdzieś w głębi wierzyłam że może być ok. Mój mąż dzielnie wszystko znosił. Po przyjezdzie do kraju tego samego dnia, od razu po przylocie pojechalismy do lekarki zeby sprawdziła czy owulka była czy nie. Okazało się że nie:) Zrobiłam sobie test owulacyjny / to była sobota/ i wyszedł pozytywny. Wiedziałam juz że owulka bedzie albo wieczorem, albo rano, nastepnego dnia. NO i przytulanko było w sobotę, w niedziele przed południem okropny bol jajnika, wieczorem przytulanko, w poniedziałek rano przytulanko a wieczorem potwierdzenie przez lekarke owulki:)
    Ten cykl był faktycznie luźniejszy niz pozostałe. Nie mierzyłam temp na poczatku, nie myslałam tyle. Ale skłamałabym, gdybym powiedziała że w ogóle o tym nie myslałam. Nie da sie wyłaczyc myslenia o upragnionej ciąże z dnia na dzien.
    No i nastał TEN dzien:) zobaczylam bladziutka ale dosc gruba kreske. Taka, jakiej przy biochemicznej ciazy nie miałam. Poleciałam na Bete i...czekałam, chociaz wiedziałam juz ze cos sie wydarzy:) Wyniki potwierdziły moje przypuszczenia:)
    Nam pomogły badania męża- gdyby nie to, pewnie jeszcze wiele miesięcy bysmy sie starali bezskutecznie. Zatem drogie Panie- jak waszemu facetowi zalezy na dziecku, goncie go do lekarza.
    Mam nadzieje ze kogoś podniosłam na duchu i ze uwierzycie ze kazdemu sie uda. Choc ja jeszcze do konca w to nie wierze i jestem pełna obaw:) Ale cóż, taki los ciężarówki;)


    fajnie czyta się, że jednak warto mieć nadzieję...
    super i gratuluję!

  • Martii Autorytet
    Postów: 762 335

    Wysłany: 6 stycznia 2014, 16:15

    Cytuj  /     /  Zgłoś
    Masz racje Miska, chyba podobnie jest z nami teraz. Na to licze, że jak juz nie bede miala sily i przyjdzie taki dzien, ze choc troche odpuszcze, pogodze sie z losem i wszysto bede miala gdzies, to wtedy coś zaskoczy;) To jest moj plan B ;D

    Miska0811 lubi tę wiadomość

    w5wq2n0a3flpwu4d.png

    20100918610117.png
  • nick nieaktualny

    Wysłany: 6 stycznia 2014, 16:17

    Cytuj  /     /  Zgłoś
    hej dziewczynki te nowe
    :*
    ciesze sie ze Cie tu miska widze ;D
    my idziemy 20 stycznia na badanie nasienia ;D

  • Milcia Autorytet
    Postów: 6798 5797

    Wysłany: 6 stycznia 2014, 16:59

    Cytuj  /     /  Zgłoś
    U nas nasienie wyszło ok. Mój M poszedł bez wahania. Wiem, że faceci mają z tym problem. Wstydzą się, czy coś... Dla mnie to niezrozumiałe, bo jeśli chce się mieć dziecko, to oboje starających się ludzi powinno się zbadać. Osobiście mam koleżankę, która zrobiła wszystkie badania i jest ok, starają się 6 lat i nic. A mąż jej powiedział, że nie pójdzie się przebadać. Dobrze, że nasi mężowie chcą iść :)

    Miska0811 lubi tę wiadomość

    ltCGp1.png HZoWp2.png
  • Milcia Autorytet
    Postów: 6798 5797

    Wysłany: 6 stycznia 2014, 17:00

    Cytuj  /     /  Zgłoś
    My staramy się 13 miesiąc, a 10 cykl. Dziś test wyszedł negatywny niestety.

    ltCGp1.png HZoWp2.png
  • nick nieaktualny

    Wysłany: 6 stycznia 2014, 17:02

    Cytuj  /     /  Zgłoś
    Milcia wrote:
    U nas nasienie wyszło ok. Mój M poszedł bez wahania. Wiem, że faceci mają z tym problem. Wstydzą się, czy coś... Dla mnie to niezrozumiałe, bo jeśli chce się mieć dziecko, to oboje starających się ludzi powinno się zbadać. Osobiście mam koleżankę, która zrobiła wszystkie badania i jest ok, starają się 6 lat i nic. A mąż jej powiedział, że nie pójdzie się przebadać. Dobrze, że nasi mężowie chcą iść :)


    moim zdaniem faceci nie powinni się krepowac. Przeciez to dla dobra obojgu kochajacych sie ludzi. Nie rozumiem tego troszke,ze facet czuje sie nieswojo. Sorki,ale nie wierze ze nigdy nie byl sam na sam ;) nie robmy z facetow takich swietoszkow:) w koncu to wspolna praca, 6 lat-wow sporo.. a moze rzeczywiscie problem tkwi u faceta? Przeciez to nie ejst powiedziane ,ze tylko to kobiet wina,ze nie moga zachodzic w ciaze. W takiej sytuacji oboje powinni wspierac i dazyc do tego,zeby sie udalo. Przede wszystkim razem rozwiazyac przeszkodzy i problemY!

  • Milcia Autorytet
    Postów: 6798 5797

    Wysłany: 6 stycznia 2014, 17:05

    Cytuj  /     /  Zgłoś
    Masz rację :) Ja takiego podejścia w ogóle nie rozumiem. Jakby mi mój tak powiedział, to bym go zmusiła, żeby poszedł ;)

    ltCGp1.png HZoWp2.png
  • nick nieaktualny

    Wysłany: 6 stycznia 2014, 17:07

    Cytuj  /     /  Zgłoś
    dziewczyny ja niestety bede troche tu z doskoku bo mam sesje egzaminacyjna i mnostwo nauki , rozmawiajcie sobie a ja to nadrobie ;D

1 2 3 4
Zgłoś post
Od:
Wiadomość:
Zgłoś Anuluj

Zainteresują Cię również:

Problemy z zajściem w ciążę - 13 niepokojących objawów

Czy problemy z zajściem w ciążę można przewidzieć? Przeczytaj listę 13 potencjalnych symptomów, którym powinnaś się bliżej przyjrzeć. Nieregularme miesiączki, obfite miesiączki, niskie libido czy utrata włosów - nie ignoruj tych i innych symptomów mogących świadczyć o zaburzeniach hormonalnych czy innych schorzeniach powodujących problemy z zajściem w ciążę. 

CZYTAJ WIĘCEJ

Krew miesiączkowa - kolor krwi podczas okresu

Czy to normalne, że krew miesiączkowa zmienia swój kolor i konsystencję? Czy brązowy kolor krwi podczas okres powinien Cię niepokoić, czy jest to zjawisko naturalne? Kiedy krwawienie miesiączkowe wymaga konsultacji z lekarzem? 

CZYTAJ WIĘCEJ

"Nie mogę zajść w drugą ciążę" - czym jest niepłodność wtórna?

Gdy wspomnienia z porodu zaczną blednąć, a pierworodny synek lub córeczka wyrosną z etapu pieluch i kaszek, pojawienie się myśli o dalszym powiększeniu rodziny najprawdopodobniej będzie tylko kwestią czasu. Niestety, nie każdej kobiecie udaje się zajść w ciążę po raz drugi. Dlaczego tak się dzieje? Czym jest niepłodność wtórna i jak sobie z nią radzić? 

CZYTAJ WIĘCEJ
Fundusze Europejskie: Inteligentny Rozwój Narodowe Centrum Badań i Rozwoju Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego

Projekt OvuFriend: "Opracowanie nowych w skali światowej rozwiązań w obszarze uczenia maszynowego wspierających w planowaniu rodziny i pokonywaniu problemu niepłodności" współfinansowany przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju w ramach programu Inteligentny Rozwój 2014-2020.