🍀✨ Z plecakiem doświadczeń 🎒 Weteranki IVF ✨🍀

Piękna beta i dzielny kropek 😍 Kciuki za dalsze przyrosty 🤞🍀

Chodziłam na terapię przez kilka lat. Sporo pomogła, ale dziś wiem, że jeśli miałabym kiedyś jeszcze korzystać z takich usług to zweryfikuje, czy to jest lekarz, czy ktoś po jakiejś podyplomówce. Okazuje się, że większość psychoterapeutów nie ma absolutnie nic wspólnego z lekarzem. Ba! …często są to osoby po zwykłych kursach i osobiście nie chciałabym wyzewnętrzniać się przy takiej osobie że spraw o których nie rozmawiam nawet z bliskimi.

Wygląda to ładnie:) Kiedy kolejna beta?

Jakaś refleksja mnie dziś naszła... będzie długo

Dziewczyny, czytam nasz wątek regularnie. Cieszę się każdym Waszym sukcesem i ogromnie przeżywam, kiedy znowu coś nam tutaj nie wychodzi. Ostatnie wiadomości niesamowicie mnie podbudowały – może dlatego, że Milagro to mój rocznik i kibicowałam jej potrójnie, tak samo jak Lunce. Zresztą, poza forum też mocno żyję historiami bliskich mi stąd dziewczyn.

Poprzedni rok dał mi ostro w kość... Mówiłam Wam już o tym: mobbing, długie zwolnienie, a potem lawina trudnych wiadomości i diagnoz. Nieudane IVF i wieczne trafianie na urlopy moich lekarzy. W tym roku, tuż po powrocie, czekało mnie zwolnienie z pracy. W sumie się tego spodziewałam, ale po tylu latach i tak mocno to mną tąpnęło. Potem przyszedł kryzys związany z szukaniem nowego miejsca. Wiadomo, jak ten proces teraz wygląda, i powoli zaczynałam już wątpić, czy to w ogóle ma sens. Wiedziałam, że będzie ciężko, ale nie sądziłam, że aż tak... To wszystko odbiło się też na moim związku, ale jakoś powoli, razem, sobie z tym radzimy.

Za jedno jestem ogromnie wdzięczna – za ten wątek, za Was i za te znajomości, które z przestrzeni wirtualnej przeniosły się do prawdziwego życia. Gdyby nie Wy, to naprawdę nie wiem, jak bym to wszystko przetrwała. Walka o pracę cały czas trwa, chodzę na rozmowy rekrutacyjne i nie poddaję się. Cieszę się też, że lekarka dobrała mi nową dawkę leków. W końcu minęły te najgorsze kryzysy, kiedy absolutnie nic mi się nie chciało, a leki są oczywiście bezpieczne dla potencjalnej ciąży. Z małych sukcesów to w końcu udało mi się zrzucić wagę prawie do stanu sprzed pierwszej stymulacji. Forma fizyczna nadal jest tragiczna, ale pierwsze kroki mam już za sobą.

Jeśli chodzi o update IVF, to jakiś czas temu, w przypływie kompletnego rozżalenia i bezsilności, napisałam prywatną wiadomość na Instagramie do dr Estery Kłosowicz. Kojarzycie ją pewnie – piskliwy głos, współpraca z dr. Janowcem w Parens Kraków i naprawdę fajny przekaz na profilu. Sama niedawno urodziła, więc pisząc do niej, nie liczyłam na wizytę. Zapytałam po prostu jako człowieka i eksperta, co zrobiłaby w mojej sytuacji z prawie zerowym AMH i do którego lekarza by się zwróciła. Szczerze? Myślałam, że nigdy mi nie odpisze, a ona odezwała się późną nocą z pytaniem, w jakim mieście mieszkam. Gdy napisałam, że Kraków lub Warszawa, wskazała dr. Niedbałę w Warszawie i dr Knafel w Krakowie. Dodała też, że właściwie sama wraca powoli do kliniki i może się mną zająć. Poszłam za ciosem, umówiłam się od razu. Miałam ostatnio straszne zawirowania z cyklami i pomyślałam, że nawet jeśli nie podejmę u niej leczenia, to przynajmniej ogarniemy te torbiele.

I wtedy wydarzył się kolejny zwrot akcji. W tym samym czasie próbowałam skontaktować się z dr Paligą z Angeliusa w Katowicach. Od samego początku, bo już od maja zeszłego roku, marzyliśmy, żeby do niej trafić, ale ciągle dostawałam info z kliniki, że nie ma terminów do końca roku. Dzwoniłam mnóstwo razy – przed przeniesieniem do Novum również – i zawsze odbijałam się od ściany. Polecała nam ja od początku nasza znajoma, siostra przyjaciela M., ktorej udalo sie z pomoca M.P uzyskać jedna jedyna komórkę z 4 stymulacji robionej u niej (wczesniej Novum) , z której ma kochanego synka. Wiec i ja w końcu napisałam do niej bardzo osobistą wiadomość, taki trochę desperacki, pisany prosto z serca list. Stwierdziłam, że nie mam już nic do stracenia. Po kilku dniach milczenia odpisała. Podała konkretny dzień – dokładnie ten sam, w którym miałam być u dr Estery. Wybór był dla mnie oczywisty. Odwołałam Kraków, będąc już fizycznie na miejscu, i kupiłam bilety do Katowic.

Wiem, że kilka z Was się u niej leczyło, więc pewnie potwierdzicie moje słowa. Pani doktor poświęciła mi bitą godzinę. Przeanalizowała absolutnie każdy dokument, każde badanie. Przyszłam do niej z tabelą w Excelu – bałam się, że weźmie mnie za wariatkę, a ona była zachwycona! Nigdy nie spotkałam tak zaangażowanego i empatycznego lekarza. Tak jak kiedyś pisała Domi: nie bałam się jej opinii o moim stanie, tylko samej komunikacji i tego, jak zostanę potraktowana. Swoją sytuację zdrowotną znam doskonale i zdaję sobie sprawę, że to może jakiś 1% szans.

Oto nasz obecny plan działania: kolejna wizyta 19 czerwca. Teraz walczymy z moimi torbielami, więc przyjmuję dwa opakowania antykoncepcji bez żadnej przerwy. Do tego codziennie zastrzyk z Omnitrope. U mnie bardzo maleńka dawka hormonu wzrostu, ale może coś ruszy. Mój ma badania we wtorek, a ja wczoraj robiłam ureaplazmę. Jeśli uda się pozyskać jakiekolwiek komórki, mrozimy je (pewnie w 3 dobie) i przechodzimy na trzy miesiące wyciszenia, bo doktor potwierdziła endometriozę i adenomiozę. W trakcie tej sztucznej menopauzy mam zalecenie zrobienia HSG starą metodą, żeby wykluczyć wodniaka. Myślę też o histeroskopii u Janowca – wiecie może, czy da się ją zrobić na sztucznej menopauzie? Jeśli nie uzyskamy zarodków, plan na transfer z AK jest podobny.

Dziewczyny, strasznie żałuję tamtego roku... Żałuję, że nie udało mi się trafić do niej od razu. Podświadomie czułam, że potrzebuję hormonu wzrostu, żeby mieć czyste sumienie, że przy moich kiepskich parametrach zrobiłam absolutnie wszystko. Ale widocznie tak miało być. W końcu czuję się zaopiekowana. Wiem, że to dopiero pierwsza wizyta, ale odzyskałam wewnętrzny spokój, bo mam obok siebie kogoś empatycznego, kto ma na mnie realny plan. Musiałam trochę ochłonąć, zanim to wszystko Wam spisałam. Trzymajcie za mnie mocno kciuki. Ostatnie pęknięcie torbieli o mało nie skończyło się SOR-em. Nie wiem, co tam się porobiło po tych stymulacjach, ale było naprawdę ciężko.

Dziękuję, że jesteście! Trzymam za wszystkie kciuki

Cudnie❣️🥰

Mandi ❤️ chyba nowa nadzieja się w Tobie obudziła 🥹 Wzrusz total, trzymam kciuki za nowy rozdział 🥰

Mandi pięknie się to czyta, czuć nową energię💓 Trzymam kciuki🤞

Ja miałam pierwszą minihistero u Janowca będąc na AH, a drugą już na wyciszeniu, więc da się🙂

W piątek następna beta a dla kliniki zrobię w 14dpt bo muszę też morfologię zrobić

Mandi cudownie się czyta takie wiadomości, z których bije aż nowa energia i nadzieja. Cieszę się, że trafiliście w tak wspaniałe ręce.
Co do histero to ja mialam na AH i dr Janowiec mówił ze jest ok, bo chodzi o jak najcieńsze endo żeby wszystko było widoczne.

Mandi ja też miałam w maju histeroskopie na AHA (brane w systemie 21 dni i 7 dni przerwy). Dzięki temu zabieg mógł się odbyć w drugiej fazie cyklu, bo w 25 moje Endo miało jedynie 5 mm. Idealne warunki na wycinki ✂️ 😃

Żałujesz tamtego roku.. a może gdyby nie tamten rok, nie trafiłabyś w to miejsce gdzie jesteś teraz. Utkwiło mi w głowie zdanie, które kiedyś przeczytałam: „Czasem największe zmiany zaczynają się od rzeczy, których początkowo wcale nie chcieliśmy przeżyć.” Hmmm.. może coś w tym jest..

Też się zastanawiam nad kwestią kawy po transferze, czy pić czy nie pić. Po pierwszym transferze piłam bezkofeinowa i nie działało to na mnie dobrze, bo chciało mi się spać. Przy kolejnych mieszałam bezkofeinowa z kofeinowa i też jakoś rewelacji nie było. Teraz pozwolę sobie na jedną kawę kofeinowa rozpuszczalną w pracy, czyli tak jak piję cały czas. W domu w weekend pije dwie z ekspresu, więc tu na pewno się zastanowię czy nie zrobić jednej słabszej kawy. Nie ma co się katowac za takie rzeczy.
Z soku z buraka i arbuza raczej zrezygnuję, bo niesyty moja insulina po encortonie wzrosła, a lekarz nie widzi powodów do włączenia czegoś na zbicie insuliny.

Obecnie pije dwie słabe kawy i jak będę znać termin transferu to planuje pić jedną bardzo słabą. Od transferu całkowicie. Może się uda. Z tym encortonem to i ja mam problem.

Mi na encortonie glukoza na początku mocno skakała, po ok 10 dniach się ustabilizowało.
Co do kofeiny, to ja kawy wogóle nie pije (jakoś się uchowałam przez te 40+ lat 😅), ale pije herbatki różne, a od transferu pije max 2 i to takie naprawdę lury i do tego w ciągu dnia dużo wody średnio gazowanej (piłam smakowe wody ale mnie odrzuciło).

Ja przed tranaferem piłam 2-3 kawy dziennie. Po transferze przerzuciłam się na jedną słabszą z ekspresu. Stopniowo zmniejszałam moc ze średniej do słabej (z 3/5 ziarenek na ekspresie do 1/5). Moja dr mówiła, że można na spokojnie wypijać jedną kawę dziennie (byle nie litrową 😆).
A później z dnia na dzień przestałam pić jak przyszły mdłości. Gdy minęły to znowu wróciłam do jednej słabej dziennie

Yahu, nietypowe chyba pytanie mam.. kiedy pojawiły się mdłości u Ciebie? Bo ja dzis mam 27dpt (6+4) i co chwile mi żołądek podchodzi do gardła mówiłam, że biorę wszystko co los mi przydzieli, ale po cichu liczyłam że troszkę później takie atrakcje się zaczną 😅😅 zaczęłam jeść częściej, mniejsze porcje, pije dużo, ale no potrafi mnie złapać nagle taki odruch.

Bardzo polecam Ci pakiet URO11 w BadBak w Warszawie. Może tam się znajdzie, czasami nie wystarczy sprawdzić tylko Urea, Myko i Chlamydii. A tam jak coś jest to wyjdzie na pewno. To najlepsze laboratorium w PL, ja jeździłam mając tam ponad 300km.

Pierwszy raz poczułam w tłusty czwartek i nie było to w wyniku przejedzenia pączkami 😆 dokładnie 6+4!

Omg, planowałam ukrywać ciążę ile sie da, ale coś czuję że bąbel ma inne plany 😅

Dziękuję za polecenie Będę musiała pomyśleć nad tym, chociaż też mam ponad 300km do Warszawy - albo tam albo już od razu Endobiome. Podeśle do nich maila z zapytaniem o ofertę i zobaczymy. Posiewy bakteriologiczno-mykologiczne mam czyste od 2 lat, ale skoro to zapalenie wraca jak bumerang to może faktycznie warto sprawdzić.

Milagro, bardzo się cieszę z Waszego szczęścia.
Ja też straciłam tatę w styczniu zeszłego roku i wierzę, że to tata cały czas jest gdzieś blisko i nad nami czuwa. Tak podobno jest, że po stracie kogoś bliskiego rodzi się nowe życie. Życzę Ci spokojnego oczekiwania na maluszka! 🥰🥰🥰