A czym Ty się przejmujesz, idziesz i koniec. Nie możesz przedkładać własnego dobra i zdrowia nad widzi mi sie innych , zaręczam Ci że Tobą nikt by się nie przejął

Kochana wiem..ale chciałam tylko uprzedzić, żeby nikt nie miał pretensji, bo jakoś zawsze im ciężko mnie zastąpić..:/ no i wyszły jakieś pretensje i nie wiadomo co, że sezon urlopowy sie może pokrzyżować..itp itd..szkoda słów, trzeba było nic nie mówić..ale wtedy też by było źle..

:( wal ich...

Popieram MAxi ;D

hyhy, u nas w tym czasie wpadłam w szał sprzątania i przemeblowywania tak że zakwasy trzymały mnie 3 dni i właśnie w tedy się udało więc nic sę nie martw, jak coś ma być to będzie:)

tak własnie mysle:)

mi ginekolog powiedzał,że jakby wszyscy tak patrzyli na wysiłęk na d źwiganie to nas by też nie było kiedyś kobiety pracowały cieżej i udawało im się zajść wciaze i donosić to jak dzieciątki bedzie silne to też da sobie rade. Ja wspieram i wierzę,że jednak się Wam szybciutko uda :) pamietam <3

mi ginekolog powiedzał,że jakby wszyscy tak patrzyli na wysiłęk na d źwiganie to nas by też nie było kiedyś kobiety pracowały cieżej i udawało im się zajść wciaze i donosić to jak dzieciątki bedzie silne to też da sobie rade. Ja wspieram i wierzę,że jednak się Wam szybciutko uda :) pamietam <3

mi ginekolog powiedzał,że jakby wszyscy tak patrzyli na wysiłęk na d źwiganie to nas by też nie było kiedyś kobiety pracowały cieżej i udawało im się zajść wciaze i donosić to jak dzieciątki bedzie silne to też da sobie rade. Ja wspieram i wierzę,że jednak się Wam szybciutko uda :) pamietam <3

Kurczę, to dobrze że o niego tak dbasz. Nie wiem jaką ma pracę, bo jesli taką w której będzie mu trudno sobie poradzić z taka informacją to bym poczekała i nie stresowała go w pracy. Ale jesli ma tam względny spokój to możesz zadzwonić. A może rano? Jeju, sama nie wiem. Najlepiej gdybyście mogli po prostu pogadać w 4 oczy. pamietaj że niektóre parametry nasienia mogą się poprawić, niktóre wskaźniki się leczy. Trzymam kciuki, wierzę że dacie sobie radę.

Kotek, spokojnie, pamiętam jak odbierałam wyniki, mój mąż w delegacji dzwoni i pyta.... eh, wiem, to nie łatwe, ale, po pierwsze parametry są od siebie to co osobno wyglada niedobrze nie musi być tak złe ostatecznie - niech to interpretuje wynik lekarz. Poza tym wiele można poprawić dietą, spokojem, albo po prostu może jest jakaś bakteria która fałszuje wyniki. Nie martwcie się.

Frutka, przede wszystkim się nie załamuj, wiem co mówię, bo wyniki mojego M jak powiedział już lekarz nie dają żadnych szans na naturalne poczęcie. Forma prawidłowa 1% ok, ale ile jest ich w ogóle, bo jeśli w sumie ma np. 40mln to jest 400 000 ok. a witaminami i różnymi suplementami da się to podreperować.

liczbowo też ich za mało, ale tym bym się jeszcze tak nie przejęła..(13 mln, a norma od 15). najgorsza jest ta morfologia, ale do tego ruchliwych za mało, żywotnych też..w sumie co się dziwić, jak mają wady w budowie..czytam już o tym i różni z tymi suplementami mówią..że cudów nie zdziałają..

Frutka, na pewno spokojnie to mężowi przedstaw. Wynik nie jest zły, uwierz mi. U nas jest 1,97mln/ml więc, gdzie tam do 13. Musicie i tak wynik skonsultować z lekarzem. Mój bierze Profertil - drogi, ale podobno jedyny, które ma udokumentowane działanie. Nie denerwujcie się dopóki nie pójdziecie do lekarza. Uwierz mi, że z Waszym wynikiem można coś zrobić. Głowa do góry!

dziękuję, że podnosisz mnie na duchu.siedzę sama i głupieję..powiedz mi jeszcze robiliście jakieś badania (hormony, usg jader) przed wizytą u lekarza?

boję się jeszcze, ze lekarz nie da nam żadnej nadziei..czytam teraz wszystko co znajdę, jakieś fora itd no i niektórzy piszą o włąsnie takim nastawieniu..dla mnie niedopuszczalnym.. i powiedz jak Twój mąż sobie z tym radzi?

Frutka, u nas to było tak, że staraliśmy się od roku. porobiłam badania i było ok. Wysłałam mojego na badania i wyniki 1,97 mln/ml w całej objętości 5,92mln. Form prawidłowych 6% ale ruch tylko B i C 66%, żywe 54%. Do lekarza poszliśmy już z tymi wynikami, zrobił usg i powiedział, że konieczna jest operacja, bo m. ma żylaki powrózka nasiennego 3stopeń. Hormony też mu lekarz zlecił, ale wszystkie są w normie. Lekarz powiedział, że przy takiej liczbie to naturalnie absolutnie. Przepisał ten profertil, zabieg w sierpniu i powiedział, że celem jest inseminacja, ale do tego też muszą być dobre parametry, jak nie to in vitro. Uwierz mi Słońce, że nie jest u Was tak źle. Trochę dietę poprawić, coś na wzmocnienie żołnierzyków i będzie ok. Zobaczysz.

dziękuję Ci..u nas szybkich jest 7%, wolniejszych reszta, ale co z tego..dziękuje Ci, pomagasz mi na prawdę, kochana jesteś :*

:* Wiem, że nie jest żadnym pocieszeniem, że u kogoś może być jeszcze gorzej, ale skoro ja jeszcze wierzę, to Wy też musicie. Daj znać, jak tam mąż i co Wam lekarz powie. :) I nie poddawać mi się i nie załamywać!

ale u Ciebie nie jest gorzej...pomagasz mi bo dajesz mi nadzieję..nam nadzieję..

Ja mam kontakt z naprotechnologią, polecam bardzo moi przyjaciele gdzie on ma problem bo nie ma praktycznie plemników zaczeli teraz leczenie napro. Ja miałam krótki kurs o napro. Wiesz jest troche lekarzy i nawet są w Polsce już kliniki naprotechnologii, wystarczy,że wejdziesz w google i wpiszesz naprotechnologia i Ci pokaże adresy :)

spokojnie. Po pierwsze najpierw skonsultujcie wyniki. To co najważniejsze to to że plemniki w ogóle są, medycyna pozwala teraz na różne cuda. Nie czytaj, zapytaj na początek lekarza, co bedzie dalej. Moze trzeba zbdać męża pod kątem bakterii i innych takich, czasem są infekcje o których nic nie wiemy, których nie wiemy, a po wyleczeniu zaczyna być coraz lepiej. A mężowi też dobrze zrobi takie podejście, zobaczysz. Mojemu wyraznie dobrze robiło to że to on inicjował rozmowy na temat jego badań, i tego co dalej. Bedzie dobrze, zobaczysz:)

Poczekaj na rozmowę z lekarzem, to z nim powinniście zastanawiac się co dalej. Trzeba próbować po kolei wszystkich metod, in vitro jest na końcu. Teraz jest refundacja więc jest trochę łatwiej. Dacie radę :) Wesprzyj męża, jemu też jest trudno.

Cześć Frutka, a do lekarza się umówiliście już? o naprotechnologii słyszałam tylko, ale my od razu w klinice niepłodności wylądowaliśmy i w sumie chyba dobrze. wiem, że napro jest metodą naturalną czy jakoś tak, ale u nas trzeba było podjąć drastyczne środki, więc zdecydowaliśmy się na klinikę. Ja też się z tym nie godzę. Od zawsze marzyłam o dzieciach, nawet jak jeszcze nie wiedziałam na jakie studia pójdę i co będę robić w życiu, wiedziałam na 100% że kiedyś będę matką i tak będzie! Wam też się uda, ale musicie się uzbroić w cierpliwość. Jestem osobą wierzącą, ale jestem też naukowcem i jeśli tylko nauka da nam możliwość zostania rodzicami, to nie waham się ani chwili. koszty są duże, wiem. U nas też jest to problemem, ale w związku z operacją mojego m. powiedzieliśmy o wszystkim rodzicom i wiem, że nam pomogą. W końcu chcą bardzo być dziadkami. Spróbujcie. Zawsze łatwiej, jeśli można z kimś porozmawiać, zrzucić z siebie trochę tego ciężaru. Ja też swoje przepłakałam, ale razem musicie być silni. Dacie sobie radę! Trzymam mocno za Was kciuki :*

:( powodzenia!!!

dziewczyny dziękuję Wam bardzo za wsparcie :* dla mnie opcja in vitro odpada, nie wchodzi w grę, choć z naszych wykrytych dotychczasowych problemów, to do niej zapewne najbardziej by nas przekonywano. Na razie nie mieliśmy czasu tego wszystkiego porządnie obgadać, mój mąż w tym tygodniu musi jeszcze pomóc rodzicom, potem na noc do pracy, widzimy się tylko przelotnie. Jak pogadamy to zdecydujemy, co i gdzie dalej, chcę żebyśmy to robili razem. Nie wiem czy mój mąż sam będzie to inicjował, raczej ciężko mu to idzie. Na razie nie miał czasu nawet siąść i poczytać o tym wszystkim (ale to może akurat lepiej), ja próbuję mu tłumaczyć, że damy radę. Zastanawiałam sie nawet nad powtórką badania w najbliższym czasie, bo gdzieś wyczytałam ( w kilku miejscach), że przed postawieniem jakiejkolwiek diagnozy powinno sie badanie powtórzyć, Ale to już chyba razem z posiewem byśmy zrobili, tylko pytanie jeszcze gdzie pójść. Dziękuję wam dziewczęta jeszcze raz, bardzo nam pomagacie.

Mysle,ze koniecznie powtorzcie badanie...z tym nasieniem z zmienna sprawa jest....a poza tym daj mu to przetrawic....moze lepiej,ze nie macie teraz czasu tego roztrzasac....

tak, na pewno musicie powtórzyć badanie, co 3 miesiące jest całkiem nowa pula plemników, więc te co dopiero dziś się tworzą za 3 miesiące będą w nasieniu. jeśli nie chcecie czekać, to zróbcie za 1 - 1,5 miesiąca. najlepiej odrazu z posiewem, co pozwoli wyeliminować bakterie. mój mąż morfologi ma 3,02% form prawidłowych, poszliśmy do lekarza a on kazał zrobić badanie jeszcze raz bo na podstawie jednego nie może nic powiedzieć bo jest nieobiektywne. antybiotyki, gorączka, choroba, leki mogły zaburzyc jednorazowo wynik, dlatego się powtarza.

:)

A ja myślę żę to prawdopodobne że właśnie tak jest - stresy, gorszy stan zdrowia obniżają wyniki. Pamiętam, że ktoś pisał w jednym z pamiętników o badaniu męża u którego było 0 plemników lub zero form prawidłowych (jej nie chce pokręcić teraz) w kazdym razie i tam była nadzieja (jeśli tylko u faceta była obecna tkanka która służy do wytwarzania plemników, coś lekarze już byliby wstanie zadziałać) To są moje mgliste wspomnienia z lektury niestety bardziej konkretnie nie potrafie sobie przypomnieć w tej chwili o co chodziło, ale chodzi mi o to że głowa do góry, najpierw lekarz, bo może nie jest tak żle jak sie wydaje?

pierwsze zle badanie nasienia to jeszcze nie koniec swiata.....ja wiem,ze czlowiek czasem z gory nastawia sie na najgorsze.....ale moze nie bedzie az tak zle... czasem z takimi beznadziejnymi wynikami zachodzaw ciaze,ze szok,wiec nigdy nic nie wiadomo...

Poczytalam troche i powiem Ci kochana, ze badanie nasienia nie powinno byc poprzedzone stresem, wysoka goraczka i choroba. W moim miescie w klinice leczenia nieplodnosci proponuja, aby dopiero po 3 miesiacach od choroby robic takie badania, dlatego glowa do gory, starajcie sie dalej,a badania powtorzcie za 3 miesiace ( o ile trzeba bedzie ;) bo moze Bog da Wam dzieciaczka wlasnie w tym miesiacu). Tak czy tak trzymam mocno kciuki i zycze powodzenia :) a swinka jest na szczescie, wiec na pewno i Tobie je przyniesie :*

widzisz, latwo jest byc razem gdy wszystko sie uklada,gdy nie ma problemów,gdy sa zdrowe i sliczne dzieci,gdy my jestesmy zdrowi,gdy sa pieniadze,wakacje,spelnienie....ale...takiego zycia nie ma nikt....kazdy czuje brak czegos,zmaga sie z czyms...jak nie z kilkom czynnikami na raz....trzeba doceniac,to co sie ma...i byc za to wdziecznym....a te chwile to spawdzian dla waszego zwiazku....trzeba zalozyc,ze bedzie dobrze,bez wzgledu na to co sie stanie,wspierajcie sie nawzajem

słuchaj, mój mąż też ma kiepską morfologię plemników, za niedługo idzie raz jeszcze robić badania, pamiętaj że strach ma wielkie oczy!ja jak zobaczyłam pierwszy raz jego badania, poczytałam internet byłam załamana, płakałam, myślalam że już tylko sztuczne zaplodnienie nas czeka, ale zaszłam w ciąże, poroniłam w prawdzie, ale nadzieja jest.. te wyniki się naprawdę zmieniaja.

i niestety tak jak i Ty widzę jak wiele kobiet cierpi, ile łez tu przelanych, ile tragedii, ale jest też nadzieja, radość jak się którejś uda i niesamowite ciepło i wsparcie od przecież obcych sobie osób!

eta masz rację.. trudno jest czekać, ale też się udaje.. no i to wsparcie - nieocenione, niesamowite :)

:* dobrej nocy :)

dobrej :*

"wszystko tak będzie jak ma być" - heh najtrudniej chyba osiągnąć taki stan akceptacji rzeczywistości, ufność w przyszłość, równowaga. nie tyle co biernie poddać się losowi, ale brnąć do celu mając pewność że idzie się właściwą ścieżką. wtedy człowiek jest szczęśliwy. :)

Może cię pocieszy, że mój mąż tez miał rok temu bardzo złe wyniki. Plemników trochę było, ale wszystkie martwe. Jak się później okazało, miał żylaki powrózka. Poszedł na operację, która nie daje 100% szansy na poprawę. Poza tym on już nie jest najmłodszy i żylaki miał prawdopodobnie od dawna więc mogły narobić nieodwracalnych szkód. Nie mieliśmy większych nadziei. Po pół roku zrobiliśmy badania - szok! Liczebność, ruchliwość i w ogóle wszystko - kilkakrotnie przewyższało wszelkie normy! Lekarka mówiła, że w życiu czegoś takiego nie widziała. To się zdarza, plemniki są bardzo, ale to bardzo wrażliwe, ale jest też wiele sposobów na ich "podrasowanie". Podeślę ci później link do strony gdzie znalazłam pomysły na dietę i wspomagacze dla męża. Niewątpliwie miały udział w tym sukcesie. Głowa do góry i powodzenia!!! Będzie dobrze!:*

lili dziękuję Ci bardzo i podeślij ten link w wolnej chwili - bedę bardzo wdzieczna :)

badź dzielna, ściskam Cię i wierzę że na pewno wszystko u Was się ułoży i będzie bobas wcześniej czy poźniej :*

To jest jedna z lepszych stronek poświęconych niepłodności męskiej: http://ww2.cudownytata.pl/ dużo się z niej dowiedziałam i chyba tutaj wyczytałam (na forum) kilka dobrych rad. Karm męża wyłącznie pełnowartościowymi, małoprzetworzonymi produktami, zero chipsów, słodyczy, używek. Dużo ruchu (choć bieganie podobno niewskazane). Najważniejsze to soki owocowe, dziewczyny zachwalały, że tak pomogły i faktycznie. Ja robiłam codziennie z dużej ilości selera, marchwi i czasem trochę jabłka. Kupiłam też Salfazin - zestaw witamin dla panów z niezbędnymi składnikami na żywotność plemników (może być też Andromag, ale nie próbowaliśmy). Po kilku miesiącach mogliśmy marzyć nieśmiało o lekkiej poprawie, a okazało się, że ma prawie 500mln plemników. Są superruchliwe i prawidłowo zbudowane. Polecam, spróbuj. Mi to dodało skrzydeł!:) Ps. Jeszcze luźna bielizna (albo wcale jak się da ;P), zero sauny, gorących kąpieli, przeziębień, stresu, zbędnych leków. Trochę tego jest, ale plemniczki od tego wszystkiego giną, a na nowe trzeba czekać 3 miesiące - szkoda czasu, lepsza profilaktyka. Jeśli masz jeszcze jakieś pytania - pisz śmiało!

dziękuję :)

Doskonale to rozumiem tez to przechodziłam ale nie w takiej sytuacji. Ciezka sprawa. Moja przyjaciolka się ode mnie odwrocila,kiedy poznala swojego meza. Staralam się jeszcze utrzymywać z nia kontakt ale było widać ze jej na tym nie zależy. Pozniej pisałam jej co roku zyczenia urodzinowe a ona mnie nie. Wiec mam ja gdzies. Choc szkoda bo woiele razem zesmy przeszly!!! A wiec dobrze ze tu jesteś i możemy cie w jakiś sposób pocieszyć. Nie martw się w kupie raźniej:-))))

przez wszystkie problemy, jakie dotychczas przeszłam na drodze starania się o dziecko, gdy miałyśmy kontakt słyszałam tylko żeby "wyluzować" i że lekarze nic nie wiedzą i ze pewnie sie za bardzo przejmuję, mimo, ze nawet nie wiedziała do końca co robiłam, gdzie byłam i co się u mnie dzieje, gdzie sie leczę i na co (kontakt miałyśmy tak rzadki, że przekazywałam tylko cząstkowe informacje). Gdy napisałam jej, ze nie chcę jej urazić, ale to nie jest do konca tak jak ona myśli, i że to wszystko to jest dramat człowieka, ostatnio po jakimś czasie odpowiedziała mi, że nie wie jak ze mna rozmawiać i co pisać..że mam męża i musimy to przejść.. przeprosiłam, jesli ją urazilam i tyle..nie będę dłuzej wyjaśniać..wiem że naszej sytuacji nie zrozumie nigdy osoba nie majaca takich problemów, ale tak jest z każdą problemową sytuacją..mimo tego ludzie potrafią się wspierać.. nigdy nie myślałam, że nasza przyjaźń skończy sie w ten sposób, ale dla mnie to niestety koniec.

Masz racje z tym, ze osoba ktora czegos nie przejdzie nie zrozumie tego, mam tak samo tylko slysze "wyluzuj" "wszystko w swoim czasie" albo najgorsze to, ze pare osob stwierdzilo, ze ja zmuszam swojego meza do badan i wywieram na nim presje. Nie wiedzialam juz co powiedziec i stwierdzila, ze nie bede rozmawiac juz na takie tematy z kims kto nie ma dzieci, albo nie mial problemow zeby je miec. To sie zupelnie mija z celem my wiemy swoje a inni swoje...

Mysle,ze tu jest latwiej rozmawiac o sobie szczerze,bo nie boim sie pokzac naszego zmartwienia,zalu....tutaj nikt nic nikomu nie musi udowadniac,nic tlumaczyc...przed nikim nie trzeba odgrywac zadnej roli.... przykro mi z powodu twoje przyjazni.....takie rzeczy bola...

Lepiej jest miec pzy sobie wroga niz przyjaciela....( fałszywego ) a tutaj kochana 3 mamy się razem bo w kupie siła....

Jak to mówią... prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie i mimo, że wiem jak to boli i nie łatwo mi mówić, że masz się nie przejmować (bo i tak będziesz) to uwierz, że z czasem żal mija... Łatwiej jest nam otworzyć się przed zupełnie obcymi ludźmi i mówić czy też pisać o swoich odczuciach, tu nikt nikogo nie ocenia, nie krytykuje, nie mówi, że masz wyluzować, bo każda z nas chce tego samego, każda zachowuje się tak samo, a to dodatkowo wspiera... :)

myślę że w takiej sytuacji jak my jesteśmy wszystkie tu na ovu, nawet najlepsi przyjaciele nie są nas w stanie zrozumieć w pełni.. tylko ktoś kto stara się o dziecko bez sukcesu, wie ile to kosztuje łez, smutku, żalu, siły walki, walki ze sobą - żeby się nie poddać, walki z otoczeniem - które nie chce/nie potrafi zrozumieć...

frutka, nie przekreślaj wieloletniej przyjazni jeszcze, wiem, jakie to trudne starać się o dziecko i nie mieć zrozumienia od strony tych najbliższych najważniejszych osób - ale nie możemy wymagać że pojmą bez przeżycia tego samego. wiem też jak trudno nie potrafiąc wczuć się w sytuacje dać wsparciekomuś kto tego potrzebuje. Przjaciłóka poroniła, a ja naprawde chciałam pomóc, i nie wiedziałam co powiedzieć, co tak na pradęona , jedyne co mogłam zrobić to wysłuchać, bo miałyśmy to szczęscie że zobaczyłyśmy się oko w oko przez kilka dni. Przez telefon nie da się tym bardziej przez mail. :/ Ja też cenie sobie ogromnie wsparcie z ovu, ale zawsze staram się upominać, że to jest internet, wirtualny świat miraż, najważniejszy jest ten realny, namacalny.

polska sluzba zrowia nie jest taka zla.....gdybys pozyla w hiszpanii to bys docenila ....ja na zwykla wizyte u gina musze czekac tyle co ty na specjalistyczny zabieg....wizyte mam pod koniec listopada......a ostatnia mialam w maju....jak masz szczescie to czekasz tylko 3 miesiace.....

no to rzeczywiście współczuję..

najważniejsze,ze masz termin wiesz na czym stoisz ale nei rezygnuj ze starań może się jednak uda :D wspieram a co przyjaciół to racja poznaje się ich w biedzie niestety odległośc też robi swoje i jest trudniej utrzymać kontakt a jak się już ma swój dom rodzine to już wogóle trudniej, ale trzeba chcieć z kimś utrzymać kontakt jak nie ma chęci to nic na siłe bo to jeszcze gorzej. Buziaki i tule do serducha <3

hihi, fakt trzeba byc zdrowym zeby chorowac :)) Czas zleci, a fajnie ze masz termin juz zaklepany, trzymam kciuki.

kochana dziekuje za dobre ciepłe słowa <3 wiesz myśle,że tak trzeba nie przestajemy serduszkować ale już przestaliśmy liczyć na cokolwiek czekamy na nastepny rok na adopcje mozę ona sie nam uda. Także myślimy jak realizować sie w małżeństwie i jako ludzie wpracy wśród rodziny, przyjaciól mozę sie zaangażuje w jakąś pomoc, zawsze pomagałąm misjonarzom czy to zakonnikom czy świeckim, moze powróce do tego musże to poważnie przemyśleć. Wspieram Wasze starania i zdrówka życzę abys nie msiała mieć już badań.