Po dwóch tygodniach od zabiegu wróciłam do pracy. Te dwa tygodnie w domu były dla mnie koszmarem. Tylko łóżko się dla mnie liczyło i to żeby z niego nie wychodzić. Wszyscy byli ze mną i przy mnie na zmianę, ale ja chyba byłam w innym świecie. Postanowiłam wrócić do pracy, żeby nie dostać w głowę. Dom mnie przytłaczał.
Po miesiącu od zabiegu wyjechaliśmy do Chorwacji na wakacje, no cóż były prawie udane. Mój nastrój nie pozwalał nam się oderwać i zapomnieć o tym co przeżyliśmy. Ale były momenty gdzie jakoś udało się odciągnąć moja uwagę. Po mału zaczęło wszystko wracać do normy, o ile można nazwać takie życie normą. Minęły 3 miesiące, zdecydowaliśmy się spróbować. Pamiętam jak dziś, 1 września jestem w pracy wszystko jest ok. Nagle wstałam od biurka podeszłam do szafki i coś poczułam. Zdążyłam tylko wziąć ręcznik i pobiec do toalety. Było już za późno, zaplamiłam całą podłogę biegnąc do łazienki. Koleżanki były przerażone. Przybiegły za mną pytając co się dzieje bo na sali jest mnóstwo krwi. Pojechałam do lekarza dostałam tabletki na zatrzymanie krwawienia. Cóż się okazało, polip.
Dostałam skierowanie na histeroskopię, z wyników pani doktor odczytała, że pozostawiono resztki płodu i na tym zrobił się polip. Kolejny koszmar, strach i złość , że lekarze poprzednio spaprali robotę a ja musiałam przechodzić wszystko od nowa.

Później byłam poddana 3 miesięcznej kuracji hormonalnej, żeby już nic się nie działo. W lutym tego roku mogliśmy zacząć się starać.
Mój mąż zrobił wszystkie potrzebne badania. Jest zdrowy i nie ma problemu. Niestety co miesiąc jest rozczarowanie i płacz , złość. Jesteśmy oboje zdrowi a ciąży jak nie ma tak nie ma.
Ale nie tracimy nadziei i staramy się dalej.

Ustaliliśmy z panią doktor, że dwa następne cykle będą pod kontrolą, jeśli owulacja będzie prawidłowa poddam się hsg. Zobaczymy może pomoże i w końcu skończysz się nasza udręką i tęsknota za naszym Aniołem.

Dziś 4 dzień @. Muszę umówić się na wizytę, bo 14 dnia trzeba sprawdzić co się dzieje i jak owulacja.

8 października idę na wizytę, żeby sprawdzić czy jest owulacja i jajeczko czy nie ma. Oby wszystko było dobrze i oby w końcu nam się udało.

Zaczynam się dziwnie czuć jakby na owulacje, ale to za szybko. Chyba zaczynają się dni płodne. Temperatura zaczyna rosnąć, śluz dziś też się pojawił. Zaczęłam pić siemie lniane, żeby trochę pomóc mojej naturze.

Mam takie mieszane uczucia, z jednej strony bardzo chce być mamą i robię wszystko, żeby tak było. Z drugiej strony już czasem brak mi sił, kolejne niepowodzenia sprawiają, że nie chce mi się już starać i walczyć.

Coś podbrzusze mnie boli i nie wiem co to jest. Jak na ból owulacyjny to trochę szybko. No cóż czas zacząć starania buziaki dla wszystkich oczekujących na dwie kreseczki. Dobrej nocy Wam życzę

Dziś po przebudzeniu przypomniało mi się, jak jechałam do lekarza i tego dnia usłyszałam, że muszę jechać do szpitala i usunąć ciążę, bo się nie rozwija, że właśnie tej nocy śniło mi się moje dziecko. To była dziewczynka o karmelowych włosach i z pięknymi niebieskimi oczami. Była u mnie w brzuszku i się tak cudnie do mnie uśmiechała. Była piękna. Po chwili widziałam na jej twarzy inny uśmiech mówiący , że "tym razem nie będę Twoja" taki lekko ironiczny. Jak jechałam do lekarza opowiedziałam ten sen mojej siostrze, która była przy mnie. Na początku milczała a później powiedziała, że to na pewno nic takiego. A może to był znak, który już gdzieś przeczuwałam. Nie wiem, akurat dziś mi się to przypomniało.

Dziś 11dc czekam na wizytę to już w czwartek i zobaczymy czy pęcherzyk jest i jaki duży. Ciężki dzień mam za sobą. Moja praca mnie wykańcza ciągle jakiś kwas. Chyba trzeba zmienić pracę bo dzięki niej nie mogę zajść w ciążę. Ciągły stres i napięcie. No cóż jutro jest nowy dzień.

Dziś 13 dc jutro wizyta u lekarza juz nie mogę się doczekać wizyty. Ciekawa jestem czy wszystko jest w porządku. Mam nadzieję, że te dwa cykle będą ok i będę mogła mieć hsg. Czas pokaże mogę tylko czekać i mieć nadzieję, że będzie dobrze.

Dziwnie się dziś czuje jakoś tak...hm
Może dni płodne się zaczynają. Podbrzusze mnie pobolewa. Zobaczymy jutro czy juz się zaczyna czy jeszcze chwilę.

Dziś wizyta u lekarza. Byłam i wróciłam załamana. Zaczęłam monitoring cyklu i okazało się, że nie ma pęcherzyka. Cykl bezowulacyjny. Ten ból, który poczułam po wyjściu z gabinetu przywołał wszystkie złe wspomnienia. Łzy znów leciały jak oszalałe nie mogłam się uspokoić. Po mału brakuje mi sił. No cóż pozostaje mi czekać na następny cykl, może będzie dobrze.

Choć czasem już tracę wiarę. Zastanawiam się wtedy czy to nie są jakieś znaki. Roi mi się mnóstwo myśli w głowie. Muszę sobie wszystko przemyśleć i poukładać.

Kolejny dzień mija a ja czuję się jakbym była gdzieś indziej to wszystko jakoś do mnie nie dociera. Ciężko mi że kolejny cykl trzeba czekać. Dla wszystkich to takie proste, zobaczysz co będzie za miesiąc nie przejmuj się przecież tak może się zdarzyć, że nie każdy cykl jest owulacyjny. Tak wiem ale dla mnie to trudne. Bo tracę nadzieję, że kiedyś będę trzymać w ramionach swego wyśnionego Aniołka.

Mija kolejny dzień. Jest już trochę lepiej. Ochłonęłam trochę i emocje opadły. Wiem, że się nie poddam i będę walczyć dalej. Czasem trzeba poczekać dłużej na szczęście ale jak już przyjdzie to oszaleję
Tak to był mój pierwszy monitoring cyklu gosia89 ale nie ostatni i mam nadzieję, że następny będzie owocny

Dziękuję Wam kochane za słowa otuchy są dla mnie ważne

Cały czas jestem jakaś posępna. Z jednej strony nie chce się poddać i nadal wierzyć i mieć nadzieję, że wszystko będzie dobrze a z drugiej strony nic mi się nie chce czasem nawet oddychać już.

Dziękuję adora za ciepłe słowa

Życzę Wam dobrej nocy i oby w końcu wstało dla Nas słońce w naszych sercach, myślach, w naszym małym świecie.