strach przed utratą

Kiedys uslyszalam zdanie „kobiecie ktora choc raz stracila dziecko nigdy nie bedzie dane cieszyc sie ciaza...” - zgadzam sie, jestem po dwoch poronieniach, najpierw czekalam na koniec I trymestru myslalam, ze sie troche uspokoje - nic z tych rzeczy, cala ciaza to jeden wielki strach co bedzie jutro. Zaczelam juz 37 tydzien takze odluczam juz dni do chwili kiedy wezme mojego synka w ramiona! Musi byc dobrze! Choc bywaja takie dni, ze rusza sie mniej a ja wariuje ale staram sie wtedy pozaczepiac go, maz przyklada glowe do brzucha mowi do malego i nagle wypina pupe czy to inna czesc ciala jak sobie pomysle ile mnie to wszystko kosztuje strachu i nerwow to sama nie wiem czy kiedys jeszcze zdecyduje sie na kolejne dziecko choc bardzo bysmy z mezem chcieli miec 2 a moze nawet 3. Zobaczymy co los przyniesie, poki co trzeba wierzyc ze wszystko bedzie dobrze! Zly los musi sie kiedys skonczyc!!!