Forum Poronienie Ciąża po poronieniu...
Odpowiedz

Ciąża po poronieniu...

Oceń ten wątek:
  • juicca Autorytet
    Postów: 2289 2480

    Wysłany: 4 marca 2013, 15:46

    Cytuj  /     /  Zgłoś
    hej hej i ja sie Tu dopisze do Was ja zaszłam w ciąze końcem grudnia 2011 , straciłam kruszynkę 11 04 2012 , przez jakis czas nie chciałam dzieciątka bo obawy strach , także chciałam odpocząc psychicznie i fizycznie.. ale z męzem doszliśmy do Wniosku że pora postarać się ponownie zaczęliśmy w październiku2012 a w styczniu ponownie ujrzałam II kreseczki no cóż ciąża od razu zagrożona była niestety fasoleczka sie nie rozwijała po tygodniu obserwacji lekarze zdecydowali o zabiegu 11.lutego miałam zabieg teraz czekam na okres potem 3 cykle i chcemy zaczac na nowo sie starać.

    Limerikowo lubi tę wiadomość

    Dominika 11.04 2012(18tyg) Aniołek 11.02 2013(7tyg)


    3jvz3e5ek8iil2ca.png

    https://www.suwaczki.com/tickers/3jvz3e5ek8iil2ca.png
  • alexis Autorytet
    Postów: 254 272

    Wysłany: 4 marca 2013, 17:13

    Cytuj  /     /  Zgłoś
    Miriam jak ja poroniłam to też czułam się jakbym była jedyną kobietą na Świecie, która nie potrafił donosić ciąży- mam 2 dużo starsze siostry, które mają po 2 dzieci- ciąże bezproblemowe, moja mama też nas 3 urodziła bez żadnych problemów, dookoła koleżanki zachodzą w ciażę i rodzą...też nie chciałam słyszec wtedy o żadnych dzieciach- od rzu żal się we mnie budził, nawet w kościele jak chrzest św był to ryczałam, aż mnie mąż z kościoła musiał wyprowadzić...dopiero później, jak zaczęłam rozmawiać o tym co się stało z ludźmi (bo przecież musiałam wyjaśnić dlaczego już nie jestem w ciąży) to koleżanki zaczęły się przyznawać do swoich problemów ciążowych, pobytów w szpitalu, a 4 koleżanki przyznały się do poronień- czego w ogóle nawet bym się nie domyśliła...nie wiedziałam nic!!! Acha- no i jeszcze na stole operacyjnym przed łyżeczkowaniem, przed uśpieniem zapytałam się czy dużo kobiet ma taki zabieg...a pielęgniarki powiedziały że baaardzo dużo...że kobiety teraz jakieś słabiutkie są...no i na forach się naczytałam- z jednej strony to mi pomogło- bo nie czułam już, ze jestem jednyna, przestałam się obwiniać...a jak czytałam o poronieniach w późniejszych tygodniach, czy też przedwczesnych porodach to z jednej strony dziękowałam, ze jak już to się miało mi przytrafić, to dobrze że teraz w 10 tygodniu a nie np. w 22 tyg, kiedy bym juz czuła ruchy dzidzi w brzuszku...tak sobie jakoś musiałam to wszystko wytłumaczyć...

    Juicca bardzo mi przykro z powodu Twoich strat :(

    km5shdges7mhg8ze.png
  • nick nieaktualny

    Wysłany: 7 marca 2013, 12:04

    Cytuj  /     /  Zgłoś
    Nie pisałam przez 2 dni mąż zabrał mnie do swoich rodziców żebym nie siedziała sama w domu trochę odpoczęła fizycznie i psychicznie lecz nie wiem czy to był dobry pomysł troszkę niby mi lepiej ale wzrok ludzi i pytania jak się czuje doprowadzają mnie do rozpaczy. Wczoraj postanowiłam że aby bede mogła rozpoczynamy starania o dziecko zobaczymy czy zdania nie zmienie

    alexis lubi tę wiadomość

  • Ma ja Ekspertka
    Postów: 126 136

    Wysłany: 13 marca 2013, 16:48

    Cytuj  /     /  Zgłoś
    Cześć dziewczyny, jestem, nowa... dopiero pierwszy cykl. Pod koniec zeszłego roku straciliśmy naszego aniołka ( w 13 tygodniu)... Czasem wydaje mi się, że jestem bardzo silna... ale czasem.. jest mi naprawdę ciężko. Dlatego jak czytam Wasze posty.. to taka nadzieja we mnie się budzi... tak bardzo pragniemy dzidziusia... może nam się uda? Może już w tym cyklu... Nadzieja jest niesamowitym lekarstwem...

    alexis, mychowe lubią tę wiadomość

    7v8r90bvus29kyhn.png
  • alexis Autorytet
    Postów: 254 272

    Wysłany: 13 marca 2013, 17:52

    Cytuj  /     /  Zgłoś
    Ma ja wrote:
    Cześć dziewczyny, jestem, nowa... dopiero pierwszy cykl. Pod koniec zeszłego roku straciliśmy naszego aniołka ( w 13 tygodniu)... Czasem wydaje mi się, że jestem bardzo silna... ale czasem.. jest mi naprawdę ciężko. Dlatego jak czytam Wasze posty.. to taka nadzieja we mnie się budzi... tak bardzo pragniemy dzidziusia... może nam się uda? Może już w tym cyklu... Nadzieja jest niesamowitym lekarstwem...

    Ma ja- bardzo mi przykro z powodu Twojej straty... :( ja też teraz czuję się "dziwnie"- raz jestem bardzo silna, pewna, że wszystko już będzie dobrze a następnego dnia juz słaba, bez wiary, że może mi się udać teraz donosić tą ciażę do końca...ale staram się szybko przepędzać te złe myśli...wmawiam sobie, że już zostałam doświadczona takim strasznym przeżyciem i więcej mi się to juz nie zdarzy...że juz by tego z dużo było...
    Powodzenia Ci życzę Ma ja- myślę, że jest o co sie starać, o co walczyć...w końcu będzie nam dane doświadczyć tez cudu macierzyństwa :)

    Ma ja, Miriam, juicca lubią tę wiadomość

    km5shdges7mhg8ze.png
  • Ma ja Ekspertka
    Postów: 126 136

    Wysłany: 13 marca 2013, 18:35

    Cytuj  /     /  Zgłoś
    Alexis - Trzymam kciuki... trzymam za nas obie... i za wszystkie dziewczyny, które zostały "doświadczone" przez życie, które pomimo straty mają wiarę! Które patrząc w przyszłość czekają na cud!
    Jestem przekonana, że Tym razem Ci się uda! Że już za 8 miesięcy przytulisz swoje maleństwo... o rany... rozmarzyłam się... a może i mnie się uda... i będziemy mogły wymieniać się radami.. jak uniknąć mdłości, jaką pozycję przyjąć do spania z wielkim brzuchem ... :)
    Pozytywne myślenie, nadzieja i wiara, że się uda.. są najlepszym lekarstwem! Bądź radosna... Twoje Maleństwo na to zasługuje?!
    Pozdrawiam serdecznie.

    Miriam, alexis lubią tę wiadomość

    7v8r90bvus29kyhn.png
  • alexis Autorytet
    Postów: 254 272

    Wysłany: 13 marca 2013, 19:39

    Cytuj  /     /  Zgłoś
    Ma ja wrote:
    Alexis - Trzymam kciuki... trzymam za nas obie... i za wszystkie dziewczyny, które zostały "doświadczone" przez życie, które pomimo straty mają wiarę! Które patrząc w przyszłość czekają na cud!
    Jestem przekonana, że Tym razem Ci się uda! Że już za 8 miesięcy przytulisz swoje maleństwo... o rany... rozmarzyłam się... a może i mnie się uda... i będziemy mogły wymieniać się radami.. jak uniknąć mdłości, jaką pozycję przyjąć do spania z wielkim brzuchem ... :)
    Pozytywne myślenie, nadzieja i wiara, że się uda.. są najlepszym lekarstwem! Bądź radosna... Twoje Maleństwo na to zasługuje?!
    Pozdrawiam serdecznie.

    Dziękuję Ma ja za ciepłe słowa :) Powodzenia Tobie życzę w staraniach...na jakim etapie starań jeseś?? Kiedy @ się spodziewasz, jeżeli mogę wiedzieć...?

    km5shdges7mhg8ze.png
  • Ma ja Ekspertka
    Postów: 126 136

    Wysłany: 13 marca 2013, 20:01

    Cytuj  /     /  Zgłoś
    W grudniu straciliśmy nasze maleństwo... 17 stycznia dostałam pierwszy @. Tyż po @ umówiłam się z moim ginekologiem, która stwierdziła, że wszystko jest ok... i według niej możemy się juz starać. Wydawało mi się, że to za wcześnie... ale serce podpowiadało mi, że czemu nie? Chyba psychicznie też byłam już gotowa... W lutym się nie udało... a teraz czekam na @ ok. 20 marca... Według mojego wykresu ovu miałam ok. 6 marca... temperatura skoczyła... więc... mam ogromną... ogromną nadzieję... ale nie chcę się za bardzo nastawiać, bo.. potem strasznie cierpię...Ech.. żeby tak
    można było przespać do tego 20 marca... :)

    alexis, mychowe lubią tę wiadomość

    7v8r90bvus29kyhn.png
  • Ma ja Ekspertka
    Postów: 126 136

    Wysłany: 13 marca 2013, 20:20

    Cytuj  /     /  Zgłoś
    Ojej.. właśnie zobaczyłam, że gdyby mi się udało w tym cyklu... to dzieliłoby nas tylko ok. 10 dni... :) Jak długie miałaś cykle?

    Wiadomość wyedytowana przez autora: 13 marca 2013, 20:21

    7v8r90bvus29kyhn.png
  • alexis Autorytet
    Postów: 254 272

    Wysłany: 13 marca 2013, 20:22

    Cytuj  /     /  Zgłoś
    Ma ja wrote:
    W grudniu straciliśmy nasze maleństwo... 17 stycznia dostałam pierwszy @. Tyż po @ umówiłam się z moim ginekologiem, która stwierdziła, że wszystko jest ok... i według niej możemy się juz starać. Wydawało mi się, że to za wcześnie... ale serce podpowiadało mi, że czemu nie? Chyba psychicznie też byłam już gotowa... W lutym się nie udało... a teraz czekam na @ ok. 20 marca... Według mojego wykresu ovu miałam ok. 6 marca... temperatura skoczyła... więc... mam ogromną... ogromną nadzieję... ale nie chcę się za bardzo nastawiać, bo.. potem strasznie cierpię...Ech.. żeby tak
    można było przespać do tego 20 marca... :)

    No to trzymam mocno kciuki Ma ja za Ciebie!!! Oby @ nie przyszła 20tego i przez kolejne 9 miesięcy!!!

    Ma ja lubi tę wiadomość

    km5shdges7mhg8ze.png
  • Ma ja Ekspertka
    Postów: 126 136

    Wysłany: 13 marca 2013, 20:53

    Cytuj  /     /  Zgłoś
    Miriam wrote:
    Nie pisałam przez 2 dni mąż zabrał mnie do swoich rodziców żebym nie siedziała sama w domu trochę odpoczęła fizycznie i psychicznie lecz nie wiem czy to był dobry pomysł troszkę niby mi lepiej ale wzrok ludzi i pytania jak się czuje doprowadzają mnie do rozpaczy. Wczoraj postanowiłam że aby bede mogła rozpoczynamy starania o dziecko zobaczymy czy zdania nie zmienie

    Miriam... strasznie współczuję tego co teraz przeżywasz. Na samą myśl o tym co było... ( u mnie w grudniu) płakać mi się chce... ale wspaniale, że chcesz od razu próbować... Oczywiście teorii na ten temat jest wiele.. że należy odczekać 3 miesiące, że może pół roku... że należy doczekać do daty wyznaczonego wcześniej porodu... NIE! Uważam, ze każda z nas doskonale wie kiedy jest gotowa! Jeśli tylko ginekolog da zielone światło (zagojenie ran fizycznych) to MY mamy decydować, kiedy chcemy podjąć starania.
    Ja też miesiąc po... już marzyłam o byciu mamą .. już pragnęłam podjąć próby.. Oczywiście, to nie znaczy, że nie myślę o naszej Kruszyncne.. to nie znaczy że o niej zapominamy.. NIE! Nasza córeczka.. na zawsze pozostanie naszym aniołkiem... Ale patrzeć w przyszłość należy z podniesioną głową! Musisz być dzielna! silna! I myśleć pozytywnie! Obserwuj dziewczyny, którym się udało! ciesz się ich szczęściem... Myślę, ze właśnie po to jest to miejsce... abyśmy się wspierały... abyśmy nie traciły nadziei! (Nie jest łatwo.. dwie najbliższe mi przyjaciółki.. właśnie urodziły... Strasznie im zazdroszczę... strasznie się cieszę... i strasznie płakałam kiedy się dowiedziałam...) Dasz radę! Damy radę! Trzymam kciuki...za nas!

    7v8r90bvus29kyhn.png
  • nick nieaktualny

    Wysłany: 13 marca 2013, 21:26

    Cytuj  /     /  Zgłoś
    Cześć dziewczyny bardzo wam współczuję i wiem jak się czujecie bo właśnie dzisiaj w 11 tygodniu ciąży dowiedziałam się ze moja fasolka przestała rosnąć około 5 - 6 tygodnia. Poszlam na usg bo zaczęłam plamic na brązowo i kiedy leżała myślałam że zaraz zobaczę moją dzidzie a tu tylko plama. Położona stwierdziła że fasolka za mała na 11 tydzień ciąży. Mam już dwoje dzieci 13 i 11 lat i jest mi troszkę łatwiej ale czuję się strasznie i cały czas myślę dlaczego???

  • alexis Autorytet
    Postów: 254 272

    Wysłany: 14 marca 2013, 07:14

    Cytuj  /     /  Zgłoś
    Ma ja wrote:
    Ojej.. właśnie zobaczyłam, że gdyby mi się udało w tym cyklu... to dzieliłoby nas tylko ok. 10 dni... :) Jak długie miałaś cykle?

    30dniowe

    km5shdges7mhg8ze.png
  • zozol Autorytet
    Postów: 1380 1236

    Wysłany: 14 marca 2013, 07:14

    Cytuj  /     /  Zgłoś
    bardzo mi przykro z powodu twojej straty. Moja fasolka przestała rosnąć w 7 tygodniu, na szczęście w 8 miałam USG, więc w sumie się cieszę że nie musiałam żyć kolejne tygodnie w nieświadomości.

    qm4p206.png

    Nasz największy skarb
    https://www.maluchy.pl/li-68536.png


  • alexis Autorytet
    Postów: 254 272

    Wysłany: 14 marca 2013, 07:20

    Cytuj  /     /  Zgłoś
    ania2006 wrote:
    Cześć dziewczyny bardzo wam współczuję i wiem jak się czujecie bo właśnie dzisiaj w 11 tygodniu ciąży dowiedziałam się ze moja fasolka przestała rosnąć około 5 - 6 tygodnia. Poszlam na usg bo zaczęłam plamic na brązowo i kiedy leżała myślałam że zaraz zobaczę moją dzidzie a tu tylko plama. Położona stwierdziła że fasolka za mała na 11 tydzień ciąży. Mam już dwoje dzieci 13 i 11 lat i jest mi troszkę łatwiej ale czuję się strasznie i cały czas myślę dlaczego???

    Przykro mi Aniu- czasem tak się niestety dzieje...Tobie jest pewnie troszkę łatwiej, bo tak jak piszesz już masz2 dzieci...ja poroniłam pierwszą ciążę i boję się żeby to się nie powtarzało...ale gdzieś czytałam że duuuży procent kobiet ma za sobą 1 poronienie i że to jest normalne- czasem kobiety nawet nie wiedzą że poroniły bo stało się to na bardzo wczesnym etapie...także myślę sobie że jak już1 poronienie miałyśmy to jest mała szansa żeby drugie poronienie nam się przydarzyło...tak się pocieszam :) Miłego dnia życzę dziewczynki

    Miriam lubi tę wiadomość

    km5shdges7mhg8ze.png
  • nick nieaktualny

    Wysłany: 14 marca 2013, 07:40

    Cytuj  /     /  Zgłoś
    alexis też jestem pełna nadziei że jak już raz nas to spotkało to drugim razem będzie ok musi być i trzymam mocno mocno kciuki za Ciebie i inne dziewczyny :)


    Ma ja ja tak na razie mówię że chce od razu a jak przyjdzie co do czego to hmm boję się że jak już będę miała się "przytulić" z mężem to wszystko wróci do mnie i zacznę wyć... tym bardziej że jak dowiedziałam się że jestem w ciąży to się nie "przytulaliśmy" żeby nic niuni nie zrobić wiem ze to głupie ale miałam takie paranoje


    Lecz liczę po cichu że będzie wszystko ok

    alexis lubi tę wiadomość

  • nick nieaktualny

    Wysłany: 14 marca 2013, 08:02

    Cytuj  /     /  Zgłoś
    Alexis dzięki za słowa otuchy. Ja mieszkam w Glasgow i tutaj aż tak się nie trzesa nad ciężarną ale nie jest to regula. Właśnie mój organizm pozbywa się wszystkiego z macicy i czuję się masakrycznie a wizytę mam na 20 marca i sprawdza czy jest czysto czy będę potrzebować pomoc lekarską. Do wyboru mam zostawić to naturze , tabletka albo operacja. Mam nadzieje że wszystko samo się usunie i niedługo będę mogła znowu zacząć starania tylko już teraz jsk o tym myślę to mam strach w oczach. Wiecie co nie wiem czemu tak się stało przecież pierwsze dwie ciążę przeszłam bez żadnych problemów i nigdy bym się nie spodziewała że może się takie coś wydarzyć. A może to mój wiek 34 lata na karku za tydzień. Nie wiem nie umiem sobie tego wytłumaczyć. A takie mialam plany.

    alexis lubi tę wiadomość

  • nick nieaktualny

    Wysłany: 14 marca 2013, 08:08

    Cytuj  /     /  Zgłoś
    ania2006 wszystkie Cię dobrze rozumiemy wiemy jak się czuje kobieta po takiej stracie ale nie poddawaj się czasami tak bywa. Trzeba mieć nadzieję że następnym razem się uda a ty dodatkowo masz dwoje wspaniałych dzieci wiec ciesz się nimi i nie załamuj się będzie dobrze :) Pozdrawiam i ściskam moccccnoooo! :)

    alexis lubi tę wiadomość

  • nick nieaktualny

    Wysłany: 14 marca 2013, 09:14

    Cytuj  /     /  Zgłoś
    Miriam dzięki śliczne za te słowa. Wiem że będzie dobrze po prostu musi być ale to tak boli. Mam nadzieję że następny raz będzie zakończony szczęśliwie ale pewnie będę sie bała od początku do końca. Dzięki wszystkim i trzymam mocno kciuki.

    Miriam, alexis, juicca lubią tę wiadomość

  • moniaak Autorytet
    Postów: 252 111

    Wysłany: 15 marca 2013, 17:29

    Cytuj  /     /  Zgłoś
    w pracy mieliśmy program przez ostatnie dwa dni "energy for life"..i tam padły takie słowa,że my za dużo myślimy o tym co było "wczoraj"..o tym co będzie "jutro"..a powinniśmy się skoncentrować na "teraz- dzisiaj"..trudne to trochę...ale trzeba nad tym pracować:)

    Miriam, mychowe lubią tę wiadomość

1 2 3 4 5 ››
Zgłoś post
Od:
Wiadomość:
Zgłoś Anuluj

Zainteresują Cię również:

Kwas foliowy podczas starania o dziecko, kwas foliowy w ciąży - dlaczego tak ważny?

Kwas foliowy to witamina z grupy B, o której żadna starająca się o ciążę kobieta, nie powinna zapominać! Kwas foliowy ma ogromny wpływ na rozwój płodu, prawidłowy przebieg ciąży, ale i również płodność kobiety! Dodatkowo przeczytaj dlaczego suplementacja kwasu foliowego zalecana jest czasem również dla mężczyzn.   

CZYTAJ WIĘCEJ

Progesteron - dlaczego jest tak ważny podczas starania o dziecko?

Progesteron to jeden z najważniejszych hormonów dla kobiecej płodności. Jaką rolę odgrywa podczas starania o dziecko, przy zapłodnieniu i we wczesnej ciąży? Jakie są normy i co się dzieje, kiedy stężenie progesteronu jest za niskie? Jak wygląda leczenie luteiną dopochwową i doustną? 

CZYTAJ WIĘCEJ

Pierwsze objawy ciąży - po czym poznać, że możesz być w ciąży

Starając się zajść w ciążę, często nie potrafimy przestać interpretować każdego, nawet najmniejszego ukłucia w jajniku i nie traktować go jako potencjalnego objawu ciąży. Które z objawów mogą faktycznie coś znaczyć i z czym możemy je pomylić? Które z objawów ciążowych na wczesnym etapie ciąży są po prostu rzadko spotykane? Zapoznaj się z listą pierwszych objawów ciążowych!

CZYTAJ WIĘCEJ
Fundusze Europejskie: Inteligentny Rozwój Narodowe Centrum Badań i Rozwoju Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego

Projekt OvuFriend: "Opracowanie nowych w skali światowej rozwiązań w obszarze uczenia maszynowego wspierających w planowaniu rodziny i pokonywaniu problemu niepłodności" współfinansowany przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju w ramach programu Inteligentny Rozwój 2014-2020.