Noworoczne postanowienie wybrane - we wrześniu mamuśką zostanę ! 🤰

Hej w poniedziałek! Widzę, że pojawiło się przez weekend kilka nowych osób - rozgośćcie się, ale nie za długo, bo fioletowa strona na nas wszystkie czeka <wirtualnakawa>

Ja dzisiaj zrobiłam test, oczywiście biały. Według aplikacji powinnam zrobić za jakieś 5 dni, nie wiem co ja myślałam, ale w sumie dzięki temu ewentualny smutek rozłoży się na kilka dni...

@Remedios przykro mi z tymi receptami, że nie chcieli. kiedyś na jakiejś grupie robiłam screeny, gdzie dawali bez problemu, ale to pewnie też zależy od lekarza na jakiego się tam trafi... chyba musisz powalczyć z jakimś ginekologiem jeszcze raz. Teraz pewnie nie masz już na to ochoty, ale wierzę, że za kilka dni wrócą ci siły.

Buburuza lubi tę wiadomość

👩🏻 33 👦🏻 32
Starania od 01.02.2025 z 2 przerwami

Jestem wege od ponad 10 lat

28.07 - ⏸️, ale niestety ciąża biochemiczna
Nie poddajemy się!

Update 28.01💊: Omega-3, B12, Magnez, Cholina, Foliany, Laktoferyna, Wit. E, C, Cynk, Melatonina, Tyrozyna, Selen, Jod

IO -> Siofor 500

Buburuza lubi tę wiadomość

👩🏻 33 👦🏻 32
Starania od 01.02.2025 z 2 przerwami

Jestem wege od ponad 10 lat

28.07 - ⏸️, ale niestety ciąża biochemiczna
Nie poddajemy się!

Update 28.01💊: Omega-3, B12, Magnez, Cholina, Foliany, Laktoferyna, Wit. E, C, Cynk, Melatonina, Tyrozyna, Selen, Jod

IO -> Siofor 500

Mika1992 wrote:

Hej w poniedziałek! Widzę, że pojawiło się przez weekend kilka nowych osób - rozgośćcie się, ale nie za długo, bo fioletowa strona na nas wszystkie czeka <wirtualnakawa>

Ja dzisiaj zrobiłam test, oczywiście biały. Według aplikacji powinnam zrobić za jakieś 5 dni, nie wiem co ja myślałam, ale w sumie dzięki temu ewentualny smutek rozłoży się na kilka dni...

@Remedios przykro mi z tymi receptami, że nie chcieli. kiedyś na jakiejś grupie robiłam screeny, gdzie dawali bez problemu, ale to pewnie też zależy od lekarza na jakiego się tam trafi... chyba musisz powalczyć z jakimś ginekologiem jeszcze raz. Teraz pewnie nie masz już na to ochoty, ale wierzę, że za kilka dni wrócą ci siły.

Nie puszczam kciuków! 🤞

Mika1992 lubi tę wiadomość

Mika1992 lubi tę wiadomość

Buburuza lubi tę wiadomość

Buburuza lubi tę wiadomość

Angel93 lubi tę wiadomość

Angel93 lubi tę wiadomość

Angel93, Kompotlinka, .aś., KAaareii, askowe lubią tę wiadomość

Angel93, Kompotlinka, .aś., KAaareii, askowe lubią tę wiadomość

Anka96 wrote:

Ważne żeby było przed owulacja ja mialam w 8 akurat 😊

Ania, wysłałam zapro - mam kilka pytań na priv o Endo

Anka96 lubi tę wiadomość

Anka96 lubi tę wiadomość

Dziewczyny
Siedzę na lekcji i mnie tknęło. Jakby ktoś wymyślał tytuł na kolejny wątek to śmiało można kraść Jeszcze sama nie skończyłam wątku styczniowego, a walentynki mi w głowie
tak myślałam, że ciśniemy te owulaki, Insulinka wspomniała o miesiącu miłości i tyle mówiłyśmy o budowaniu domków.
"Serduszka są wszędzie , testy w gotowości, a w październiku maluszek w domku się rozgości "

Wiadomość wyedytowana przez autora: 19 stycznia, 11:07

Angel93, Remedios, Kompotlinka, Monia•, Insulinka, Seabird, Esbe, Paula., yoreva, Atomówka , Dzydzy lubią tę wiadomość

Angel93, Remedios, Kompotlinka, Monia•, Insulinka, Seabird, Esbe, Paula., yoreva, Atomówka , Dzydzy lubią tę wiadomość

Monia•, Angel93, Buburuza, KAaareii, Olinka1329, Kompotlinka, Seabird, Esbe, Paula., Atomówka lubią tę wiadomość

Monia•, Angel93, Buburuza, KAaareii, Olinka1329, Kompotlinka, Seabird, Esbe, Paula., Atomówka lubią tę wiadomość

Hej, pomimo mojej chwilowej nieobecności dalej dzielnie Was podczytuję. Na wstępie chciałabym złożyć gratulacje dla wszystkich posiadaczek dwóch kresek i mocno przytulić dziewczyny, które zobaczyły w tym miesiącu biel – niech to będą pierwsze dni Waszych ciąż 😊. Ja oczekuję na @. Ten cykl jest wyjątkowo cichy, nie towarzyszy mi podczas niego nic- brak jakichkolwiek objawów, bóli czy nawet śluzu. Nie pamiętam takich czasów… Z jednej strony to dość oczyszczające, bo przez to, że nic mnie nie boli, nic nie zauważam to nie doszukuję się niczego na siłę, przytulanki też były przyjemniejsze bez żadnej presji.



Jednak powiem Wam, że to chyba jeden z najgorszych czasów w moim życiu… Te 1,5 roku starań zaczyna mnie wyniszczać… co miesiąc pęka dalej serce, każdy kolejny cykl to już nie smutek, a rozczarowanie, żal i poczucie bycia wybrakowana. Nie potrafię pojąć dlaczego mamy taki problem w stworzeniu bobaska skoro jesteśmy tacy młodzi..



Poza tym ta pierdzielona praca… jestem tu już pół roku, ciągle nie wyszłam z bałaganu w dokumentach (w aktach osob. Jest taki burdel, że od kilku lat nie zakładali teczek osobowych, ani nie wynosili zwolnionych osób do archiwum). Kiedy tu przychodziłąm umawialiśmy się na zupełnie coś innego, jak na swój wiek miałam już bardzo duże doświadczenie w miękkim HR, w twardym znikome, bo to nigdy nie była moja działka. Umó1)iliśmy się, że będę dalej obejmować w pełni miękki obszar, a oprócz tego liznę trochę twardego. Tak liznęłam i zajmuję się miękkim HR, że od początku siedze i układam bałagan w papierach. W tamtym tygodniu skończyłam w końcu robić porządek w aktach, to wysłali mnie teraz sprzątać archiwum w zimnej piwnicy, wiele razy rozmawiałąm z szefową, ale przecież nie mam na piśmie tego na co się umawialiśmy… tych sytuacji jest dużo, np. nie dostałam premii kwartalnej (za 4 kwartał) jako jedyny pracownik w firmie, bo przecież nie mam wymagającej pracy, bo układam dokumenty… dojeżdżam do pracy 50 km w jedną strone, droga jest trudna, ponieważ jest bardzo kręta i głownie przez lasy, więc przy aktualnych warunkach na zewnątrz jadę 2 razy tyle. Prosiłam o zmianę godziny rozpoczęcia pracy ze względu na dojazdy, ponieważ nie jestem w stanie nawet niczego w urzędzie załatwić (zamykają się zanim wrócę z pracy), to szefowa uznała, ze jej pasuje to jak przychodzę i nic nie będzie zmieniać. Ta praca mnie wykańcza. Nie dość, że duszę się tam, te dojazdy, które niestety sprawiają, że śpię po 4-4:30 dziennie, a i tak zarabiam ledwie powyżej najniższej krajowej, więc brzydko mówiąc „nie opłaca mi się to”. Wszystko składa się na moje zdrowie psychiczne. Gdy pracowałam w mojej poprzedniej pracy, miejscu gdzie kochałam pracować cierpiałąm na zaburzenia depresyjno-lękowe, niestety ze względu na to, że bardzo czułąm się na lekach po jakimś czasie sama przerwałąm leczenie… wiem, to głupie, ale byłam wtedy pełna endorfin z powodu satysfakcji z pracy i nie wydawało mi się to złe. Obecnie czuje się znacznie gorzej niż wtedy, cały czas jestem zestresowana, męczy mnie bezsenność i lęki….nie wiem co mam robić… Zastanawiałam się nad udaniem się do psychiatry i może bym poszła na l4… tylko zastanawiam się jak to się ma do starań, nie chciałąbym ich przerywać. Jestem też w trakcie zbierania dokumentacji do rządowego programu in vitro, boję się, że zostałabym przez to zdyskwalifikowana… Chodzimy do kliniki Invimed w Gdyni do dr Makowskiej. Może ktoś miał jakieś doświadczenie jak podchodzą do leczenia psychiatrycznego? Z drugiej strony zastanawiam się, czy psychiatra wystawiłby mi l4 i wziął na poważnie gdybym powiedziałą, że właśnie dojeżdża mnie praca i starania o dziecko… może mógłby mi jakoś pomóc wystawiając jakieś zaświadczenie o leczeniu oraz że zaleca starania teraz kiedy bym była na l4? Nie mam pojęcia co mam robić, mam głowę pełną strachu, zwątpień i bezsilności….



Wiem wyszedł długi „żali post”, ale trochę lepiej mi na sercu, gdy mogłam powiedzieć to wszystko „na głos”.

Nutka15 lubi tę wiadomość

Nutka15 lubi tę wiadomość

Wiadomość wyedytowana przez autora: 19 stycznia, 12:32

Angel93, Paula. lubią tę wiadomość

Angel93, Paula. lubią tę wiadomość

Allthatnats wrote:

Hej, pomimo mojej chwilowej nieobecności dalej dzielnie Was podczytuję. Na wstępie chciałabym złożyć gratulacje dla wszystkich posiadaczek dwóch kresek i mocno przytulić dziewczyny, które zobaczyły w tym miesiącu biel – niech to będą pierwsze dni Waszych ciąż 😊. Ja oczekuję na @. Ten cykl jest wyjątkowo cichy, nie towarzyszy mi podczas niego nic- brak jakichkolwiek objawów, bóli czy nawet śluzu. Nie pamiętam takich czasów… Z jednej strony to dość oczyszczające, bo przez to, że nic mnie nie boli, nic nie zauważam to nie doszukuję się niczego na siłę, przytulanki też były przyjemniejsze bez żadnej presji.



Jednak powiem Wam, że to chyba jeden z najgorszych czasów w moim życiu… Te 1,5 roku starań zaczyna mnie wyniszczać… co miesiąc pęka dalej serce, każdy kolejny cykl to już nie smutek, a rozczarowanie, żal i poczucie bycia wybrakowana. Nie potrafię pojąć dlaczego mamy taki problem w stworzeniu bobaska skoro jesteśmy tacy młodzi..



Poza tym ta pierdzielona praca… jestem tu już pół roku, ciągle nie wyszłam z bałaganu w dokumentach (w aktach osob. Jest taki burdel, że od kilku lat nie zakładali teczek osobowych, ani nie wynosili zwolnionych osób do archiwum). Kiedy tu przychodziłąm umawialiśmy się na zupełnie coś innego, jak na swój wiek miałam już bardzo duże doświadczenie w miękkim HR, w twardym znikome, bo to nigdy nie była moja działka. Umó1)iliśmy się, że będę dalej obejmować w pełni miękki obszar, a oprócz tego liznę trochę twardego. Tak liznęłam i zajmuję się miękkim HR, że od początku siedze i układam bałagan w papierach. W tamtym tygodniu skończyłam w końcu robić porządek w aktach, to wysłali mnie teraz sprzątać archiwum w zimnej piwnicy, wiele razy rozmawiałąm z szefową, ale przecież nie mam na piśmie tego na co się umawialiśmy… tych sytuacji jest dużo, np. nie dostałam premii kwartalnej (za 4 kwartał) jako jedyny pracownik w firmie, bo przecież nie mam wymagającej pracy, bo układam dokumenty… dojeżdżam do pracy 50 km w jedną strone, droga jest trudna, ponieważ jest bardzo kręta i głownie przez lasy, więc przy aktualnych warunkach na zewnątrz jadę 2 razy tyle. Prosiłam o zmianę godziny rozpoczęcia pracy ze względu na dojazdy, ponieważ nie jestem w stanie nawet niczego w urzędzie załatwić (zamykają się zanim wrócę z pracy), to szefowa uznała, ze jej pasuje to jak przychodzę i nic nie będzie zmieniać. Ta praca mnie wykańcza. Nie dość, że duszę się tam, te dojazdy, które niestety sprawiają, że śpię po 4-4:30 dziennie, a i tak zarabiam ledwie powyżej najniższej krajowej, więc brzydko mówiąc „nie opłaca mi się to”. Wszystko składa się na moje zdrowie psychiczne. Gdy pracowałam w mojej poprzedniej pracy, miejscu gdzie kochałam pracować cierpiałąm na zaburzenia depresyjno-lękowe, niestety ze względu na to, że bardzo czułąm się na lekach po jakimś czasie sama przerwałąm leczenie… wiem, to głupie, ale byłam wtedy pełna endorfin z powodu satysfakcji z pracy i nie wydawało mi się to złe. Obecnie czuje się znacznie gorzej niż wtedy, cały czas jestem zestresowana, męczy mnie bezsenność i lęki….nie wiem co mam robić… Zastanawiałam się nad udaniem się do psychiatry i może bym poszła na l4… tylko zastanawiam się jak to się ma do starań, nie chciałąbym ich przerywać. Jestem też w trakcie zbierania dokumentacji do rządowego programu in vitro, boję się, że zostałabym przez to zdyskwalifikowana… Chodzimy do kliniki Invimed w Gdyni do dr Makowskiej. Może ktoś miał jakieś doświadczenie jak podchodzą do leczenia psychiatrycznego? Z drugiej strony zastanawiam się, czy psychiatra wystawiłby mi l4 i wziął na poważnie gdybym powiedziałą, że właśnie dojeżdża mnie praca i starania o dziecko… może mógłby mi jakoś pomóc wystawiając jakieś zaświadczenie o leczeniu oraz że zaleca starania teraz kiedy bym była na l4? Nie mam pojęcia co mam robić, mam głowę pełną strachu, zwątpień i bezsilności….



Wiem wyszedł długi „żali post”, ale trochę lepiej mi na sercu, gdy mogłam powiedzieć to wszystko „na głos”.

To jest trudna sytuacja. Moim zdaniem do pracy powinno sie chodzic z uśmiechem na twarzy a nie z bólem brzucha od stresu.
Psychiatra jak najbardziej, są nawet leki antydepresyjne które można brać podczas starań. Może właśnie odpoczynek plus jakaś farmakologia dobrze Ci zrobią.
Z tej szefowej to niezłe ziółko. Zupełnie nie docenia, ile wysiłku wkładasz się w tę pracę. A odwalasz brudną robotę która byla zaniedbana przez lata.
Nie wiem czy masz na tyle odwagi ale warto by z nią szczerze porozmawiać co Ci leży na sercu.
Albo niestety powoli rozglądać się za czymś innym i nie ma sie co łudzić że dopiero pół roku tam pracujesz bo lepiej raczej nie będzie. Szkoda Twojego czasu, zdrowia, siły i nerwów

Buburuza, askowe lubią tę wiadomość

Buburuza, askowe lubią tę wiadomość

Olinka1329, Buburuza, Insulinka, Esbe, Paula., Remedios, Kompotlinka, KAaareii, Reja13 lubią tę wiadomość

Olinka1329, Buburuza, Insulinka, Esbe, Paula., Remedios, Kompotlinka, KAaareii, Reja13 lubią tę wiadomość

Buburuza lubi tę wiadomość

Buburuza lubi tę wiadomość

Esbe, Angel93, yoreva lubią tę wiadomość

Esbe, Angel93, yoreva lubią tę wiadomość