Dostałam mikołajkowy prezent z samego rana. Przyszła @. Huraaa. Przynajmniej zaczynam od nowa. Pojutrze zaczynam przygodę z lamettą. Ciągle się waham, brać ten wiesiołek czy nie? Mierzyć temperaturę czy nie? Mam zwykly, elektroniczny termometr z jednym miejscem po przecinku. Czytałam, że lepszy jest z dwoma. Jeszcze się nie przekonałam, a czasu mało na decyzję. Przynajmniej zjadłam sobie ciasto na śniadanie, czekoladowe z wiśniami nasączonymi alkoholem.
Do lekarza już umówiona na 11 dzień cyklu.
Edit.
Miałam nienormalny sen. Śniło mi się że byłam w Indiach i poszłam tam do mojej dentystki. Skasowała mnie 500zl za wizytę haha. Może to jakiś sen proroczy, choc w takie nie wierzę. Aż zobaczę z ciekawości w sejmiku co oznacza sen o dentyście.
Wiadomość wyedytowana przez autora 6 grudnia 2019, 09:06
Dawno nie pisałam... Znam już wyniki biopsji- wszystko w porządku, żadnych zapaleń, komórki nk nie są podwyższone. Trochę mnie to "rozczarowało" bo liczyłam na to, że coś znajdziemy, zaradzimy i się uda. Po raz pierwszy zdecydowaliśmy się na transfer blastocysty, żeby zobaczyć czy zarodki w ogóle się rozwijają (do tej pory transferowaliśmy dwudniowe zarodki). W poniedziałek rozmrożono 5 PN, w środę dostałam informacje z laboratorium, że wszystkie się rozwijają ale jeden z nich jest trochę z tyłu i pewnie nie dotrwa kolejnego dnia. Nie spodziewałam się tak dobrego wyniku. Klinika jest zdania, że tylko 25-50 % dwudniowych zarodków jest w stanie osiągnąć stadium blastocysty. Dziś transferujemy dwie z nich, resztę zamrozimy. Aż boje się marzyć, że mogłoby się udać jeszcze przed świętami.
Wiadomość wyedytowana przez autora 6 grudnia 2019, 10:45
Czytam inne pamiętniki i juz nie wiem czy dobrze robię, bo to trochę uzależnia 
a czytając mam sprzeczne uczucia. Z jednej strony pomagają mi, bo wiem że nie jestem sama, dają nadzieję i motywację do działania. Naprawdę dziewczyny, podziwiam każdą z Was 
Z drugiej jednak, rośnie we mnie niepokój. Wiem, że każdy przypadek jest inny, ale świadomość tego, jak wiele rzeczy może pójść nie tak, ile to wymaga czasu, zaangażowania, skrajnych emocji, pieniędzy... boję się, co nas może jeszcze czekać. Tyle etapów, a my wciąż nie możemy przejść pierwszego. Jesteście skarbnicą wiedzy dla mnie, ale wiadomo jak to z tą wiedzą jest... Jest bardzo cenna, ale bywa też przekleństwem. Pamiętam, jak odkryłam pierwsze fora dla nieplodnych. Wybaczcie, że to napiszę, ale wydawało mi się, że czytam jakiś medyczny bełkot 
Zaczęłam się zastanawiać jakim cudem ludzie rodzą dzieci, jeżeli to jest takie trudne? Rzeczywiście coś w tym jest, że mówi się "cud narodzin".
Eh... czekam na nasz mały cud i tego samego Wam wszystkim życzę.
Jak się cieszę @ przyszła zgodnie z planem wydłużania cyklu.
Było ciężko bo przez infekcje od lutki, ale wyniki jak trzeba.
Narazie lekkie plamienie ale do wieczora się rozkręci.
Jutro mija 3 tyg bez słodkiego. Jestem dumna 😊
Wigilie w pracy mam 12 ale słodkiego nie zjem jedynie w święta na cos się skuszę ale z umiarem bo znow wpadnę w uzależnienie.
27 wizyta u gina. Zapewne czeka mnie screatching. Ale to obgadamy czy to czy wlew z accofilu. Bo tu Paśnik dał pole wyboru dla gina.
Dodatkowo dostałam zlecenie na encorton 10 mg Paśnik nie chciał dawki zmienić. A ja zauważyłam że na mnie działają mega dawki. Więc postanowiłam po transferze brać 15 mg a po pozytywnej becie 20 mg i oczywiście przyznać się lekarzowi. Myślę że to idealne rozwiązanie.
Wiem że grudzień szybko minie. Może też dlatego nie chciałam startować w tym czasie. Wolę wszystko na spokojnie.
Mimo złych wyników męża i moich jestem pozytywnie nastawiona.
Chciałabym aby moje dziecko urodziło się pod koniec września. Jak uda się od razu to mam mega szanse na to.
Cos fajnego aż się dziwię że wygaduje różne rzeczy np. ostatnio rozmawiałam z koleżanką z pracy mówiąc jej że jak pójdę na L4 to wszystko będzie na jej głowie, że będzie musiała wszystkie zlecenia wysyłać podwykonawcy a nie jak teraz rozdzielać wszystko. Sana stwierdzila że mam rację. Mówiłam tak pewnie jakbym już wybierała się na L4 😜
15 dc
Sama już nie wiem co o tym wszystkim myśleć, rano ucieszyłam się z pozytywnego testu LH, a po wizycie u lekarza załamka, pecherzyk przez dwie doby zwiększył się tylko o 0,05. Ciekawe czy któraś z was miała tak, że pęcherzyk nie wzrósł zbyt mocno w ostatnich dniach przed owu, a mimo to do owulacji doszło. Byłam dzisiaj u innego lekarza niż zwykle, już nic nie rozumiem, jeden mówi żeby robić testy LH drugi, że nie są miarodajne. Usłyszałam, że niby rozmiar pęcherzyka jest ok, ale lekarz powiedział, że trudno powiedzieć czy coś z tego będzie, bo testy LH o niczym nie świadczą.. i bądź tu mądrym. Ależ to byłby niefart gdyby ostatni cykl starań był bezowulacyjny..
Test LH pozytywny
Temp odczyt niemiarodajny - piłam wczoraj
Pecherzyk na prawym jajniku 1,89
Endometrium 1,1
Wiadomość wyedytowana przez autora 6 grudnia 2019, 13:16
22dc 8cs
Dziś mikołajki a ja totalnie nie mam chumoru. Wczoraj dosyć miło spędziliśmy wieczór bo mąż miał urodziny. Fakt faktem był zmęczony bo ma intensywny okres w pracy, ale udało nam się wyjść do restauracji i nawet było sympatycznie. No ale nie mogła pozostać sielanka bo dziś pokłóciliśmy się o jakąś pierdołę 🙄. Jestem dziś poprostu zła na cały świat....ahh witaj druga fazo cyklu!
Co do spraw staraniowych to również brak mi optymizmu. W środę byłam ponownie u lekarza na monitoringu i pobraniu krwi, niestety lekarz znowu nie potrafił na podstawie obrazu USG stwierdzić czy owulacja była czy będzie ;/... Spojrzał na wyniki krwi i powiedzial,że wygląda jakbym miała owu mniej więcej w tym dniu co do niego przyszłam po raz pierwszy, ale pobierze jeszcze krew i gdy progesteron będzie dalej rósł to się potwierdzi.
Dziś pakując zakupy przy kasie, dostałam telefon- naprawdę świetny moment na rozmowę z lekarzem 😒, no ale ciul... Lekarz oznajmił że owu była około 18 DC i że mamy się starać dalej. Ja z tego wszystkiego zdąrzyłam się tylko zapytać czy to informacja na 100%??- ,,tak na 100%''...
Czyli jak dalej nie będzie wychodzić to dopiero mam się zgłosić???- wydukałam pakując jedną ręką zakupy, trzymając telefon ramieniem przy uchu i jednocześnie płacąc....
Lekarz krótko przytaknął na moje pytanie i skończyła się rozmowa....
No i ktoś z boku powie- o co Ci chodzi kobieto??? Przecież miałaś owulację!!
Ale niee...Ja czuję się zostawiona na lodzie.
Cieszyłam się,że w końcu coś pójdzie do przodu, że ktoś wykryje mój problem i co za tym idzie- spróbuje go rozwiązać.... Ale niestety.
Podsumowując: USG robione w 14, 18 i 20 dniu cyklu. Z wyników krwi lekarz potwierdził owulację, jednak z obrazu USG totalnie nie mógł się połapać!! Czy ktoś mi może powiedzieć o co w tym wszystkim chodzi???🙄
Skonczyly sie plamienia..nadszedl okres. @ rozkrecila sie juz na normalna miesiaczke. Przez to nie poszlam do ginekologa. Jakiego trzeba miec pecha zeby dostac okres w dniu wizyty u ginekologa. Tylko u mnie takie rzeczy.
Na dodatek nie wiem co z moim morsowaniem w weekend,chyba bede musiala odpuscic ten raz. Szkoda, bo bardzo sie na to cieszylam.
Mam wolne, nie musialam dzis skrobac szyb w aucie. Zrobilam zakupy - znow poszalalam w drogeri. Powinni mi je wszystkie zamknac hehe.
Milych Mikołajek 
Jestem po kolejnym podglądzie. Uczucia mam mieszane ale jest lepiej niż wczoraj.
Progesteron 1,2
Estradiol 2800!
Punkcja w poniedziałek. Przed nią mam jeszcze znowu zbadać Estradiol i progesteron. Chyba grozi mi hiperka ale póki co doktor nic nie mówiła. Pewnie powie po punkcji. Lepiej niech da antybiotyk niż nie. Będę daleko od kliniki więc wolę dmuchać na zimne. W moim mieście lekarz na słowo invitro jest tylko zazenowany...
O transferze raczej mogę zapomnieć ale na 100% zdecydujemy po poniedziałkowych wynikach. Jednak patrząc na ten rosnący progesteron to mam się nie nastawiać.
Pęcherzyków jest sporo. Nie wiem ile bo moja doktor ir nie mowi ale sama naliczykam 9 na prawym i 4-5 na lewym. Na prawym jest dużo więcej. Większosc ma dopiero 17mm. Znalazły sie dwa takie co mają po 21 ale większość jest niedojrzala i na poniedziałek powinna być akurat 🙂 te duże pójdą na straty.
Za to endometrium wyhodowałam takie jak nigdy. Jest piękne, trójdzielne i grube.
Kurde, że się zmarnuje... Taka pierzynka dla zarodka... A zawsze miałam takie na granicy.
Do crio muszę powtórzyć ten wyczyn!
Pytałam na szybko o samą logistykę w przypadku crio.
Na cykl naturalny raczej nie mam co liczyć ze względu na dojazdy. Pani doktor mówiła że to czasem są wizyty codziennie.
A na sztucznym 1 wizyta w 1-2 dniu cyklu, później w 12-14 druga i 3 to już transfer.
A kiedy? Jak teraz dostanę okres po procedurze i po dipherelinie, a niewiadomo dokładnie kiedy to będzie, to mam poczekać do jeszcze kolejnej miesiączki. Także tak myślę koniec stycznia.
Na weekend mam wolne. Bo już się bałam że jeszcze jutro będę jechać ale już mam zlecony ovitrelle na jutro 😀
Także moja stymulacja zastrzykami gonal i menopuru będzie trwała równo 10 dni... A jakoś tak długo mi się wydaje 🙂
32 dc, czekam na @
Cały czas na coś czekam, na okres, na owulacje, na transfer, na testowanie, na badania i tak w kółko. Trwam w tym oczekiwaniu od dłuższego czasu odnosząc wrażenie, że dni przelatują między palcami. Życie przelatuje między palcami, pamiętam kiedy podejmowaliśmy decyzję o powiększeniu rodziny, 16 cykli temu.. niby nie dużo. Zleciało szybko. Dopiero teraz zaczynam rozumieć dlaczego starania o dziecko potrafią trwać latami. Nikt tego nie planuje, poświęcamy dużo energii, czasu i pieniędzy, a później przychodzi okres. Można by odpuścić starania po przyjściu @, ale kolejna szansa na ciążę jest już za dwa tygodnie, więc szkoda zrezygnować z tego wszystkiego co się robiło do tej pory, bo może akurat tym razem się uda.. i tak w kółko.
Hormony powoli opuszczają moje ciało, choć temperatura na wykresie wskazuje, że progesteronu nadal jest w nim sporo. Rozmawiałam z lekarzem, spróbujemy podejść na cyklu naturalnym, na sztucznym czułam się nie najlepiej, nogi puchły i byłam jakaś taka ociężała, po za tym wolę czuć swoje ciało, wolę kiedy do mnie mówi, jestem wtedy spokojniejsza.
Wiadomość wyedytowana przez autora 7 grudnia 2019, 07:02
Wzięłam dziś wolne, bo miałam usg piersi o 10:40 a nie chciałam potem siedziec w pracy do nocy. Tak jak się obawiałam, usg nie wyszło dobrze. Od jakiegoś czasu czuję ból przy dotyku w lewej piersi. Okazało się, że jest w niej torbiel 1,13 cm x 8 mm. Ta jest największa, są jeszcze 2 średnie w lewej i 1 średnia w prawej. W obu piersiach liczne małe torbiele, piersi są aż nabrzmiałe od nich. Doktor powiedziała, że to pewnie przez hormony, którymi jestem szprycowana od w sumie 2 lat. Poza tym mam hiperprolaktynemię, więc od skoków prolaktyny też mogło się dziadostwo porobić. Powiedziała, że nie jest to przeciwwskazanie do ivf, ale muszę po procedurze przyjść na usg kontrolne, bo jak będą rosnąc to trzeba zrobić biopsję. Pytanie tylko czy mój gin z kliniki dopuści mnie do stymulacji z takimi wynikami. Zobaczymy, ale myślę że będzie ok. Pani doktor powiedziała, że przykro jej, że taki prezent mikołajkowy mi daje, ale ma nadzieję, że w lutym wrócę do niej w ciąży i życzy mi powodzenia. Miła kobieta.
Potem poszłam do apteki po suplementy, bo się pokończyły. Kupiłam wapń+magnez+cynk z Solgara - bardzo mi się po tym stan paznokci poprawił. Rzadko się łamią, są ładne, a był już dramat. Do tego dokupiłam miedź ze Swansona, bo cynk ją wypłukuje - dzięki Krąsi za info. No i omega 3. Zainteresowałam się też magnezem w sprayu. Wiem, że magnez przez skórę lepiej się wchłania i do tej pory kupowałam taką sól magnezową i moczyłam nogi (nie mam wanny, wiadomo że lepiej sobie kąpiel w magnezie wziąć). Okazuje się, że jest już magnez w płynie, wystarczy 8 psiknięć i wsmarować w ciało. Ciekawe to, muszę zapytać doktora w klinice czy mogę coś takiego stosować, bo magnez jest przecież dobry na skurcze, a ja miałam już po jednej IUI w okolicach implantacji potworny skurcz macicy. Myślę, że coś się tam podziało, ale organizm się pozbył.
Potem poszłam sobie do ulubionej kafejki na kawkę i książkę, a na koniec upiekłam w domu sernik z mascarpone i truskawkami mrożonymi jeszcze z lata. Prezent dla męża - portfel już czeka pod choinką, choć na niego nie zasłużył, bo rano znów się pożarliśmy. No ale przeprosił, to niech ma.
Dziewczęta, chciałam się z wami podzielić czymś co ostatnio przeczytałam. Mianowicie w Stanach zrobili doświadczenie i podzielili grupę kobiet z tej samej kliniki, która podchodziła do ivf. Za jedną grupę modliła się grupa osób, za drugą nikt. Wyniki pokazały, że więcej ciąż było w grupie, za którą się modlono. To doświadczenie przeprowadzano kilkukrotnie. Niesamowite, prawda? Ja wierzę w czystą, pozytywną energię boskie wstawiennictwo. Czy chciałybyście się przyłączyć do wspólnej modlitwy? Za mnie modlą się tylko rodzice, teściowie są ateistami, mąż średnio wierzący, nawet moja siostra nie wierzy, potrzeba mi duchowego wsparcia. Która z was chce, żebym się za nią modliła?
Wiadomość wyedytowana przez autora 6 grudnia 2019, 17:09
SOBOTA
Punkcja wyznaczona na środę.
Wyników hormonów nie mam, będą dopiero w poniedziałek.
Lewy jajnik trochę ruszył, do środy powinien być taki jak należy. Prawy za to szaleje 
trochę polepszył mi się humor dzisiaj. Mam nadzieję, że się nie spierniczy w poniedziałek po ostatniej wizycie
Z dodatkowych opcji bierzemy jony Ca i atosiban. Nie pytałam o plan B tym razem i nie zapytam. Musi się udać plan A. Bo ja nie wiem jak przeżyję porażkę taaaakiej skali... może nie być co zbierać.
Transfer 16tego w poniedziałek (jak będzie wszystko ok), testowanie... już liczyłam, że dzień przed Wigilią bedzie 7dpt, a w Wigilię 8dpt, pytanie czy chcę sobie zniszczyć Wigilię. I czy nie lepiej albo ten dzień wcześniej, albo może po świętach... Sama nie wiem czy wytrzymam tyle czekania zobaczymy. Zaczyna się nerwówka. Kciuki potrzebne od zaraz!
Kilka dni temu ostatecznie podjęliśmy decyzje - zaczynamy starania o dzidziusia.
Myślałam o tym już od jakiegoś czasu, ale zawsze mówiłam sobie, ze to nie ten czas - wciąż studiuje, mieszkamy ponad 300km od rodziny, jesteśmy tutaj sami w małej kawalerce. Zawsze myślałam ze mamy na to czas, „zaplanowałam” ze za trzy lata gdy wrócimy do rodzinnego miasta to zaczniemy budować dom, i wtedy to będzie ten czas żeby zrobić sobie dziecko. Bo w mojej głowie chcieć znaczy móc. Będę chciec dziecko i tak będzie. Bo przecież każdy tak ma, czyż nie ?
I wtedy dowiedziałam się ze szwagier z żoną też chcą ale nie mogą. Że kuzynka z mężem chce od 1.5 roku, i tak raz się udało, ale poroniła.
Wiec może jednak nie jest tak ze chcieć to móc? Bo może jednak nie da się takich rzeczy planować ?
Dużo o tym myślałam, dużo o tym rozmawialiśmy. I mimo obaw, tak! Chcemy być rodzicami! Pisząc to jestem bardzo szczęśliwa, wzruszona i pełna nadziei! Za 13 dni owulacja. Bardzo wierzę, że w tym cyklu to będzie to. Bardzo wierzę, że w przyszłym roku będę mamą. Bardzo tego chce i mam ogromna nadzieje ze chcieć to znaczy móc.
4 dc
Dzisiaj rano ważyłam się, bałam się co mi waga pokaże bo ostatnie dwa tygodnie to na prawdę bardzo dużo sobie folgowałam. Nie była to zdrowa dieta, ale waga się trzyma 80 kg💪🏻
Dalej próbuje zmotywować się do zapisania na siłownie. Nawet mam jedną upatrzoną, która mnie satysfakcjonuje ale musiałabym dojeżdżać autem a szkoda mi paliwa. Ta niedaleko mojego osiedla jest bardzo popularna, ciężko z terminami na zajęcia fitnes i jest dość droga… tak szukaj żelciu dalej wymówek.
Wczorajsza wizyta u osteopaty przyniosła mi dużą ulgę. Na prawdę dużo pracy wykonane na moim organizmie, bardzo mocno dziś spałam - może to tez dzięki melatonince do spania 🤭
I osteopata potwierdził moje przypuszczenia odnośnie wtorku. Mój organizm osiągnął już dach związany z poziomem stresu. Wtorkowy atak paniki zakończony zwymiotowaniem to był sposób mojego organizmu na pozbycie się tego. Później dzień odchorowałam i jestem jak nowo narodzona.
Weekend spędzamy wyjazdowo ❤️Uwielbiam spędzać czas z moją mała rodzinką 👨👩👧 . Tak bardzo bym chciała by ta rodzinka wyglądała już tak 👨👩👧👧. Tymczasem czuję wdzięczność za to co mam.
Jest!!! Jest zarodek i jest serduszko!!
Mamy 5,5 milimetra dziecka!!
PS
MAM KARTĘ CIĄŻY!! 😄😜🤭
Wiadomość wyedytowana przez autora 6 grudnia 2019, 21:14
I po Świętach..minęły dość szybko i bezboleśnie. Najgorsze byly zyczenia, jakiekolwiek "spelnienia najskrytszych marzen" przypominalo mi o mojej nieplodnosci.
W Wigile odwiedziliśmy grób dzieci..pomyslec ze moglibysmy byc juz w czworke 
.
Tymczasem jestesmy nadal w tym samym miejscu. Nie przypuszczalam ze tyle lat bedziemy czekac na dziecko.
Odkad nie biore zadnych lekow czuje sie dobrze fizycznie i psychicznie. Nie mam naglych zmia nastroju i dobrze mi z tym.
Morsowanie ciag dalszy
6 miesięcy i 7 dni
Dziś Jaś miał swój wielki dzień . Pierwszy raz spróbował czegoś innego niż moje mleko . Padło na brokuła . Muszę przyznać, że nasz Synek bardzo dzielnie próbował nowego smaku i nawet nie wypluł niczego, tylko trochę się krzywił .
Może zadziałało to, że najpierw dałam mu pobawić się łyżeczką, mógł sobie ją podotykać, pociamkać itp.
Powinnam dać mu tego brokuła już tydzień temu, ale walczyliśmy z katarem więc i tak by niczego nie czuł.
Ale jestem dumna
29dc
Kolejny cykl nieudany...jutro lub pojutrze przylezie franca....(temp.spada,testy negatywne)
Nie wiem co dalej robić.Nie mam serca odpuścić a potem żałować że nie walczyłam do końca...jedno jest pewne-po 40- stce to już napewno nie chcę rodzić więc na zajścię w ciążę mam tylko lub aż 3 lata.Jeśli się nie uda-trudno ,ale jeśli jakimś cudem zajdę w ciążę -będę najszczęśliwszana świecie.😁
Ps:dieta też od prawie 2 miesięcy poszła w kąt-efekt:81kg na wadze🙈🙈🙈🙈🙈
Wiadomość wyedytowana przez autora 21 września 2020, 20:54
31 dc (8 dpt)
(Estrofem, Utrogestan, Acard, Neoparin, Encorton, Medargin, wit C, wit D, Metafolin, Metylowana B12)
Objawów ciążowych brak.
Spanie kiepsko mi wychodzi.. nie mogłam wczoraj zasnąć do późna, z kolei rano obudziłam się ok 5, nie licząc wstawania 3x w nocy na siku, to chyba jeszcze nie objaw ciąży, po prostu sporo wypiłam przed snem. Nie mogłam sobie znaleźć miejsca w łóżku, przez chwilę poprzewracałam się z boku na bok, po czym wstałam, wzięłam prysznic, zjadłam śniadanie (pierwszy raz w życiu robiłam sobie jajecznicę o tej porze i do tego jeszcze w sobotę). Domownicy i znajomi, którzy zostali na noc śpią, oprócz mnie nie śpi jeszcze tylko kot. Nie mówimy na razie nikomu z rodziny o ciąży i pewnie nie powiemy do wyjścia z pierwszego trymestru, jeżeli uda się z niego wyjść. Wczoraj wylałam butelkę wina do zlewu, zastępując ją sokiem porzeczkowym, nikt się nie zorientował 😎
Był u nas również mój Tato, złoty człowiek, bardzo przeżył stratę pierwszej ciąży, o innych się już nie dowiedział. Nigdy nie naciskał na nas, nigdy nie pytał dlaczego nie mamy dzieci, nigdy po stracie nie wracał do tematu, nie musiał. Znamy się jak łyse konie wystarczy, że na siebie spojrzymy i nie musimy nic mówić. Wczoraj wspominał, że jednym z Jego ulubionych wspomnień jest, kiedy byłam mała, a On wracał z pracy, biegłam wtedy przez cały korytarz z rękoma do góry krzycząc "Tatuś", jak to mówił miał szkliste oczy (a nie jest to u Niego częste zjawisko). Wyczułam w Nim smutek spowodowany tym, że być może nigdy tego nie doświadczę, miałam straszną ochotę powiedzieć, że jest na to szansa, ale sumienie nie pozwoliło, a co jeżeli znowu się nie uda? Ta myśl pewnie będzie ze mną do końca, kiedy straciło się czwórkę dzieci, nie sposób o tym nie myśleć, choć zakładam, że z każdym kolejnym etapem ciąży mniej się człowiek boi. Żadna ciąża nie będzie już tak beztroska i pozbawiona lęków jak pierwsza, ale to nie ma znaczenia.
Wiadomość wyedytowana przez autora 14 lutego 2022, 08:52
33w0d
Jesteście kochane! Dobrze jest tutaj popisać co w głowie siedzi. Staram się nie myśleć, że będzie źle, ale czuję, że przyjdzie taki moment, że będę musiała wypłakać ten cały stres co siedzi w środku. Na razie staram się uśmiechać i mieć dobre myśli bo:
- jak płaczę, to brzuch mi się trzęsie i nie chcę by Malutka odczuwała negatywne emocje
- nie chcę dodatkowo martwić męża bo i tak widzę, że on też jest zmartwiony a do tego zmęczony tym tourne między pracą, szpitalem, punktami odbioru rzeczy w ramach wyprawki które ciągle zamawiam, a mieszkaniem, które musi ogarniać, prać mi na bieżąco ubrania do szpitala, prać ubranka dla Malutkiej, sprzątać po remoncie i przygotowywać mieszkanie na nowego członka rodziny... w sumie to cieszę się, że pon-czw spędzi na delegacji bo trochę odpocznie psychicznie od tego kieratu, chociaż wolałabym żeby był na miejscu.
- aha i jak zdarzyło mi się tu dwa razy płakać to zaraz mi proponowano psychologa i proszki uspokajające dla ciężarnych... no nieee, jakoś mnie te antidota na smutek nie przekonują.
Mam nadzieję, że nasza Calineczka wytrzyma w brzuszku jeszcze co najmniej tydzień, dwa a najlepiej 3-4 tyg.
Tatusia nie będzie do czwartku, więc lepiej niech siedzi w brzuszki na niego grzecznie czeka!
Może być różnie...
Wczoraj miałyśmy usg.
Nie była mierzona i ważona, bo p. dr stwierdziła, że co tydzień nie ma sensu, gdyż może się okazać, że pomiar wyjdzie nawet mniejszy, a to tylko błąd statystyczny. Może i dobrze, bo waga to wtórna sprawa, ważniejsze przepływy - a tu nie najlepiej
Przepływ łożyskowy nadal szwankuje, a z nowości wyszedł opór w przepływach główki Malutkiej ;( Niby te przepływy bobas sam sobie reguluje żeby było mu lepiej wyrównać dotlenienie, ale kurczę, robi się niewesoło... jeszcze 2 tyg.było wszystko ok ;( Do tego moje przepływy maciczne po jednej stronie nieprawidłowe... co jeszcze????
Jedynie wód płodowych nie ubyło - nadal na granicy normy afi 5.
A i ktg nadal wychodzi prawidłowo, czyli Malutka walczy
Pani dr pokazała mi taki system międzynarodowy, który przy parametrach Malutkiej na razie każe obserwować i zaleca kolejne badanie za tydzień. Doktor też zastanawia się czy nie ustalić mi stałego zapisu ktg... praktycznie oczywiście wolę obecny 6x po godzinie, ale oczywiście nie będę się wzbraniać jeśli będzie takie zalecenie.
Wg pani dr sytuacja nie jest łatwa, bo nie możemy doprowadzić do niedotlenienia, a z drugiej strony Malutka jeszcze za młodziutka i zbyt wczesne wypakowanie może ją narazić na powikłania wcześniactwa - i co tu wybrać. Ponoć podanie sterydów na płucka też nie jest całkiem bezpieczne, więc tutaj też się wstrzymują. Dr powiedziała też, że jest szansa przetrzymania jeszcze tydzień/dwa i mocno się tej myśli trzymam.
A i dr powiedziała, że odnośnie kwestii onkologicznych to mogą mi podczas cesarki pobrać tkankę jajnikową (tu na razie doszłam do tego, że nie jest to to samo co zamrożenie komórek jajowych - musimy na dniach z mężem zgłębić temat) ale mąż musiałby zorganizować oprawę techniczną czyli zdobyć pojemnik do pobrania materiału na czas cc i zaraz po cięciu dostarczyć go do miejsca przechowywania - Boże... mam nadzieję, że uda nam się to ogarnąć logistycznie bo jesteśmy sami w Wawie, a jakoś nie wiedzę opcji, że mnie zszywają, mąż zawozi materiał pobrany gdzieś, a nasza Calineczka czeka po porodzie bez rodziców
W sumie aktualnie bardzo mnie ta kwestia martwi, bo po pierwsze cała operacja trudna logistycznie, po drugie b. kosztowna, po trzecie kompletnie nie wiemy jeszcze jak się za to zabrać i nie wiem czy zdążymy ogarnąć temat, a z drugiej strony nie chcę sytuacji, gdy po chemioterapii okaże się, że nie mogę mieć już dzieci naturalnie, a nie skorzystałam z tych ww technik zabezpieczenia.
No, to dzisiaj trochę nasmęciłam...
W chwili obecnej pozostaje mi tylko liczenie na dobrą stronę życia, i na wsparcie z Niebia, więc cieszę się z inicjatywy @Anuśli, żeby tak się duchowo powspierać wzajemnie :* Pan Bóg nas wysłuchał i dał nam czas oczekiwania na Córeczkę, więc mocno wierzę, że teraz nam ją zostawi całą i zdrową.
Aha, na mikołajki doszła paczka od mamaginekolog - skarby małego wojownika, czyli ubranka na 2-2,5 kg bbaska. Mam nadzieję, że Calineczka do tej wagi dobije, ale... jakież one malutkie! Prawie jak ubranka dla laleczki
Większość rzeczy już do nas idzie. Zostało mi do zamówienia jeszcze kwestie pielęgnacji i higieniczne plus elektronika. Zamierzam ogarnąć Gemini w ten weekend. No i trzeba ubranka wyprać, poprasować i torby spakować a tu jeszcze jesteśmy w lesie. Więc Malutka musi nas wesprzeć i jeszcze poczekać chociaż troszeczkę
30 dc (7 dpt)
Cokolwiek się wydarzy później, aktualnie jestem w ciąży!
5 dpt - beta 2,64
7 dpt - beta 44,9
Dziękuję Wam za wszystkie dobre myśli, za kciuki, za wsparcie! Teraz potrzeba mi kolejnego cudu! Cudu narodzin, ale na początek zadowoli mnie dalszy wzrost bety i zarodas na usg (lub dwa)
Nadal nie mogę w to uwierzyć, nie mam ŻADNYCH objawów, a zawsze nawet przy minimalnej becie od razu biust reagował, a tym razem nic! Chyba sobie sikacza kupię po pracy hihihi
Edit: piękny początek piątej strony
Od trzech minut nic się nie zmieniło, nadal nie mogę w to uwierzyć! 😂
Wiadomość wyedytowana przez autora 6 grudnia 2019, 12:13
