12+5
Udało się! W końcu! Tak, udało się zająć w ciążę, ale nareszcie też udało mi się przejść na fioletową stronę! Miałam problem z ovu, jednak po ingerencji obsługi portalu ostatecznie się udało.
Mam tyle do nadrobienia.. 
W końcu to już 13 tydzień. Najwieksze ryzyko poronienia minęło. Co nie wiąże sie ze zmniejszeniem moich zmartwień, ale też coraz bardziej się cieszę. I jak tak na spokojnie sobie czasami pomyślę, to nadal to do mnie nie dociera, że zostanę mamą! 
i to właśnie w najmniej spodziewanym momencie!
Tak bardzo już tęsknię za moim Malenstwem- ostatnie usg mieliśmy 15 lutego czyli dokładnie miesiąc temu. W pon idę w końcu na prenatalne. Załapałam się na darmowy program "Zdrowa mama i dziecko" (w Katowicach w Gyncentrum- może komuś pomogę w przy okazj). Będę miała usg genetyczne oraz testy Pappa i stężenie białka b-hcg. Czytałam o lekarzu, który będzie mi wykonywał badanie- na 32 opinie na znanylekarz ma wszystkie pozytywne, tak więc i ja jestem pozytywnie nastawiona . Mam nadzieję, że wszystko w porządku z Kruszynką. No i mamy nadzieję z M, że może poznamy już płeć
Poza tym - jestem książkowym przykładem - jak się skończył 12 tydzień tak odeszły moje mdłości, nie zasypiam już o 18 i nie budzę się o 12 w wolny dzień 
Waga nadal stoi w miejscu, ale brzuszek jakby już delikatnie się zaokrąglił. Widać to zwłaszcza wieczorami .
Podsumowując- czekam na Ciebie moja dziecinko. Cieszę się, że mogliśmy dac Ci to życie. A jakże Ty uszczesliwilas nas! Tatuś już teraz daje więcej buziaczkow brzuszkowi niż mamusi:) Rośnij zdrowo, kochamy Cię najmocniej
W poniedziałek zdam relację jak moj Robaczek z nami współpracował i ile urósł przez ten miesiąc:)
Ciąża rozpoczęta 21 grudnia 2018
4t4d
Dzisiaj dzwonili z kliniki potwierdzić ciąże, umówić wizytę serduszkową oraz ustalić co dalej z progesteronem. Jej jaka to była pozytywna rozmowa! W związku z moim urlopem, wizyta serduszkowa zamiast 1 kwietnia odbędzie się 3 kwietnia ! Dobrze, że od następnego piątku mam urlop i szybciej czas zleci.
Od dzisiaj mogę też zmniejszać dawkę progesteronu, aż do całkowitego odstawienia. Bardzo się cieszę, bo to dość niekomfortowe jest. A poza tym czuje, że jestem tam bardzo podrażniona od aplikacji i boję się stanu zapalnego.
10+6
Według belly mija największe zagrożenie 😍😍😍 
A jutro zaczynamy 12 tydzień
Wczoraj czułam się źle. Sennie, zmęczona, mdłości. Dziwne. Rano zrobiłam test, wyszedł negatywny. Dziś zaczynamy weekend na wyjeździe z rodziną z akcji "POLSKA zobacz więcej", więc mając wiedzę z wyniku testu będę spokojniejsza
9 dzień cyklu..
Pojawiło się trochę śluzu bezbarwnego..dzisiaj robimy sobie przerwę.
Wiadomość wyedytowana przez autora 15 marca 2019, 21:00
36+3
Bożu... niby 4tyg do terminu a mój brzuszkowy alien ma 3200g!
Aktualny cel to tydzień i 4dni do porodu żeby o nas w gazetach nie pisali że takie wielkie dziecię wyszło z resztą nic miłego rodzić SN takiego kloca 
Poza tym ja już jestem wykończona tą ciążą. Ciężko mi się ruszać, spać już niewygodnie, mdłości męczą strasznie przez cały dzień, ubrać skarpetki to wyczyn nie tylko przez brzucho ale stopy mam tak spuchnięte nawet po nocy że skarpetki ledwo wchodzą 
Ciśnienie w normie tzn w domu bo jak dziś u gin przed wizytą położna mierzyła to wywaliło 170/85 - no ale kawałek do przychodni szłam i jeszcze schody a po wysiłku to raczej nic dziwnego.
Póki co od ostatniej miesiączki do dziś przytyłam 4kg... więc tak naprawdę to dziecko+wody+łożysko
10 dc, monitoring:
Jajeczko 1,7 cm, endometrium I fazy: 7,8 mm. Śluz obecny. Nawet na zewnątrz. W poprzednim miesiącu takie endo miałam w 12 dc po pęknięciu jajeczka wielkości około 2 cm. W tym cyklu rzeczy, które zmieniłam to ilość i start przyjmowania leków wykrztuśnych (śluz), start picia soku z aloesu od 1 dc (śluz) i garść płatków migdałów od 6 dc codziennie (endo). I jest lepiej
A z ciekawych faktów, wartych zapamiętania: podczas wczorajszej współpracy serduszkowej wyszła nam taka fajna, zupełnie nowa i przyjemna pozycja, że wow. Strasznie byłam i jestem z nas dumna i nie wiem, czy to zasługa jogi, czy w ogóle mojego powrotu do regularnego wysiłku fizycznego. Nie wiem, polecam szczerze
20t+3d (21tc)
Czuję się wyjątkowo.
Spojrzenia ludzi na widoczny już brzuszek, uśmiechy, pierwsze "nastepnym razem zapraszamy bez kolejki" ..
Kopniaki Malutkiej już tak bardzo oczywiste, nie dające się pomylić z czymkolwiek innym. To coś absolutnie nieziemskiego, uwielbiam kłaść się w spokoju wieczorem, kłaść ręce na brzuchu i chwilę obserwować ją uważniej
Kompletuję wyprawkę, zakupione już ubranka potrafię przeglądać kilka razy dziennie, składać, komponować zestawy ... Jestem taka szczęśliwa że nawet akceptuję ból pleców
Drogi Pamiętniczku.
Właśnie dziś jest ostatni dzień @ która powróciła do mnie po lekach i 8 miesięcznej nieobecności. (raz na jakiś czas na tak długo mnie opuszcza) Według kalendarzyka Ovu starania możemy zacząć od 20 lutego, podczas urlopu w Pl, jak powiedział mój M będziemy płodzić na ojczyźnie.
Wiadomość wyedytowana przez autora 20 sierpnia 2015, 18:11
Dzień Mamy '23
Rok temu byłam pewna, że tegoroczny Dzień Mamy będzie też moim świętem. Nie chcę się rozpisywać jak trudny to dla mnie dzień, bo staram się dziś na tym nie skupiać. Doceniam dziś to, że mam przy sobie swoją Mamę ❤️
Chcę się z Wami podzielić mailem, jaki otrzymałam od dziewczyn z Akademii Płodności. Poruszył mnie bardzo.
"Cześć, tu Ania i Zosia.
“Jest na świecie taki rodzaj smutku, którego nie można wyrazić łzami. Nie można go nikomu wytłumaczyć. Nie mogąc przybrać żadnego kształtu, osiada cicho na dnie serca jak śnieg podczas bezwietrznej nocy”.
– Haruki Murakami, Koniec Świata i Hard-boiled Wonderland
Wiemy, że znasz ten ból, choć większość ludzi nie zdaje sobie sprawy, jak bolesny może być Dzień Matki dla osób zmagających się z niepłodnością.
Widzimy Cię i czujemy cierpienie rozrywanego co miesiąc serca.
Nie zdradzimy Ci „recepty na niepłodność”, chociaż tak bardzo chciałybyśmy mieć tą jedną i najskuteczniejszą.
To, co możemy dziś zrobić, to być tu z Tobą i wysłuchać, kiedy zdecydujesz się odpowiedzieć na tego maila.
Chcemy również przesłać Ci te kilka słów, które mamy nadzieję, że rozpalą malutką iskrę w sercu, na tej najtrudniejszej drodze, przez którą przyszło Ci się przeprawić.
*************************
Czuję szybsze bicie serca, jakby miało przyjść mi za chwilę weryfikować deadline w mojej głowie.
Czy będę w ciąży, czy będą Mamą?
Może za rok ten dzień wypełni ciepłem moje serce?
Moja codzienność to smak pragnienia.
Niewidzialny ciężar, który przygniata duszę tak mocno…
„Słaba, ale udźwignie”.
Każdego dnia zmierzam do Ciebie, a w kieszeni niosę strach, że może nigdy.
Nie tak wyobrażałam sobie tę drogę.
Ale jakaś część mnie wierzy, że kiedyś mój świt stanie się Twoim świtem.
Moje niebo będzie Twoim niebem.
Jesteś tam, dlatego niosę ten ciężar i strach.
Dla Ciebie walczę, do Ciebie idę.
Jesteś, inaczej by mnie tu nie było.
Wspinam się, podążam, wymykam myślom, że może nigdy.
Całą sobą, z duszą i ciałem zmierzam, po ten niedbały bukiet stokrotek, który kiedyś przyniesiesz mi w swoich małych rączkach.
*************************
Wierzymy, że kiedyś dostaniesz swój najpiękniejszy bukiet.
Tego dnia szczególnie mocno otulamy Twoje stęsknione i wciąż czekające serce.
Ania i Zosia"
Dużo siły moje kochane staraczki ❤️ Jeszcze będzie pięknie✨️
31 DC czy raczej 4t2d ciąży
Dalej w to nie wierzę, cieszę się jak diabli, ale troszkę boję. Póki co z ciążowych dolegliwości doskwiera mi zmęczenie i mega senność oraz bolesny biust. Sama nie wiem, czy to ciąża czy to ten progesteron, który jeszcze biorę, ale usypiam wszędzie. W piątek będą dzwonić z kliniki zapytać się jaki wynik testu i umówić na pierwszą wizytę serduszkową oraz na pierwszą wizytę do ginekologa, który będzie prowadził moją ciążę. Uspokoja mnie fakt, że mam plan wizyt w ciąży oraz fakt iż mój ginekolog jest specjalistą od powikłanych ciąż. Proszę o dalsze trzymanie kciuków, żeby serduszko się pojawiło.
Wiadomość wyedytowana przez autora 15 marca 2019, 13:41
W środę rozmawiałam z moją panią doktor. Jednak bedziemy podchodzić do transferu w kolejnym cyklu. Zmniejszyła mi doktorka dawki leków i do dzieła. W piątek dostałam okres. Dawno już mnie tak nie bolało. Wczoraj (drugi dzień cyklu) zaczęłam brać leki. No i jakby tego było mało mój pęcherz postanowił pokazać że jest. No wiec oprócz hormonów łykam furaginę, piję herbatę z żurawiny, wit c i ogromne ilości wody.
W poniedziałek lecę do Anglii do M. Pierwotnie miałam być u niego do świąt, ale w związku z kolejnym transferem muszę stawić się w przychodni w 11dc. Więc 26 marca wizyta w przychodni. Tego samego dnia przylecę do Polski. Myslałam że będę mogła się zatrzymać u przyjaciółki ale okazało się że jej mąż czuje się skrępowany jak tam jestem. Chociaż już od ponad pół roku tam nie byłam 😔 trochę przykro... ale jego dom więc ma prawo decydować kogo zaprasza.
Wizytę mam o 16.50, później muszę pędzić na autobus na 19 do Rzeszowa. I dalej kombinować jak o 12 w nocy dostać się do domu. (Mieszkam 65km od Rzeszowa).
Jakoś muszę to zorganizować....
4dc
Dzosiaj ide na trampliny i urodziny odpuszczam szkołe. Czasami zastanawiam sie czy ten moj tryb zycia jest do konca zdrowy praca szkola silownia dom duzo tego
Wiadomość wyedytowana przez autora 16 marca 2019, 07:21
Naprawdę sama nie wierzyłam że dobrniemy tak daleko...
Ja nadal w domu, na horyzoncie porodowym cisza a ja już nie mam sił, robię wszystko bo muszę i na dodatek chyba się przeziębiłam
A żeby życie miało smaczek to Brun aktualnie uziemiony w domu z bostonką 
goska03 moja waga z dziś to 81,7 kg. 2 stycznia miałam 79,5 kg więc plus 2,2 kg. dla porównania z synkiem na starcie miałam 72,6 kg a w 15 tc już 76,6 kg czyli plus 4 kg.
dziękuję dziewczyny za wsparcie :*
18 dc ... owulacja wykryta prawdopodobnie na 15 dc.
Ale czuję, że ovulka uciekła. Testy wskazywały na zbliżającą sę ovu, ale nie nastąpiła druga mocna krecha, tylko została jedna kontrolna - czyli pewnie uciekła.
Uciekła przez złość, rozczarowanie, bezsilność, poddanie się ... Miałam chwilowe załamanie się, wszystko idzie przecież nie tak, wiecznie coś pod górkę, dzieci wszędzie, kobitki z brzuszkami wszędzie, reklamy z maluchami wszędzie ... Idzie oszaleć!
Ale pasujemy, nie naciskam, dalej będę prowadzić kalendarz - to mi nie zaszkodzi - ale przestaję fiksować.
Ważniejsza jest dla mnie miłość Męża i dobre relacje niż rozczarowania, naciski, smutek, żal, pretensja ...
Cieszmy się tym co mamy, bo nigdy nie wiemy kiedy możemy to stracić ...
Miłego dnia!
23.01 miałam ostatnie szczepienie, 14.02 badanie kontrolne allo mlr po szczepieniu.
Na początku tego miesiąca odebraliśmy wyniki i dzięki Bogu mamy zielone światło ! Z 20 % na 48 % Dostałam receptę na accofil i czekamy na podanie, pierwsza dawka będzie podana domacicznie a później już sama będę się kłuć. Jutro wizyta u gina prowadzącego, muszę kupić te leki bo coś mi się wydaje że już jutro na wizycie może mi podać bo to ma być akurat 5-7 dni przed dniami płodnymi...
To tak wszystko spokojnie brzmi jak to czytam, ale te trzy tygodnie od badania do odebrania wyników i wizyty u dr S. w Krk to była tragedia... Prawdziwy dramat zaczął się już w szpitalu na Prokocimiu, kiedy babeczka podała mi wyniki bez koperty i musieliśmy się od razu z tym zmierzyć. A mieliśmy nadzieję że to lekarz otworzy kopertę i nie będziemy pół dnia przeżywać. A jednak... Źle zinterpretowałam wyniki (dzięki wam- google i fora dla staraczek) i przez kilka godzin byliśmy w piekle... Przeżywaliśmy że znów nam się nie udało, kolejna zjeb*na sprawa. Brawo ja...
Pamiętajcie, żeby nie wiem co się działo- nigdy, przenigdy nie interpretujcie swoich wyników za pomocą internetu (a przynajmniej nie wierzcie w nie na 100% tak jak ja )
Dzidziusiów w, 9 TC przestało bić serduszko
Już jestem w domu dziś miałam zabieg łyżeczkowania wypis w poniedziałek a histo za 3 tygodnie
Ja też jeszcze nie do końca w to wierzę dwa dni temu byłam w ciąży a dziś mam tylko pustkę pod sercem
Jak powiedzieliśmy o tym synkowi to Die biedak popłakał ja już nawet nie mam łez by płakać
Teraz już dwa moje aniołki bawią się razem w niebie a mój synek na ziemi dalej sam☹️
21 dc
8dpi
U mnie kiepsko. Mam dola. Zdecydowałam się na iui i miałam nadzieję , że spokojnie poczekam do testowania. Po cichutko liczyłam ze się uda ale dziś już nie mam żadnych złudzeń.
W czwartek w nocy dostałam gorączki (38,5). I cala noc wymiotowalam. W piatek byłam u rodzinnego - nie przepisala mi nic bo po iui przecież mogę być w ciąży. Zbijac gorączkę apapem. Wczoraj doszedł ból gardła z prawej strony, na wieczór juz całe gardło bolało (lekarka mówi ze podrażnienie po wymiotach). Dziś boli lewa strona gardła i mam je jakby zaklejone. Gorączka nadal 37-38. Bola migdaly albo wezly. Sama juz nie wiem. Przynajmniej wymioty i częstomocz minęły (tylko w tą nieszczęsny czwartkowa nocke byly).
Jestem na zwolnieniu do poniedziałku, leżę w łóżku i zaczynam swirowac. Dlaczego ta choroba akurat teraz musiała się przypaletac w takich warunkach iui poszło na marne
Wiadomość wyedytowana przez autora 16 marca 2019, 11:17
