Powinien byc "dopiero " 20dc, a tymczasem zrobił się 1dc... cyklu w którym byc może będzie transfer...
Ale nie to jest dzisiaj najważniejsze... Z moich 10 zaplodnionych komórek do blastki dotrwalo 3 najsilniejszych wojowników...
Mamy 3 blastki: 4AA, 4AB, 3AA...
Niby sporo, ale nie ukrywam że z 10 liczyłam na więcej... teraz się boję, że 3 to za malo żeby się udało... nie wiem czy miałabym siłę na drugą stymulacje... 
.
Córeczko, pomóż, żeby z tej trójki urodziło się Twoje rodzeństwo, którego tak bardzo bym chciała...
Mamusia bierze się już w garsc... to 3 szanse na ciążę... damy radę... wiem jedno, niezależnie od wyników nie zostawię w klinice żadnego z tej trójki...
Więc ciąg dalszy 
Zdrowie tfu tfu dopisuje . Pola jutro ma pierwszy konkurs -pastorałka i kolęda. Została wybrana jako reprezentantka grupy z inną koleżanka. Duma mnie rozpiera trzymam mocno kciuki za nia
Jakiś czas temu został nam przypisany zespół aspergera. Jesteśmy na etapie sprawdzania tego, bo przejawy mamy ale ani psycholog szkolna ani nauczycielka nie dostrzegają tego .Pola jest grzeczna ,pomocna.W domu odreagowuje,czasem jest ciężko ale nie przejawia większych zmian.
Oluś ma już 2 latka i 2 miesiące!! 20tego idzie pierwszy raz do fryzjera jest wesołym chłopcem, strasznym przytulaskiem,całuśnikiem i łobuzem uwielbia autka ,kopary,śmieciary, sprzęty- wszystko to co mały chłopiec 
rozczula mnie mega. Ostatnio mówi do nas Mami, Tati. Próbuje już mówić pić- PI, miś- MI ,duzo powtarza a najlepsze podejście na uparciocha ma Pola uwielbiam patrzeć jak się razem bawią ale oczywiście biją też, bo za nudno by było
Kocham ich nad życie 
Ja się za siebie wzięłąm- chodzę do fizjoterapeuty z rozstępem brzucha,kregosłupem, poszłam na pole dance i raz w miesiącu chodze do kosmetyczki . Potrzebuję tego czasu dla siebie by nie zwariować. Firma działa,praca jest. Tak,jestem szczęśliwa
Z t. róznie bywa,są lepsze i gorsze dni. Ale dzieci są dla nas nr.1
Pora uciekać do pracy. Olek ostatnio później zasypia,Pola też jeszcze nie śpi ale leży w swoim pokoju a wieczór krótki
37+4
Leci ten czas nieubłaganie. Ciąża donoszona, do szpitala jestem zakwalifikowana.
W poniedziałek mam ostatnią wizytę u mojej lekarki - nie mam pojęcia jak to zleciało. Kiedy?
Jesteśmy już w domu, ale jeszcze czeka nas trochę ogarniania po remoncie. Staram się robić jak najwięcej, ale biorąc pod uwagę, że dalej daję korepetycje to mam coraz mniej energii. Jesteśmy prawie spakowani do szpitala (zostały pierdoły kosmetyczne i przekąski), pokój Młodego powstaje powoli, ale sukcesywnie.
Mam ogromną nadzieję, że w poniedziałek dowiem się czegoś. Byłam pewna, że przy cukrzycy ciążowej będą chcieli wywoływać mi poród, a tu się okazuje, że lekarze wolą obserwować i czekać, nawet po terminie... Cała nadzieja niespędzania świąt w szpitalu w moim synu.
Powoli odchodzi mi czop, ale naprawdę powoli. Cukry mi się zaczęły normować, podobno tak się dzieje przed porodem, ale to też nie musi na nic wskazywać.
Chcę teraz dokończyć sprzątanie mieszkania, a potem będziemy oczekiwać.
Jest już grudzień, synku chodź do nas, czekamy
Dziękuję dziewczyny za miłe komentarze, jesteście najlepsze
Dzisiaj ponownie zrobiłam test i ponownie okazał się negatywny jestem ciekawa jak długo będziemy się starać o dzidziusia, ile Wy starałyście się o dziecko?
33 dc
Już 33 dzień cyklu. Z tego co pokazuje apka owulacja (o ile) obyła w 20 dc, chociaż lewy jajnik dokuczał mi dopiero w 27 dc. Przez ostatnie kilka dni test ciążowy był negatywny za to dzisiaj był tam cień cienia cieniowanego. Jutro powtórka albo beta dla pewności. Po cichu myśle, ze może się udało. Ale mój T miałby prezent na święta. Albo zbliża się @ i mam jakieś nietypowe objawy po glucophage albo to jest cud od Boga.
Przez około 5 dni mam straszna suchość w gardle. Pije normalnie to co piłam i ile zazwyczaj pije, a w buzi sachara. Poza tym oddech taki nieświeży. Dzisiaj zakłuły mnie jajniki i przez chwile miałam ból piersi.
Czy to mogą być objawy ciąży na tak wczesnym etapie ?
Pozdrawiam,
A xx
Wiadomość wyedytowana przez autora 6 grudnia 2021, 22:29
5 dc USG +KWALIFIKACJA DO TRANSFERU
Podpisaliśmy dziś umowę w związku z transferem. Usg poszło dobrze, jajniki dalej lekko powiększone po pick up, macica ok. Następna wizyta plus badania krwi zaplanowana na 4 maja. Do tego czasu codziennie 2 tabletki estrofem. Czuję podekscytowanie ale mamy już trochę po dziurki w nosie tych wycieczek do Wrocławia. Bardzo wierzymy w powodzenie procedury. Marzymy by udało się za pierwszym razem. Ale gdyby coś zawiodło to dajemy sobie 3 miesiące oddechu. Badania mam ważne tylko do końca maja więc trzeba by było je powtórzyć. Plan awaryjny ustalony. Mam nadzieję że nie będzie potrzebny.
Proszę o mocno zacisniete kciuki ✊🏻✊🏻✊🏻
1 dc, 23 cykl nie-starań.
Minęło 2 lata starań.
I jest i ona.
Użalam się totalnie w tym pamiętniku, mam nadzieję że kiedyś wrócę do niego z zupełnie innymi emocjami.
Nie biorę w tym cyklu żadnych leków, które nie są konieczne. Zostawiam mete, euthyrox, prenatal i acard.
Przyszły mi moje wyniku mutacji:
FV R2_4070A>G, MTHFR_677C>T, PAI-1 4G wszystkie układzie heterozygotycznym.
Zobaczymy czy lekarz z kliniki na to spojrzy - wtedy podejmę decyzje o szukaniu ewentualnego hematologa.
A więc tak, zaczęłam cykl bez clo i jakoś mi... dziwnie. Nie planuje brać duphastonu. Jakkolwiek to nie zabrzmi, nigdzie mi się nie śpieszy. Chcę dać odpocząć organizmowi od tych wszystkich hormonów. Nie sądzę że się zaskoczę i owulacja będzie, no ale. Jak z początkiem roku nadal nie będzie okresu, to pójdę na usg i zobaczę co tam się dzieje.
6 wizyta w klinice, mam nadzieję, że wyjdziemy z niej z konkretnym planem działania. Cała procedura mnie po prostu przeraża. Przeraża mnie to, że mnie to dotyczy. - to będzie 11 dc, więc może już wtedy dowiem się czy szanse na owulacje są. Śmieję się, że ta moja naturalna owulacja jest niczym Yeti, niby istnieje, ale nikt jej nie widział.
No bardzo mi smutno, boje się świąt, urodzin, nowego roku. Boję się tych emocji.
Czasem pozwalam sobie na chwilę wizualizacji i marzeń. Wiecie, wyobrażam sobie jak to będzie zobaczyć na teście dwie kreski, pozytywny wynik bety... Myślę sobie o tym, ile łez szczęścia ale i strachu się poleje. Wyobrażam sobie jak mówimy o tym rodzicom, przyjaciołom. No ale narazie to tylko takie marzenia.
Niby dostajemy od losu i Boga tyle, ile jesteśmy w stanie udźwignąć - chyba pękły mi plecy, bo to już po prostu za dużo. Czuję ogromną niesprawiedliwość.
Wiadomość wyedytowana przez autora 7 grudnia 2021, 15:09
12 dc, cyklu taśmociągu?
Owulacji nie będzie - także tyle ze świątecznego cudu.
Wczorajsza wizyta w klinice, u nowej lekarki zrobiła nam mętlik w głowie.
Zaproponowała nam chociaż jedną IUI... Na 99% nie pójdziemy w to...
W każdym razie, rozważam ostatecznie która klinika spełni moje oczekiwania i którą wybrać.
Chcemy zrobić na dniach badania do procedury i potem tylko czekanie na dofinansowanie...
Muszę przestać myśleć o IVF jako o karze, a zacząć myśleć jako o ogromnej szansie, i na powodzenie i tej diagnostycznej...
No ale, po prostu strasznie, strasznie mi smutno. PCOS to suka. Mam wszystkie objawy owulacji, śluz, ból jajnika, ochotę na seks, a na usg tylko milion malutkich koralików...
No przykro mi. Od rana sobie znowu popłakuje nad swoim losem.
No ale co mi zostało.
25.01.22
1 szczepienie limfocytami
Wstałam o 5.30, wykonałam szybki make-up, umyłam ząbki, wskoczyłam w ciuchy i punkt 6 wyjechaliśmy.
Pogoda była słaba. Ciemno, padała mżawka i w ogóle było ponuro.
Nie stresowałam się, czułam spokój aż do momentu minięcia hotelu ESKULAP.
Wiedziałam, że APC już za rokiem a wtedy serce zaczęło bić trochę szybciej. Na miejscu byliśmy ok 8.35 i mój był 13 w kolejce.
Musieliśmy poczekać na zewnątrz. Dobrze, że nie padało i temperatura utrzymywała się na plusie.
Rozumiem pandemia itd ale nie wyobrażam sobie stać tam w deszczu albo w mocno minusowej temperaturze. 🙄
Nadeszła kolej Starego. Mnie nie wpuścili do środka ale tego się spodziewałam. 😊
Dzielnie oddał 100ml krwi i ruszyliśmy w kierunku Port Łódź. Mieliśmy jakieś 5h tylko dla siebie.
Nie wiem kiedy to minęło. W zasadzie byliśmy tylko w Leroy Merlin, w paru sklepach z ciuchami, na kawie i w IKEA.
Było fajnie. Tak jak mi Sasanka napisała. To był czas, który mogliśmy spędzić razem. 😊
W galerii jest fontanna. Nie wiem czy to dozwolone ale na dnie mieniły się żółciaki więc i ja wrzuciłam monetę. Może przyniesie szczęście? 😊
O 13 zaczęliśmy próbować wyjść z galerii.
Zgubiliśmy się i wyszliśmy całkiem inną stroną. 🙈
W sumie po galerii zrobiliśmy 8tys kroków.
O 13.30 stałam już w kolejce po szczepienie i byłam 7. Koło 14.15 weszłam do środka, wypełniłam ankietę, zmierzyli mi temperaturę i śmignelam na szczepienie.
Pani powiedziała, że podadzą mi 2cm limfocytów.
Nie wiem czemu ale byłam przekonana, że szczepienie robi się na jednej ręce. Miałam na dwóch. 😊
Nie powiem, trochę bolało ale czytając internet byłam nastawiona na coś bardziej bolesnego.
Na szczęście szczepienia robione są szybko i do mózgu chyba nie zdążył dojść ból. 🙈
Po szczepieniu praktycznie od razu znaczyły boleć mnie ręce. Nie było to fajne, bo ograniczało mi to ruchy. Wyszły mi guzki i ręce wyglądały na lekko spuchnięte i zaczerwienione. W nocy jak wstałam na siku to bolało mnie nawet samowolny zwis rąk. Myślałam, że jak się dzisiaj obudzę to będzie tylko gorzej ale póki co mam wrażenie, że ręce są mniej obolałe. Dalej je czuję ale chyba mniej niż wcziraj.
Pani pielęgniarka powiedziała, że dzisiaj mogę mieć słabszy dzień. Mogą mnie boleć mięśnie i ogólnie czuć się grypopodobne. Narazie jest ok. 😊
Droga powrotną minęła nam nawet szybko ale przez pogodę i poranne wstanie szybko ogarnęło mnie zmęczenie.
Bardzo chciało mi się pić i w pewnym momencie powiedziałam " ale bym się napiła zimnego browara". 😂 Mój się że mnie śmiał, że przynajmniej ma pewność, że próbek nie podmienili, bo gadam jak on. 🙈
I tak o to pierwsze szczepienie już jest za mną. 😊
Ajajaj wczoraj zaczęłam właściwa stymulację! 3dc. Rano bylam w klinice na badaniu krwi i USG - torbiel, przez która nie mogłam zacząć stymulacji miesiąc temu zniknęła 🤗 hormony tez super - a zatem dostałam zielone światło na start z Menopurem.
Wieczorem dwa razy oglądałam tutorial na YouTube żeby to dobrze wymieszać i zaaplikować. Tylko ze chyba nie wystarczy mi jedno opakowanie…? mam Menopur 1200 z 2ml płynu, a dawki iście końskie, po 225 j. Wiec może wystarczy mi to na 5 dni. Chyba tym razem doktor chce żeby jajniki ‚zaskoczyły’ (za 1szym razem była klapa, nawet nie robiliśmy punkcji).
Cokolwiek ma działać niech się dzieje!
2dc..
8 zastrzyk z heparyny był wyjątkowo bolesny... na szczęście zostały tylko 2...
Od jutra zaczynam brać estrofem i znowu odliczam dni do wizyty... do najważniejszej wizyty, która odpowie mi na pytanie czy jeszczs w tym roku będzie pierwszy transfer... czy mam szansę jeszcze w tym roku być w ciąży? Czy rok który miałam zaczac końcówka ciąży, skończę początkiem kolejnej? 🙏
Córeczko, Ty wiesz że bez Ciebie i tak nie będzie tak samo... ze patrząc kiedyś na Twojego brata czy sióstr, jeśli będzie mi dane urodzić żywe dziecko, tymbardziej będę się zastanawiać dlaczego... .
No to mamy Mikołajki 🎁☃️❄️
Na tę okoliczność spadło z nieba trochę białego puszku ale jak to w mieście bywa szybko zamienił się w ciapkowate gówno... Klimat prysł już o 8 rano.
No ale co tam śnieg! W końcu jest jakiś mały duży powód żeby te Mikołajki świętować 😄
Rano była sesja wśród lampek i w czapce. Nie wiem kto te światełka teraz rozpląta, chyba zostawimy dla tatuśka 🤣
A my cudownie bawimy się na macie. Młoda już siada i lata na czolgiste po całym mieszkaniu. Próbuję czworakowac ale jeszcze musi się wzmocnić.
W końcu nie gorączkuje, katar też już w odwrocie. Nastały lepsze czasy 🙂🙂 ostatni miesiąc dużo płakała ale wczoraj i dziś? Jest cudownie! Takiej radosnej jej jeszcze nie miałam. Chwilo trwaj!
A co jeszcze? Zaczynamy antykoncepcję. Pod koniec grudnia wizyta i zobaczymy co dalej.
3 LATA
Piękna rocznica, piękne dni i miesiące razem ❤️, ale...
No właśnie ALE...
Ale, które zabiera nam radość, życia
Ale, które uczy nas bezgranicznej cierpliwości
Ale, o którym nie chce się nam już mówić, albo jeszcze nie chcemy poruszać tego tematu
Ale... Głupie, niesprawiedliwe, niekończące się, wpływające na każdy dzień, tydzień i miesiąc.
Te 3 lata scementowały nas jak tylko moglibyśmy soboe zamarzyć, jednak jakim kosztem?
Po takim czasie mam w głowie tylko jedno pytanie: Czy my potrafimy inaczej, niestarając się?
Trochę mnie tu nie było. Czas zaktualizować informacje.
Wyniki z KIR dostałam dzień przed moimi urodzinami.
Okazało się, że nie mam żadnego czynnika odpowiedzialnego za implantację i utrzymanie ciąży.
Niepłodność immunologiczna? Tak , chyba czas najwyższy tak to nazwać.
Nie zdenerwowałam się. Nie rozpłakałam się po otrzymaniu wyników. Po prostu mi... ulżyło. W końcu jest jakiś puzzel brakujący, że to nie moja głowa nie pozwala mi zajść w ciążę, a po prostu układ odpornościowy.
Podczas wizyty u mojego ginekologa, aktualnie plan leczenia jest taki:
Mąż musi podleczyć nasienie. Jest to podstawowe badanie, które szwankuje i ono jest , wg lekarza- na ten moment, ważniejsze od KIR. Jednakże, aby nie tracić czasu , to ja przeszłam na streryd- Encorton plus oczywiście kontynuacja Aromka.
Jeśli nasienie się poprawi, a ja do tego czasu nie zajdę w ciążę, to włączymy Accofil.
Lekarz jasno powiedział, że nie będzie mi dawał leków ingerujących w szpik kostny, dopóki wyniki męża nie będą lepsze. Może i ma rację...
Trochę jakby nadzieja we mnie się obudziła, że w końcu jesteśmy coraz bliżej celu i że już za chwilę się uda.
Tak bardzo nie chcę się mylić...
Człowieczku, czuję, że już niedługo Cię znajdę....
10 dpt - chwilą prawdy. Rano zrobiłam badanie krwi. Do 15 czekałam na wynik. W pracy na niczym się nie mogłam skupić, a od 13 to już w ogóle stres mnie zżerał. Ale doczekałam się! Beta 205 mIU/ml! Rośnie! Hura!
Strach pozostaje. Czy będzie rosnąć nadal? Czy wszystko będzie dobrze? Ale strach i stres są ze mną od momentu rozpoczęcia przygody z in vitro. Wcześniej też się stresowałam, ale było jakoś spokojniej. In vitro natomiast to już taki wachlarz emocji, że dotąd nie znałam się z tej strony.
Oczywiście nadal trzymam za Was kciuki, za badania, bety, USG, stymulacje 😘
W ostatni piątek przeżyłam coś bardzo dziwnego. Mąż miał tele-poradę z dr Wolskim, chcieliśmy, aby przyjrzał się wszystkim badaniom - genetycznym, nasienia itd. i żeby ocenił swoim okiem, czy wzrasta to wszystko w odpowiednim tempie, czy warto brać jakieś leki czy nie, czy robić jakieś inne badania, ogólnie CO O TYM MYŚLI i co DALEJ. Mój mąż się trochę stresował, a ja od rana luzik - czym ty się przejmujesz, będzie dobrze. Spisałam listę "pytań do..." i nawet miałam uczestniczyć w tej rozmowie, ale nagle jak tylko telefon zadzwonił, to mnie dziwnie zatkało, więc tylko się przysłuchiwałam. Nie wiem czemu, po prostu głos mi ugrzązł w gardle.
Doktor powiedział, że wyniki są rewelacyjne (w końcu normospermia 
) i że zaczynaliśmy prawie od zera, a tu taki progres, że będzie dobrze i jesteśmy na dobrej drodze. Na pytanie co dalej, zasugerował, że możemy zaczekać do jesieni i teraz przez lato próbować naturalnie, ale w sumie to on radzi nie zwlekać i spróbować inseminację, bo żona ma 30 lat, a pana plemniki mogą się w końcu zmęczyć, a teraz jest zwyżka i dobre parametry. I jak to usłyszałam to... zatkało mnie w gardle i zaczęły mi cieknąć łzy!!!
Nie mogłam się uspokoić. Tym to dziwniejsze, że od stycznia mówiłam głośno w domu, że musimy ustalić datę do kiedy się staramy naturalnie, żeby mieć tę inseminację z tyłu głowy, że prawdopodobnie będziemy musieli ją zrobić. To ja sama zaczynałam ten temat, czytałam o tym, tłumaczyłam mojemu mężowi - ALE! w momencie kiedy usłyszałam to zalecenie głośno z ust lekarza... rozwaliło mnie to. Chyba myślałam, że powie, że daje nam 3-4 miesiące i zaskoczy, chyba tak myślałam, że tak powie. Ta rozmowa emocjonalnie mnie rozjechała na cały weekend. Naprawdę nie wiem dlaczego aż tak.
Powiedziałam mojemu mężowi, że od lipca tłumię to wszystko w sobie, że jestem silna cały czas, przecież jak co miesiąc dostaję okres - nawet łza mi nie pocieknie, jak spotykam się z koleżankami w ciąży, albo z małymi dziećmi, jak słyszę pytania - kiedy my i dlaczego jeszcze nie - jestem silna, powieka mi nie drgnie... A ta rozmowa z lekarzem bardzo mnie rozbroiła i musiałam w końcu popłakać. Mój mąż jest bardzo podniesiony na duchu po ostatnich badaniach i tej tele-poradzie, a ja przeciwnie - zdołowało mnie to.
Lekarz powiedział, że może być u nas problem z immunologią, że proponowałby inseminację, bo być może ta bariera będzie ciężka do pokonania i inseminacja rozwiązałaby sprawę, żebyśmy to przemyśleli. Ta rozmowa miała dla mojego męża bardzo pozytywny wydźwięk (w końcu mój mąż teraz jest wg badań całkowicie zdrowy!), doktor nie zalecał żadnych leków, ze względu na to, że mój mąż ma wysoki testosteron i zalecił po prostu dbanie o siebie, zdrową dietę, sport i ZERO papierosów. Dlaczego ja odebrałam ją zupełnie odwrotnie? Tak bardzo mnie zasmuciła.
Poukładałam sobie to wszystko w głowie przez weekend, ochłonęłam trochę. Na ten moment pozostajemy jeszcze chwilę przy staraniach naturalnych i ustaliliśmy, że czekamy maksymalnie do sierpnia. Jeśli nie pyknie, to we wrześniu (jeśli nie wcześniej, zobaczymy jak nastroje, badania itd.) podchodzimy do IUI.
Mój plan na siebie: pilnuję się i regularnie biorę proszki:
Rano, do śniadania: folik i ovarin + olej z czarnuszki + l-karnityna
Po południu, do obiadu: wit D + wit E + kwasy Omega 3 + l-karnityna
Wieczorem, do kolacji: magnez
Ruszam się jak najwięcej się da: ćwiczenia, spacery, rower, basen, cokolwiek.
Jem zdrowo, przede wszystkim nie rezygnuje ze śniadań, jem podobnie jak mój mąż, mniej kawy! Więcej wody, zielonej herbaty. Mniej słodyczy i koniec z Macdonaldem.
W tym miesiącu chciałam iść pierwszy raz na monitoring cyklu, i co? Moje zezowate szczęście! Owulacja wypada mi równo na majówkę, między 1-3 maja. Super, gabinety lekarskie pozamykane Monitoring przekładam na czerwiec, w maju zostaję przy testach owu.
I dalej badania, tylko pytanie czy teraz już mogę je robić? Czy skoro przed IUI i tak będzie trzeba je ogarnąć to teraz powinnam się wstrzymać z tymi wszystkimi HSG, AMH itd. I ta immunologia też się tli na horyzoncie. Ważne, że jest PLAN, a co z niego wyjdzie, kto to wie?
Wiadomość wyedytowana przez autora 26 kwietnia 2022, 22:04
20tc+1
Kolejna wizyta...
Synek pokazal ze nadal jest synkiem , dzisiaj bez wagi i pomiarów, ale ogólnie jest dobrze...
Muszę zaczac ogarniać szkołę rodzenia, ortopede po kwit od cesarki, no i zakupy... od mebli zaczynając, bo trudno z dzieckiem na kartonach będzie... pomysły mam, gorzej z kasą, wiec szału nie bedzie, na razie komoda na rzeczy młodego, wózek i powoli do przodu...
6+5
Słodko gorzki ten dzień.
Serduszko puka, ale zarodek ma tylko 5 mm i wyszedł 6+1...
Jak dla mnie nie wygląda to dobrze - owulacji na pewno nie miałam później, betę robiłam już 9 dpo no i starań później nie było.
Także znowu dużo łez i czekanie - poprzednio chociaż na tym etapie było ok, a teraz już pod górkę.
Czemu nie może być idealnie?
Czy znowu czeka mnie strata?
I tak o, zdmuchnę świeczkę dzisiaj - lat 29.
a miały to być piękne urodziny.
Kochana Niki345... Też bym nie miała żalu do przyjaciela męża... Ale niestety On wie z czym się mierzymy. Co jakiś czas - bo wiadomo, że faceci jakoś często się swoimi troskami nie dzielą, ale mąż rozmawia Z Nim o naszych problemach. Pierwszy raz powiedział po roku naszych starań. Obecnie 4,5 roku - On wie o tym. Tym bardziej mam żal za Jego tekst "Słuchaj cieszymy się bardzo bo jesteśmy w ciąży po 3 miesiącach" 😕 Dyplomacja i inteligencja emocjonalna poziom Master.... Widziałam jak to męża uderzyło... Ja natomiast jak to usłyszałam to nalalam sobie wina - pierwsza moja myśl? Kurwa, na trzeźwo nie dam rady...
Dziś wizyta w klinice. Cieszę się że prowadząca jest ze mną szczera. Generalnie to obecnie jesteśmy w dupie. Organizm po punkcji i ostatnim transferze oszalal. Owulacji nie było za to wyprodukowałam 4 pęcherzyki, które obecnie są torbielami... Dostałam antybiotyk. Może się wchlona, a jak nie to będą zaordynowane tabletki anty.
Kolejny transfer? W czasie bliżej nieokreślonym. Zapytałam o encorton... Problem z nim jest taki ze z powodu pandemii dają mniejsza dawkę niż zwykle i nie wiadomo czy to w sumie w związku z tym działa 🙄Viagry dopochwowej nie da... Kurcze a tak bardzo bym chciała jej spróbować. Może któraś z Was pomoże?
Inne zalecenia?
- encorton (?)
- neupogen
- atosiban
I do rozpatrzenia doc Paśnik... Tylko terminów absolutnie nie ma żadnych. Zapisy wstrzymane. Jestem od niedawna w grupie fb. Sporo wątków więc ciężko nadążyć. Nie wiem co mam dalej robić... Mój immunolog tylko zlecał intralipid. Chcę może z innym skonsultować. Jakieś godne uwagi nazwiska?
14 dc, dziwnie tak bez owulacji...
Jutro jedziemy zrobić badania pod procedurę - to się naprawdę dzieje...
W przyszły piątek umówiłam się do ginekologa, zupełnie niezwiązanego ze staraniami, wiecie... Podejrzeć jak ten cykl wygląda, zobaczyć czy powinnam wziąć duphaston, czy jednak ten okres przyjdzie sam.
I tak o, kręci się wszystko jakoś.
Nadal mi bardzo smutno.
Wiadomość wyedytowana przez autora 9 grudnia 2021, 20:25
