Kalendarz mi tu pokazał 150 dni do porodu... 
Ile to jeszcze ale i tak na pewno poród nastąpi wcześniej.
Czuję się dziś rozbita... nic mi się nie chce, leżę tylko pod kocem, trochę mi zimno, takie do niczego te moje samopoczucie. Ani nic nie poczytałam, ani tv, ani net, tak leżałam i leżałam w sumie bez sensu.
Jedyny pozytyw mojego 19 tygodnia, z całą odpowiedzialnością mogę stwierdzić, że moje dzieciaczki się ruszają. Czuję je, częściej córeczkę, rzadziej drugiego szkraba ale to może dlatego, że łożysko jest na tylnej ścianie (gdzieś o tym czytałam, nie wiem czy to prawda).
Super jest to uczucie. 
Zaraz zmykam ponownie pod kocyk... Mam nadzieję, że jutro będzie lepszy dzień.
No nie wytrzymam poszłam do lekarki która mnie operowala i ona mi powiedziała że mam na prawym jajniku torbiel krwotoczną, na to ja że wczoraj byłam na monitoringu gdzie indziej i powiedziano mi że to pęcherzyk graffa i mam pregnyl na dziś w razie czego. To powiedziała że dzis nie ma co brać bo błona endometrium jest za cienka ma 0,8 cm. Żeby poczekać do poniedziałku. Zapytałam ile płacę powiedziała że bierze za monitoring 200 zł ale w tej sytuacji to 100 zł !!! szok, za 5 min!!!
Poszłam więc jeszcze raz tam gdzie byłam wczoraj i dostałam zastrzyk bo pęcherzyk rzeczywiście nie pękł. We wtorek pójdę do dr H. w Mediconcept i niech on chyba mnie dalej prowadzi, już nie wiem kogo słuchać i komu wierzyć - dramat !!!
kiedy Ty nie wiesz, że...
ta lwia część,która tęskni za Tobą
która we mnie jest
a we mnie ta lwia część
która myśli za Tobą
jak to jest możliwe?"
[*]
Ciężko jest... nikt nie mówi, że będzie łatwo. Najgorsze są chwile samotności, których jest za dużo. Mąż wrócił do pracy, a ja jestem nadal na zwolnieniu. Człowiek na siłę wymyśla sobie zajęcie, żeby tylko coś robić, żeby się zająć, żeby nie myśleć. Nie da się nie myśleć... Cały czas widzę moją Perełkę... Nocą, kiedy w końcu około 2 - 3 zaczynają zamykać mi się oczy w głowie słyszę tylko jedno - maleńkie serduszko... Fizycznie jest już dobrze. Macica się skurczyła, nie ma bóli. Przestałam krwawić, zostało lekkie plamienie, pewnie jutro będzie po wszystkim. Boże jakie to się wydaje proste i nie skomplikowane, ciało tak prędko wyłącza się z trybu ciąży, a serce... psychika nie potrafi się tak od tak przestawić. Tym razem poczucie niesprawiedliwości jest większe, silniejsze. To dzieciątko przecież żyło, widziałam, słyszałam! Robiłam co mogłam... A lekarze? Wszyscy traktują ludzi przedmiotowo! Od 2011 roku, od pierwszego poronienia nikt mi nie pomógł, nikt... Co zmieniałam lekarza to nagłaśniałam swój problem o długich, nieregularnych, bezowulacyjnych w większości cyklach, o problemach z tarczycą i progesteronem, mówiłam, że staramy się o dziecko... Żaden nie zrobił nic, poza podstawowymi badaniami, a przecież problem leży gdzieś głębiej... Nie jestem przykładem z książki, nie jestem taka jak ktoś inny! Każda kobieta jest inna, każdy cykl jest inny! Kolejny raz zostałam olana... TSH było wysokie, za wysokie... Nikt nie chciał mi przepisać euthyroxu na zbicie tsh, kazali czekać do wizyty u endokrynologa, która była wyznaczona za kilka tygodni. Wypadła w dzień kiedy poroniłam... Kto wie, może gdyby podeszli do mnie inaczej... Może moja Perełka rosła by dalej... Nigdy sobie tego nie wybaczę... i im tym bardziej...
Wiadomość wyedytowana przez autora 24 września 2015, 19:47
Przypadek nie przypadek. Właśnie przed chwilą znalazłam ten wpis na facebooku. Udostępnione przez znajomą znajomej z drugiego końca świata:
Some people have wondered (including myself) why we keep going in the midst of such "little evidence"...
Because...:
1 - "... God said so!"
2 - "... at some point double of every price I had to pay, every trial I had to endure, every obstacle I had to overcome, anything that was or seemed stolen will be handed to me if I do not give up!"
Evidence as fruit grows over a period of time. My motto and confession for years has been
"I ask and keep on asking. I trust and keep on trusting. I adjust and keep on adjusting - because YOU said so and I know your voice!
If nothing happens today, then (I expect it) tomorrow. If not tomorrow, (I expect it) the day/months/year after....
And when I could not believe anymore. I hoped and when I my hope vanished, I listened again! And you spoke again! And again and again!
Faith is seeing/hearing/hoping/believing HIM despite the evidence at times!
Believing HIM has always been easy - it has nothing to do with what he does. And all with who he IS!
Don't give up my friends
Odbyłam dzisiaj chyba pierwsza taką poważną rozmowę od ostatniej wizyty u gin z P. na temat dalszego leczenia i co z tym wszystkim zrobić. Więc postanowiliśmy, że jeszcze raz wrócę do obecnego gin i zrobię tak jak on zaplanował ale dokładniej przeprowadzę z nim rozmowę bo na ostatniej wizycie byłam tak zszokowana jego wypowiedziami że większość mi umknęła.
A zmiana dlatego, że przeczytałam artykuł o in vitro i tam była historia młodej z hiperprolaktynemią tak jak ja i po badaniu jajowodów okazało się u niej że nie są drożne i jedyne wyjście to in vitro właśnie, Jakoś to we mnie uderzyło i jeszcze raz sobie to przemyślałam i właśnie do tego później doszliśmy.
A miałam na początku teraz poradzić się innego gin ale to było by problemowe bo jest 300 km dalej i nawet jak chciałabym skonsultować się raz to nic by nie stwierdził bez badań itd. A to już by było dla mnie trudne, tym bardziej że mam taką pracę że nie mogę mieć dłuższego wolnego i tak sobie jeździć tam i z powrotem.
Dlatego teraz zdamy się jakby na lekarza u którego już jestem. bo z kolei nawet jak pójdę do innego to pewnie znowu trzeba będzie robić badania i na nowo wszystko od początku sprawdzać a teraz przynajmniej jestem na jakimś etapie. Być może już nawet blisko tylko teraz nie jestem tego świadoma.....ojjjj bardzo bym chciała być blisko:) no zobaczymy jak to wyjdzie jeszcze
Do końca m-ca musimy się wyprowadzić z obecnego lokum jakie zajmowaliśmy i miesiąc przemieszkać w innym póki nie dostaniemy kluczy do naszego mieszkanka, ale ważne że będzie dach nad głową oby tylko miesiąc i w końcu będziemy na swoim;)
Wczoraj dostałam kwiatki od mojego ukochanego męża:* trochę się nawet zdziwiłam bo w sumie jakoś mega często mi ich nie daje, ale wtedy bardziej cieszy jak rzadziej:)
No to teraz będę musiała jakoś ogarnąć dzień kiedy będę mogła umówić się do gin..
jest mi smutno, strasznie boję się o swoje maleństwo. Wiem, wiem zaraz mnie ochrzanicie... ale źle się dziś czuję bardzo i te kłucia w podbrzuszu mocne kilkusekundowe... boże jeszcze jutro i trochę wolnego od pracy...
Boże daj mi siłę przeżyć ten tydzień. Nie pozwól odejść mojemu dziecku...
jest mi smutno, strasznie boję się o swoje maleństwo. Wiem, wiem zaraz mnie ochrzanicie... ale źle się dziś czuję bardzo i te kłucia w podbrzuszu mocne kilkusekundowe... boże jeszcze jutro i trochę wolnego od pracy...
Boże daj mi siłę przeżyć ten tydzień. Nie pozwól odejść mojemu dziecku...
9 dzień Cyklu.
Byłam dzisiaj u nowego Gina.
Ogólnie jestem zadowolona z wizyty;-) !!
Doktor odrazu mnie przebadał i odrazu wysłal do Szpitala na Badanie drożności jajowodów.
Jutro o 9 mam mieć to badanie, które on wykona bo jest dyrektorem na tym oddziale
ale boję się tego badania..
Jak ono wygląda????
jak któraś takie badanie miala to Proszę napiszcie mi jak ono wygląda...
z góry dzięki ! 
Boję sie jak cholera.......
O i to jest właśnie to moje coś nie wiadomego.
Wiadomość wyedytowana przez autora 24 września 2015, 21:09
3 dpt, plamień brak, brzuch nie bolał. Senność i zawroty głowy po lekach. Byle do poniedziałku 
Badanie prenatalne :
FHR : 155 uderzeń na minutę
CRL : 63,4 mm
Kość nosowa : obecna
Przepływ na zastawce trójdzielnej : prawidłowy
Anatomia płodu : wszystko jest tak jak być powinno
Ryzyko :
Trisomia 21 ryzyko podstawowe 1:1482 ryzyko skorygowane 1:7412
Trisomia 18 1:17497 / <1:20000
Trisomia 13 <1:2000 / <1:20000
myślę, że wypisałam wszystko co najważniejsze
Na 70% będzie DZIEWCZYNKA! Hanna, Hanusia, Haneczka
Na początku sobie spała i już chciałam pytać doktora czy wszystko jest w porządku ale Dzidzia ruszyła nóżką a im dłużej trwało badanie tym bardziej się wierciła
ps. Wybaczcie, że tak długo czekałyście, ale mój mąż powiedział, że dopóki nie wyjdzie do pracy to nie dostanę laptopa 
No i nadszedł dzień w którym już wiem kiedy będzie transfer we wtorek 29 września godzina 12.20. I później 2 tygodnie niepewności... Oby się udało!!!
pare dni mnie tu nie wiec trzeba troche nadrobic. A więc...kolejny cykl starań rozpoczęty... w tej chwili 5 dc. Mam nadzieję że tym razem będzie upragnione szczęście. W pracy jest ok mimo że mam co robić. Przez pare dni chorowałam ale tak niegroźnie, bo byłam lekko przeziębiona i przemeczona no i dopadła mnie choroba zawodowa czyli zdarte gardło. W tej chwili przeziębiony jest mój mąż ale on to zachowuje sie tak jakby juz umierał. Czy wszyscy mężczyźni tak maja ze jak ich troche pobolewa gardło padają na łóżko jakby mieli zaraz umrzeć??????? nie rozumiem tego zjawiska......
29dc
Dostałam troszke plamienia.
Byłam u profesorka. I co ? Szok. W końcu pozytywne wiadomości !! ENDOMENDA NIE WROCILA jeszcze. Czyli dobrze musieli mnie zoperować Ani torbieli, ani zrostow nie ma. I uwaga chyba nawet owulacje mialam, bo byl plyn po owulacji i cialko zolte. Badania hormonow wszystkie w normie. Dostalam clostilbegyt na 4 miechy. Moze cos podziała ? Jak nie profesorek powiedział, ze skontaktuje sie w przszlym roku z Novum w naszej sprawie. W każdym razie JEST - JEST ŚWIATEŁKO W TUNELU. Nadzieja wrocila, mała iskierka.. jutro musze kupic sobie jakies witaminki I sprawiłam sobie prezent,pilnuje zeby wszystko bylo jak nalezy, kto wie, moze coś przyniesie. Siedzi grzecznie na nocnej szafce. oto on >> 
♥♥♥Wojcieszkowe 5 miesięcy ♥♥♥
Jeszcze miesiąc i pół roku serio? ;)rośnie to moje szczęście że nie mogę nadążyć...tyle nowego za nami skarbek przewraca sie,probuje siadać,alezac na brzuszku podnosi sie na raczkach, trzyma zabawki, wszystko oczywiście ląduje w buziaku sam próbuje wkładać smoczka i butelkę ktora czasem trzyma,pelza po lozku a ostatnio pokonal sciane z mojej poduszki ciążowej ♥ pięknie je obiadki i deserki chociaz na początek musi być skrywiona minka .oczywiscie smieje sie w glos co uwielbiam,ostatnio trochę choruje niestety zapalenie oskrzeli 
na tazie mamy antybiotyk i inhalacje w domu po których jest naprawdę lepiej także mam nadzieje że szpital nas ominie.
11tyd,10+1
212 dni do porodu,25%na wykresie
a my rosniemy i mam nadzieje ze bedzie dobrze,za 5 dni mija okres najwiekszego ryzyka utraty ciazy,na plusie1,5kg.
Wiadomość wyedytowana przez autora 25 września 2015, 08:41
Większość lekarzy po pierwszym poronieniu, nie zaleca jeszcze żadnych badań. Niektórzy zalecają tylko podstawowe. Inni, twierdzą, że już po pierwszym poronieniu warto zrobić szereg różnych badań, jednak takich lekarzy jest chyba niewielu. Taka niechęć do wykonywania wielu badań bierze się stąd, że często pierwsze poronienie uznawane jest za „przypadek”, „tak się czasem zdarza”. Owszem, jest w tym trochę racji… Może się tak zdarzyć, że jest to rzeczywiście przypadek. Czasem zwyczajnie dochodzi do nieprawidłowych podziałów komórkowych, które doprowadzają do zaburzeń genetycznych uniemożliwiających dalszy rozwój zarodka. Na to nie mamy, niestety żadnego wpływu. Jednak czasem takie pierwsze poronienie jest już początkiem poronień nawykowych (wg niektórych lekarzy już dwukrotne uznawane jest za „nawykowe”, wg innych trzykrotne), jednak o tym się niestety nie przekonamy dopóki sytuacja się nie powtórzy.
Jest wiele schorzeń, które predysponują do występowania poronień nawykowych. Oznacza to, że przy niektórych jednostkach chorobowych jest zdecydowanie większe ryzyko wystąpienia poronienia. Aby zapobiec kolejnej stracie w przyszłości warto zrobić badania, które pomogą ustalić czy nie ma czynników zagrażających ewentualnej kolejnej ciąży. A co za tym idzie – możliwości przyszłego leczenia przed ciążą, a także w trakcie jej trwania.
1. Jednym z pierwszych badań jakie często jest wykonywane jest badanie histo-patologiczne. Jest ono najczęściej wykonywane przez szpital, w którym doszło do poronienia, lub (częściej) wykonywano zabieg łyżeczkowania jamy macicy.
To badanie niekiedy niewiele wnosi do dalszej diagnostyki, dlaczego doszło do poronienia. Często wynik określa jedynie, że w pobranych tkankach wykazano obecność tkanek płodu, bądź fragmentów doczesnej. Niekiedy informuje, że był stan zapalny, jednak czynników, które mogą ten stan zapalny wywołać jest wiele. Dlatego samo to badanie, często nie pomaga w określeniu dokładnej przyczyny straty.
2. Niedługo po poronieniu warto także zrobić badania w kierunku immunologii. Czas wykonania badania jest bardzo istotny, ponieważ niektóre przeciwciała wykrywane są jedynie w ciąży lub niedługo po poronieniu. Później może dojść do wyciszenia reakcji autoimmunologicznej. Choć czasem zdarza się, że po prostu spada im miano, ale nadal są wykrywane. Jednak dla większej pewności ewentualnego wykrycia, powinno się takie badanie zrobić do ok 6 tyg. po poronieniu, najlepiej jak najwcześniej.
Należą do nich :
* Badania w kierunku zespołu antyfosfolipidowego – przeciwciała antykardiolipidowe – IgG, IgM
* Antykoagulant tocznia
* Przeciwciała przeciwjądrowe ANA
* Przeciwciała przeciwko antygenom łożyska
Warto również wykonać badanie przeciwciał, które mogą powodować choroby tarczycy
* przeciwciała przeciwko peroksydazie tarczycowej (anty-TPO)
* przeciwciała przeciwko tyreoglobulinie (anty-TG)
3. Kolejnym badaniem, które można wykonać na tym etapie, jest badanie genetyczne tkanek płodu. Można je także wykonać później, jeżeli były zachowane tzw. kostki parafinowe, czyli materiał archiwalny tkanek. Takie badanie już pozwala określić czy poronienie było sprawą „przypadku” – ponieważ doszło do nieprawidłowego podziału komórkowego, czy zarodek/płód był genetycznie prawidłowy– czyli przyczyny należy szukać gdzie indziej.
4. Na tym etapie warto także zrobić badania w kierunku chorób infekcyjnych, które mogą spowodować poronienie.
Do tych badań należą m.in. :
* Toxoplazmoza (IgG, IgM) – dla tego etapu najważniejsze jest badanie IgM, które świadczyłoby o świeżym zakażeniu, które mogło doprowadzić do poronienia
* Cytomegalia (IgG, IgM) – również istotne jest IgM
* Różyczka (IgG, IgM) – jest to szczególnie ważne, jeżeli nie było wykonywane w przeszłości szczepienie przeciwko różyczce
* Chlamydioza (Chlamydophila trachomatis) – można również wykonać badanie przeciwciał (IgG, IgM), jednak lepiej wykonać wymaz z kanału szyjki macicy.
Kolejne badanie powinny być wykonywane w po dłuższej przerwie od poronienia. Wynika to z faktu iż organizm po poronieniu/zabiegu powinien się zregenerować zanim wykonamy poniższe badania.
5. Badania hormonalne (endokrynologiczne), które najlepiej wykonać po ok trzech miesiącach od poronienia :
* Badania hormonów płciowych, odpowiadające za regularność i prawidłowość cyklu (FSH, LH, Progesteron, Estogeny, Prolaktyna)
* Badanie hormonalne tarczycy (TSH, fT3, fT4
6. Badanie w kierunku wykrycia wad anatomicznych w budowie narządu rodnego.
* USG – ultrasonografia narządu rodnego – metoda nieinwazyjna, jednak nie zawsze pozwala wykryć wszystkie wady – nie każde są widoczne w obrazie USG
* HSC – histeroskopia – inwazyjne badanie endoskopowe jamy macicy – pozwala na wykrycie nieprawidłowości w budowie macicy (np. przegroda macicy, dwurożność macicy, obecność zrostów po uprzednich zabiegach łyżeczkowania) – może być to zabieg diagnostyczny lub zabiegowy, gdy okaże się konieczne np. usunięcie zrostów po zabiegach. Badanie to wykonuje się także w celu sprawdzenia drożności jajowodów, przy trudnościach z zajściem w ciążę.
* HSG – histerosalpingografia – inwazyjne badanie oceny obrazu radiologicznego jamy macicy i jajowodów, po uprzednim podaniu przez drogi rodne środka cieniującego (kontrastu). Pozwala ocenić kształt jamy macicy, a także drożność jajowodów.
Warto również wykonać inne, bardzo pomocne badania.
7. Badanie kariotypów – badanie cytogenetyczne. Jest to badanie oceniające liczbę i strukturę chromosomów człowieka. Pozwala ono ocenić brak lub obecność nieprawidłowości w obrębie kariotypów partnerów. Zdarzają się bowiem różnego rodzaju aberracje chromosomowe, które uniemożliwiają powstanie zarodka z prawidłowym garniturem chromosomów, w wyniku czego dochodzi do zatrzymania rozwoju i poronienia. Nie jest to zjawisko bardzo powszechne, jednak należy mieć na uwadze, że może się zdarzyć, że jeden, lub oboje partnerów posiada nieprawidłowości w obrębie kariotypu, co powoduje niepowodzenie rozrodu. Szczególnie narażone są osoby, które w wywiadzie deklarują występowanie wad rozwojowych, genetycznych w rodzinie. W takim przypadku badanie cytogenetyczne jest bezwzględnie wskazane, aby potwierdzić lub wykluczyć zaburzenia genetyczne jak przyczynę poronienia.
8. Badanie nasienia, również może okazać się przydatne. Nie tylko podczas diagnozowania niepłodności, ale również podczas utraty ciąży. Ma to szczególne znaczenie, jeżeli przyczyną poronienia było tzw. puste jajo płodowe. Może to wynikać z obecności bakterii w nasieniu partnera.
autor: asteroidea
źródło: http://www.poronienie.pl/warto-wiedziec/aspekt-medyczny/badania-po-poronieniu-2/badania-po-poronieniu/
Wiadomość wyedytowana przez autora 24 września 2015, 22:59
O problemach z karmieniem napiszę i ja
Więc dziś na kontroli u pediatry okazało się że wprawdzie Maks tyje w normie, ale w jej całkiem dolnej granicy i mogło by być dużo lepiej.
Rada nr 1 - karmić co 2.5h, co mi się średnio podoba bo nie mam sumienia dziecka budzić. Zresztą mój leniuszek nie chce jeść na spaniu i naprawdę musiałabym go wybudzić tak, że zacznie płakać i dopiero wtedy go karmić.
Rada nr 2 - odciągać 1 porcję pokarmu (ok 50ml), tę która ma gasić pragnienie i przystawiać go na konkret. Próbowałam i Maks ogarnia, gorzej ze mną, laktator okazuje się bardziej brutalny niż dziecko i odciąganie tych 50ml to dla mnie koszmar i sutki potem bardzo bolą
Więc na razie staram się go pod koniec karmienia jeszcze troszkę rozbudzać (bo on na karmieniu często zasypia) i sprawić by jeszcze troszkę zjadł. No i będę sama obserwować tę wagę, jak nie będzie poprawy to będę się martwić.
Ciągle zastanawiam się czy pokarmu mam dość, zwłaszcza wieczorami. Maks jest często marudny i nie chce zasnąć. Po czym poznać że w piersiach już za mało zostało? Bo ogólnie nigdy nie mam tak że nic a nic już nie ma, ale wydaje mi się że to co czasem zostaje to za mało by mały ciągnął. Dziś wymiękłam i postanowiłam go nakarmić, ale za pomocą SNSa, bo ostatnio dostawał butlę z herbatką, ale o tym za chwile. SNS to taka butla na szyję z cieniutkimi rureczkami które przykleja się do sutka i oszukuje się dziecko że to leci z cyca Więc SNS ogólnie ogarnia, ale okazało się że Maks nie wypił za dużo bo tylko 15ml, więc pokarmu jest mniej więcej ok, choć dopiero po tym małym dokarmieniu zasnął, chyba że męczy go ból brzucha. Przedwczoraj na bank męczył go brzusio, tak przeraźliwie jeszcze nie płakał. Nie wiem czy to już kolka, czy jeszcze nie. Herbatka z kopru i termoforek na brzusio na szczęście pomogły i mały w końcu zasnął. Wczoraj było podobnie i znów ten duet nas uratował. No i nie wiem, może dziś też lekko brzusio go męczył, a mama dokarmiała i dokarmiała aż zasnął? Boję się podawania butelek za często, bo mały już raz niechętnie potem cyca ssał i wydaje mi się że te butle strasznie go rozleniwiają i szybko przy cycu potem się denerwuje że nie leci i nie chce pić. Niby butelki mam z aventu z tymi smoczkami w kształcie sutka, ale i tak leci łatwiej, dlatego ten SNS gdzie nie leci tak łatwo jako dokarmiacz mi się podoba. No nic mam nadzieje że dokarmiać nie będziemy za wiele, choć marzy mi się dziecko cycowo-butelkowe bo daje to więcej swobody mi, ale zobaczymy. Jutro jadę do lekarza, sama, więc mąż będzie karmić butlą, zobaczymy jak to będzie...
7 tydz.,1 dz.
Stracha sie najadłam dzisiaj. Odkryłam świetne lekarstwo na moje mdłości: zimne mleko! I tak sobie to mleko pomijałam wczoraj wieczorem i przez noc, po każdej podróży do łazienki i rano obudziłam sie z minimalnymi mdlosciami mysle sobie: "Super! Takie proste a takie efektywne!". Ale oczywiście mózg Gośki nie moze być zwykłym mózgiem, wiec zaczyna rozkminiać: "Hmmm.... Brzuch mnie jakos dzisiaj boli... I mdłości przeszły... a cycki...(w tym momencie chwyt za jednego cyca, chwyt za drugiego)... nie bolą!!!! To napewno juz koniec! To na pewno juz po wszystkim!" - i tu niekontrolowany ryk. Zawsze byłam raczej opanowana, ale teraz to histeria na całego! Moze to przez brak seksu?
We wtorek wizyta u lekarza - monitoring cyklu, zastrzyk i pewnie czwartek-piątek inseminacja. Wieść o rejestrze dawców dodatkowo mnie dobija... Wygląda na to, że to moja ostatnia szansa na zajście w ciążę, chyba, że mąż będzie mnie woził do Czech, w co, biorąc pod uwagę fakt, że pracuję, jest raczej niewykonalne... Obawiam się także, by moja kolejna ciąża nie okazała się biochemiczną
Ja pierdole gorzej być nie może .... Nie chce mi się nic płacze Marcel mi wylaz z domu jak poszłam wyrzucić śmieci dobrze że nie spadł ze schodów.... Boli mnie brzuch i krzyż... Szczerze dzien do bani mini zaproszenia przez moich rodzicow do restauracji ... Nie wiem czy chce Nie wiem dziś czego chce mam nastrój okropny.... Czy to przez hormony sama nie wiem płacze bez powodu mój mąż dziś poszedl do pracy stwierdzIł że idzie zarobić kasę bo ze mnna nie da się wyrobić w domu ...
Jest tak źle ze mną ze mąż nie może dac rady rany... Może jakiś lekarz może zrobi mi się lepiej jak zobaczę ze moja kruszynka żyje....
Mam bałagan w domuo okropny muszę się zabraćz a to....
Boże miej Nas w opiece....
