1.12.2022r
Ten dzien bedzie szczególny. Jest szczególny. Od rana przygotowanie do cc.
Nie wiem ktora byłam ,ale pewnie 3 czyli ostatnia z planowanych cc.
Myślalam , ze beda wieksze nerwy - lecz tak nie bylo. Nawet znieczulenie podpajęczynówkowe szybciej zrobione zostało niż przy córce. Szybciej anestezjolog wkłuł się.
Potem podłączenie pod cewnik. I ułozenie mnie pod cc.
Zrobiło mi się ogólnie niedobrze po tym znieczuleniu i ułozeniu na stole. Zaczęlam pocic sie na czole- gorąco było i mdliło mnie. Starałam nie myśleć o tym - zaczęłam głęboko oddychac przez nos i wypuszczac ustami.
Nawet anestezjolog wypytywał się czy wszystko dobrze (?).
A ja przez chwile chcialam zasnac ! Przez myśl kotłowało mi sie , aby KRZYKNĄĆ- ŻEBY ZAMKNĄŁ SIĘ BO PUSZCZE PAWIA !!
Dobrze, ze nic z tych rzeczy nie wyszlo z moich ust ! 🤭🤦♀️
W czasie cc mieli problem, zeby synka wydostać. Był ułozony główką tak mocno wcisnietą w lozysko ze nie mogli za bardzo go obrócic.
Po dluzszym czasie silowania się lekarzom udało!
Synek- Maksymilian urodził się
1.12.2022- z wagą wiekszą niż szacowana bo aż ⚠️⚠️ 3820g ! Długości 57cm, 10pkt !
Zabrali go i powycierali . Po kilku kinutach pokazali go... ucalowalam w dol policzka. Poplakalam sie juz podczas jego wycierania.
Zabrali go a mnie składali do kupy. Przekazana bylam o 12.20 z sali operacyjnej na poloznictwo.
Ok 13.30 przywiezli synka... ale po chwili zobaczylam ze lezacy chlopiec obok ma inne usta niż zapamiętalam ! Zrobilam chwile wczesniej zdj dla niego 2 i wyslalam dla meza...
Ale jak tylko ruszylo mnie , ze to nie ten ksztalt ust to zrobilam zdjecie plakietki... patrze ze waga inna... potem godzina a na koniec nazwisko ! ⚠️😨
To nie mój dzieciak !
Spytalam sie sąsiadki czy to JEJ NAZWISKO- GDZIE WYPOWIEDZIAŁAM JE. Ona mowi że tak.
Zadzwonilam po polozną.
Okazalo się, ze polozna ktora zajmuje sie dziecmi pomylila łóżko. A sasiadka mowila , ze to ona. Moze niedoslyszala. A ja jeszcze bylam zmęczona na tyle zeby móc chociazby do gory glowe podnieść i spojrzec kilka min wczesniej.
Polozna przyszla- spytala się-CO TRZEBA- ODPOWIEDZIAŁAM- ZE TO NIE MOJE DZIECKO TYLKO SĄSIADKI.
Po kilku minutach został i mój syn przywieziony.
Polozna powiedziala ile wazy itd. Bo nic mi nie powiedzieli na sali operacyjnej.
Waga 3820g 🤭 wieksza niz szacowana
57cm- 10pkt.
Mial zasinienie na pleckach z jednej strony z powodu jego ulozenia i wciśnięcia we mnie w środku!
Teraz moglam zdjecie dla tatusia wysłać i napisałam ze teraz to NASZE DZIECKO. Hehe
Wraz z etykietką z danymi.
Mąż po 15 przyjechał- odwiedzil mnie - akurat odchodzilo znieczulenie z nóg.
Takze powoli wracalam do żywych i do bólu. Dostalam ketonal. A po 18 trochę morfiny plus na noc resztę.
Zadowolony tatuś potrzymal synka.
Nie był zbyt dlugo bo nawet 1h nie posiedzial, lecz byl poza domem prawie caly dzień. A corka czekala u dziadkow.
Noc byla kiepska. Prawie nic nie spalam z powodu bolu plus krzyz i lopatka.
Oczywiscie mały ssak dostawiany byl do piersi.
Przed 9 byl obchod - zostalam odlaczona od cewnika. Szybko w miare wstalam bo na lozku juz siedzialam 15 min po tym jak wyjeli cewnik. Ale zamiast starac sie wstac mały zaczal plakac i podstawilam do piersi. Bylo ciezko. Ale zassał się choc nie wiem czy cokolwiek cos bylo.
Godzine czasu wisial tak. A jak tylko udalo mi sie odstawić, niebawem tatuś odwiedził nas. Poprosiłam , aby potrzymal go a ja zsunę się z łóżka. I wyjął mi rzeczy zebym mogła umyć się... szybko wstałam- nie kręciło mi sie w głowie- zupelnie nic.
Wkladka miedzy nogi aby nic nie wyleciało , zeby w rękę i poszlam do lazienki. W miare sprawnie mi poszlo. I na pewno nie bylam już taka przrpocona po tej sztucznej koszuli, ktorą mialam od dnia przed cc.
Dostalam jeszcze chwile przed wstaniem ketonal w kroplowce takze na pewno lzej sie wstawalo.
Pozniej kilka tabl mialam. I wieczorem wenflon zostal wyjęty.
Ogolnie lepiej czuje sie niz po cc z corką gdzie byla o wiele lżejsza i mniejsza. Ona miala 2300g i 52cm.
Oczywiscie chodzic bylo w miare ok... gorzej gdy trzeba wstac i rozchodzic to jest najgorsze.
Wyszlismy w sobote ! Szybko poszlo maly 260g stracil ale w dniu wyjscia 20g juz przybrał - oczywiscie dokarmiany mm... zwlaszcza ze nad ranem w nocy z piątku na sobote dostawilam go do cyckow i wisial 2 godziny prawie... pewnie tylko siary troche bylo ale tak mi pokaleczyl ze do tej pory masakra ! W sob juz caly dzien nie dostawialam popoludniu tylko 2 razy probowalam sciagnac . Ale kilka kropli bylo plus poranione sutki. Dzisiaj 2 razy probowalam i ledwo ledwo cokolwiek bylo. Posmarowalam maścią. I sprobuje jeszcze pod wieczór powalczyc z laktatorem.
Reakcja Mii na brata na żywo bylo wręcz zdziwienie- zmieszanie- moze tez zdenerwowanie, bo jak powiedzialo sie ze to jej braciszek krzyczala NIE ⚠️ ale tez ciekawa była i zaglądała do niego.
Wiadomość wyedytowana przez autora 4 grudnia 2022, 15:33
Zastanawiam się bardzo nad robieniem testów na owulacje, chce zobaczyć ją mam . Bo w szpitalu nic mi nie powiedzieli.
Od wczoraj bolą mnie lekko jajniki, mało odczuwalny ból ale boli . Czasami mam lekkie bóle podbrzusza... tak więc nie wiem co o tym myśleć.. chce już 27 grudnia ..
14cs, 26dc, 11 dpo, 3 dni do @
— cykl z pierwsza IUI —
Ja największa naiwniaczka tego miesiąca 🥇🏆
Dzisiaj test ciążowy negatywny.❌❌❌
Człowiek się spodziewał, ale i tak przykro. 😭
Ja to juz przestaje wierzyć, ze to się może kiedyś udać. 🙆
Testowanie to co raz bardziej dla mnie jak sprawdzanie czy się wygrało w lotto 😂😂😂 raczej nie ma prawa się udać.
W grudniu jeszcze jedna inseminacja.
Trzecia chyba dla nas nie ma sensu, później in vitro bo chyba więcej już nie wycierpie, a tak przynajmniej będziemy wiedzieli czy komórki się zapładniają, czy jest problem z implantacją, jakiej są jakości.
Teraz to wróżenie z fusów 🧙♀️🧙♀️🧙♀️
😫😫😫
Wiadomość wyedytowana przez autora 27 listopada 2022, 16:35
badania z 24 dc
estriadol 28
progesteron 0,110
wiec owulkacji nie było.. w sumie juz to wiedzialam..
wiec niedlugo powinna przyjsc małpa ale skoro owu nie bylo to tez nie wiadomo jak cykl moze sie przeciagnac... poczekam do przyszlego tygodnia najwyzej wezme duphaston na wywolanie bo tez nie chce przeciagac tego cyklu nie wiadomo ile.
chce juz nowy cykl zeby sprobować znowu z ziolami ojca sroki bo wtedy ladna owulacja byla .
wiec małpo zapraszam cie.
15cs II IUI
3 dni do @…
Na bejbika nie ma szans…
Smutek, zwątpienie…
Czy kiedyś się wgl może udać? 🥲
Jeszcze nigdy nie widziałam tych magicznych dwóch kreseczek II 🪄🪄
W nowym roku stratujemy z powtórka badań, które straciły ważność, wizyta u Androloga i badania KIR - ogólnie maaaasa pieniędzy 💰💰💰
W lutym może stymulacja do IVF
Za tydzień kolejna wizyta u naprotechnologa. Wyczekana.. jak zawsze.. ale jade tam bez nadzieii, że lekarz wymysli cos, co w końcu pomoże nam zajsc w ciaze. Nigdy nie bylam w ciaży, dlaczego? Po prostu jeszcze nie zaskoczyło, czy coś stoi na przeszkodzie? Coś, czego jeszcze nie odkryliśmy?
19 grudnia namy konsultacje telefoniczną u innego naprotechnologa. Zleci nam badania. Widzialam u innych dziewczyn listę badan, których ja nie mialam nigdy. Dlatego mam nadzieje, ze Pani doktor cos znajdzie..
Wiem, ze dziecko mnie nie wypełni. Tak jak Mąż mnie nie wypełnił. Nie chodzi o to, ze jestem całkiem nieszczęśliwa, ale czuje brak. To co mam nie powoduje we mnie spokoju i radości. Mój Maz mowi, ze taka jestem, ze moglam cos odziedziczyć po rodzicach, wpłynęło tez na to wychowanie. On jest radośniejszy, jego tata tez. Potrafi się cieszyć tym co ma, chociaż również przezywa brak dzieci.
Jeśli nie pomoże nam ani jeden ani drugi lekarz to ja pasuje. Kończę z lekarzami.
20+1 tc
Jesteśmy po usg połówkowym Malutka jest zdrowa wszystkie organy są prawidłowe , serduszko bije miarowo 🥳 moja szyjka dluga, przepływy są w normie 😁 z pomiarów wychodzi ze Mała nadal jest tydzień starsza, ale to niemożliwe więc będzie raczej dużą dziewczynką 😅 najważniejsze żeby była zdrowa tyle na nią czekałam... ❤️
Wiadomość wyedytowana przez autora 22 sierpnia 2022, 13:40
27 tc
Ile trzeba zapłacić za szczęście? Wiele osób na początku drogi zadaje sobie pytanie ile kosztuje in vitro. Zrobiłam małe podsumowanie naszej historii.
4 lata walki
3 pełne procedury icsi
8 transferów, 14 zarodków, do jednego transferu w ogóle nie doszło, cykl przerwany w dniu planowanego transferu
3 kliniki, łącznie 69 wizyt w klinikach, zwykłych u gina nie liczę
20 tys euro.
Czy było warto? Oczywiście, że tak, najgorsze jest to, że nikt nam nie daje gwarancji na to, że się uda. Wiem, że ta droga mogła zakończyć się inaczej, że są osoby które mogłyby podpisać się pod tą listą i nadal nie udało im zajść się w ciąże 
Strach nadal nam towarzyszy, ale już powoli staram się myśleć o tym, że zostaniemy rodzicami. Cieszę się, że jako małżeństwo przetrwaliśmy ten czas. Na pewno jeszcze wrócimy do in vitro, jeszcze nie urodziłam naszego cudu a już myślę o drugim dziecku, czy mam do tego prawo? Czuję się z tym okropnie. Myślę, że nie byłabym w stanie przejść tą drogą jeszcze raz.
Koniec beztroskiego życia....Żłobek czas zacząć 🫣
32tc
Święta...🌲 W tym roku pełne magii, radości, poczucia, że spełnia się jedno z naszych największych marzeń ❤️ zresztą - ten czas zaczął się już w czerwcu i trwa, a ja czasami by sobie to uświadomić muszę dotknąć brzucha, bo wciąż się boję, że to tylko sen.
Jestem pewna, że te Święta będę wspominać tak samo jak tegoroczne wakacje - jako jedne z najpiękniejszych ❤️
15 dpo.
Progesteron 39,10
Beta HCG - 492,0 - przyrost 191,2%
Brak mi słów.
Proszę, zostań z nami.
🙏🙏🙏
7cs 22dc
Intensywny tydzień dobiega końca, chociaż weekend będzie nie mniej zabiegany 🙊 mamy pomagać teściom w złożeniu mebli, poza tym pierwsze tańce i tak tak leci, za tydzień mamy wesele i bardzo bym chciała na nie iść, plus jest taki że nie mam czasu myśleć o wszystkim związanym ze staraniami, bo ciągle coś się dzieje, ale już zaczynam być coraz bardziej zmęczona i nerwowa gonitwa.
Myślałam że w urodziny M. Będzie podwójnie świętowanie z mojego zdanego egzaminu na prawko, a tu pogoda popsuła i egzamin przełożony dopiero na połowę września 🙄 a liczyłam że zdążę przed kolejnym cyklem, a może ten by był ten szczęśliwy 🥺 gdzieś tam zawsze tli się ta nadzieja.
Zmęczenie i nerwowość dała się we znaki z kłótnia z mężem, przez co mój organizm bardzo źle i stresów na to reaguje, mimo że za pół godziny było już dobrze to mam wyrzuty do siebie że się denerwuje i stresuje i niweluje swoje szanse na happy end. Nawet nie wiem czy to ma wpływ ale tak to już czasem myślę 🙈 jedno co mnie cieszy że coraz mniej myślę i coraz bardziej odpuszczam, w końcu jak teraz nie wyjdzie to na spokojnie zdam egzamin (w końcu) i pobawię na weselu pomimo @ w trakcie , staram się dostrzec plusy kazdej sytuacji jak będzie 🤰 bedziemy najszczesliwsi, jak nie to też mamy plany i będziemy żyć dalej i nie myśleć tak, później mamy w planie krótki wypadku nad morze po 20.09, koniec sezonu ślubnego naszych par więc zabieramy siebie i 🐶 i ruszamy na odpoczynek, spacery, relaks i akurat planowałam żeby było w okolicach ovulki jakby nie wyszło teraz 🤪 wiadomo zawsze to na urlopie jest lepiej, ciężej jak cykl się przesunie ale przede wszystkim chcemy złapać oddech, z dala od wszystkiego i wszystkich.
Myślimy też nas powrotem do tańca żeby coś na tygodniu się ruszać i mieć moment na odstresowanie. Generalnie jak ostatnie miesiące żyłam trochę od cyklu do cyklu, mam wrażenie że ciągle miałam takie myśli a może nie planuj tego lub tamtego bo może będziesz w ciąży w stylu nie planuj podróży za granicę bo co jak będziesz, nie kupuj takiej sukienki bo co jak zaraz się w nią nie zmieścisz .. to strasznie niszczyło mnie i powodowało jeszcze większy ból przy kolejnym cyklu, w czerwcu jak rozstaliśmy się z naszą szkoła tańca powiedziałam M że jak do września nie będziemy w 🤰 to wracamy do mocniejszych treningów i zobaczymy co będzie, wtedy wydawało mi się że to pikuś i zaraz się uda, tymczasem nastał wrzesień .. ale jakoś ten cykl jest inny, nie myślę tyle, nie przejmuje się, może perspektywa egzaminu i wesela mi dała to poczucie? Nie wiem, ale cieszę się że zmiany podejścia, super słyszeć jak M. Mówi że działamy bo on naprawdę chce tego maluszka, że musimy się mocno postarac 🫶🏻 cieszę się że jest przy mnie, mimo kłótni, które są chyba w każdym związku, jesteśmy ciągle dla siebie największym wsparciem ❤️
No nic uciekam, życzcie nam powodzenia z meblami 🤪🤪
Ciąża zakończona 31 lipca 2023
14cs
Z jednej strony przez kilka cykli nie miałam owulacji, ale 14 cs nie brzmi dobrze, pocieszam się wyliczając ile w międzyczasie faktycznie było cykli w których mieliśmy szansę i wtedy ta liczba wychychodzi troszkę mniejsza...
Robimy krótką przerwę, wolę nie rodzić w grudniu.
Jestem po wizycie, 12 dc, endo 11,4 wiec super grube, chyba przesadziłam z winem 🤣🤣
Wymazy pobrane, wyniki pojawia się na transfer ale wydaje mi się, że to był błąd pobrania i będzie już ok. Jak nie to będę pisać maila do doktorka i będziemy myśleć.
Progesteron z 10 dc 0,6 wiec ok.
Wirusowki ok, o dziwo mimo ciągle chorej małej wciąż nie przeszłam cmv więc w ciąży będzie dodatkowy stres żeby tego nie złapać i żeby nie zaszkodziło dziecku. W covidzie i bez żłobkowicza jednak łatwiej było się uchronić.
Dziś wizyta, po niej poleciałam do apteki i kupiłam acofil, doktor od razu zrobił wlew. Za tydzień transfer.
Na syna powiedziałam doktorkowi, a nie ma jakąś presję, a co tylko ja się będę trzęsła.
Jednak emocje są wciąż siedząc w klinice. Nie da się tego zrobić całkiem na zimno. Wracam do domu, gdzie czeka na mnie śmiech dziecka ale głową ciągle pracuje, strach i stres zapanowały.
Koszty, aktualizacja:
Wizyty: 440
Wlew: 150
Badania: 890
Apteka: 800
Na poniedziałek:
Transfer 2100, doktor chce dołożyć embrioglue 500.
Trochę w to nie wierzę ale sama już nie wiem. Pogadam z mężem.
Wiadomość wyedytowana przez autora 28 listopada 2022, 15:28
Maciuś 2lata 7mcy, Mateusz 10mcy i 10dni
Mati waży 9400. Nosi rozmiar juz bardziej 80. Nadal od 2 miesiecy jest 8 zebów. Dziasła są spuchniete. Jje 4 posiłki stałe+kp w dzien i w nocy. Chodzi przy meblach, czasami sie juz pusci. Umie ukladac kolka na wieżę, łowi rybki wędką na magnes, fajnie się rozwija. Pieknie unosi jezyk do podniebienia. (tak mam świra bo Maciek ma problem). Ma dwie drzemki, pierwsza ok 9:30 druga ok 14. Spi roznie czasami 30 minut, czasami 1,5h, czasami jak chce aby nie bylo 30min musze znowu dac pierś a nie chce, bo za duzo jej juz na tym etapie. Rd idzie roznie ale ogolnie nie chce jesc w krzeslku. Jak jest Macius i On je wtedy tez chetnie zje to samo. Ja nie zawsze mam ochote jesc w tej porze co On przez co nie jemy razem. Wiec teraz glownie trzeba go karmic, kiedys lepiej jadł sam. To jest jak sinusoida. Moze za miesciac jak ogranicze kp do drzemek tylko wtedy bedzie mial lepszy apetyt. Sen nocny lepiej, potrafi spac nawet 5-6h ciągiem. Oczywiscie nie codziennie, przewaznie co 3-4kp. ale ja sie wysypiam bo spi ze mna wiec nie wstaje a jje moze 3 minuty.
Macius u logopedy oczywiscie pieknie wspolpracowal ale w domu cwiczyc nie chce. Pani powiedziala ze nie jest zle ze wlasnie ladnie wspolpracuje, jest odwaznym chlopcem. Ma problem z pionizacją jezyka. Nie dotyka podniebienia. DOstalam zalecenia cwiczen dzwiekonasladowczych, samoglosek, masaz jezyka. Cienko idzie bo On sie buntuje i nie chce cwiczyc. Nie chce powtarzac wyrazow. No kiepska ta jego mowa serio...
Teraz wychodzimy z chorób. Ja i Macius mamy antybiotyk. Ja mam angine. Jeden dzien był taki ze lezalam jak roslina a dwojka pod opieka i bylam sama. Masakra. Rodzice w sanatorium, siostra tez ma chore dzieci a tesciowa tez jezdzi codziennie na rehabilitacje. Maz wrocil wczesniej ale i tak bylam wiekszosc dnia sama. Przezylismy... Co 4h mialam 39 stopni. Pokarm mi zanikl. Tak sie pocilam. Siku nie robilam nie bylo z czego. A po apapie dostalam jak zawsze pokrzywki na ciele. Ale juz jest ok. Maciek goraczkowal 5 dni, moze mial angine nie wiadomo bo czekalismy 3 dni goraczki ze samo minie ale nie minelo, crp 24 na dzien 5 wiec moglo juz spasc, dostal antybiotyk bo ciagle goraczkowal. Po antybiotyku goraczka ustapila. A wiec siedzimy 2 tygodnie w domu, a tak mialam jechac do jego zlobka na Mikolajki z nim spedzic, byly wspolne zajecia z rodzicami.
Jeszcze nie wiemy co ze Świetami, nikt nie proponuje ze zrobi wigilie u siebie... zawsze jest u nas, ja juz mam dosc. Chyba czekaja ze znowu u nas...
Prezenty zasadniczo mam. Z mezem sobie nie kupujemy bo dostalam na urodziny od niego Lidlomixa.
5 cykl - listopad
Zacznę od tego, że monitor owulacji zawsze prosi o podanie godziny rozpoczęcia krwawienia miesiączkowego. W listopadzie wypadło mi ono po godzinie 14, więc poza oknem testowym (5-11). W takim przypadku monitor odnotowuje rozpoczęcie okresu, jednak to kolejny dzień cyklu przypada jako pierwszy, bo krwawienie wystąpiło poza godzinami testowymi. Jakie ma to znaczenie? Nie wiem, ale po coś jest tak zaprogramowany, więc nie dyskutuję z tym i nie zmieniam danych.
Sprawia to jednak, że monitor inaczej liczy dni niż aplikacja Ovu np. 10dc w aplikacji to dla monitora 9dc. Jest to pierwsza taka sytuacja, do której doszło bo poprzednie krwawienia zaczynały się w oknie testowym i były już zliczane jako 1dc. Będę używała dni cyklu wyznaczonych przez Ovu.
10dc - monitor zaczyna wołać o testy.
29dc - ostatni dzień robienia testów z monitorem.
Wskazania monitora podczas testowania są niskie.
Nie zmieniają się w żadnym dniu cyklu. 20 dni ciągłego niskiego wskazania.
Wskazuje to na cykl bezowulacyjny.
Wrześniowy cykl również był bezowulacyjny wg monitora, ale tam zmieniał się odczyt z niskiego na wysoki.
Tym razem cisza. Niski przez cały czas.
Wykorzystałam zaległe oszczędzone 10 testów z poprzedniego cyklu + 10 testów z nowej paczki.
Łącznie 20 testów ze wskazaniem poziomu niski + 1 test ciążowy z wynikiem negatywnym.
Analizowałam inne objawy, które dawało mi ciało.
Wykres temperatury wskazywał ewidentnie na cykl bezowulacyjny z niskim poziomem progesteronu lub/i problemem z ciałkiem żółtym.
Pojawił się śluz o charakterze wysoce płodnym.
Po raz pierwszy udało mi się tak precyzyjnie określać położenia, twardość i otwartość szyjki. Jestem z siebie zadowolona.
_________
W tym cyklu wprowadziłam dwie zmiany i zastanawiam się, czy mogą mieć wpływ na to jak ten cykl wyglądał i czy też doprowadziły do takich, a nie innych wyników testowania.
1/ Wprowadziłam osławiony olej z wiesiołka, wg tego co widziałam na forum oraz zaleceń, które znalazłam można przyjmować dawki 1500-3000mg/dzień. Do swojej suplementacji wprowadzam 3x500mg. Nie potrafię powiedzieć, czy znacząco wpłynęło to na mój śluz oraz jego odczuwanie. Zmiany są raczej minimalne i bardzo subiektywne na zasadzie "wydaje mi się, bo zaczynam zwracać na to większą uwagę". Myślę, że nie ma on żadnego wpływu na testowanie owulacji i jej wskazań w tym cyklu. Ale mniej męczę się ze zmianami trądzikowymi w tym cyklu i myślę, że to zasługa wiesiołka. Zostanę przy jego stosowaniu. Nie zwiększam dawki.
2/ Wprowadziłam suplement FertilWoman Plus, ale nie w zalecanej dawce tylko o połowę mniejszą - 2 tabletki na dzień. Może zawarty w nim inozytol zmienił poziom hormonów na tyle, że testy nie wyczuły subtelnej różnicy podczas owulacji? Wprowadził zmianę w poziomie progesteronu? Nie wiem czy jest to możliwe, nie mogłam znaleźć rzetelnych informacji w tym temacie. Zostanę przy jego stosowaniu i też nie zmienię dawek.
Jestem dość sceptyczna jeżeli chodzi o wszelkie suplementacje.
Nie za bardzo chcę pompować w siebie co tylko się da, żeby zostać matką. Mam wybór i jestem na tyle zdrowa, że suplementacja nie jest u mnie koniecznością, a tylko wspomaganiem.
I owszem może przyjść taki dzień, w którym okaże się jak bardzo byłam w błędzie.
Trudno, będzie to dla mnie kolejny fakt, z którym się nie dyskutuje. Co najwyżej będę mieć cięższe dni.
Nie wiem czy w tym cyklu wpływ suplementu mógł być tak silny, że wywołał zmianę, czy tylko podświadomie szukam jakiegoś dziwnego usprawiedliwienia dla bezowulacyjnego cyklu, który miał prawo się wydarzyć. Umysł potrafi czasem płatać mi figle.
_________
Dziękuję za wszystkie trzymane kciuki i słowa wsparcia od Was dziewczyny, ale od razu uprzedzam, że nie przepadam za podnoszeniem na duchu i próbami pocieszenia. Nie wiem, czy widać to w moich komentarzach. Traktuję Was jak przyjaciółki, a dla mnie przyjaźń to umiejętność powiedzenia prawdy - czasem twardej, niewygodnej i bezpośredniej, ale pełnej wsparcia.
Widzę jak prezentuje się mój wykres i rozumiem co może on oznaczać.
Chcę tylko uniknąć napędzania siebie w błędne koło objawów i nadziei. Wolę zderzać się z faktami i z nimi nie dyskutować, a przyjmować je do wiadomości i dalej żyć, bo moja głowa źle wspomina te pierwsze cztery miesiące zwiększonych starań, zatopienie się w Wasze historie i przeżywanie ich, przyjmowanie za mocno do siebie.
No nic.
Dziękuję, że jesteście.
Nieustannie ściskam Was i wspieram.
Chciałabym żeby każda z nas była szczęśliwa niezależnie od tego, co za tym się kryje.
Wiadomość wyedytowana przez autora 10 grudnia 2022, 15:00
17 dc, a co z owu?
Dzisiaj 17 dc. Ale co z moją owulacją? Coś mi jajeczko zwariowało. 
Owu miała być w niedzielę. W sobotę byłam pewna, że już jest - wszystko książkowo - wieczorem przyszło krwawienie owulacyjne, był ból jajnika i wodnisty śluz. Super. Średnio podziałaliśmy, ale poprawiliśmy w niedzielę z rana. Spoko. Ale... Dzisiaj od południa znowu nawala mnie prawy jajnik i to tak masakrycznie momentami. Śluz dalej wodnisty. Po wpisaniu obserwacji w apkę - bach - przewidywany dzień owu dzisiaj. Myślę sobie: "spoko, nie składam broni, pociągnę z Mężem wieczorem jeszcze ten maraton seksowy". Chociaż już sama mam trochę dość, ale mam nadzieję, że "nie spuści mnie na drzewo". 
Jest plan, ale... Poszłam na zakupy, a w trakcie... Tak mnie zakuł lewy jajnik, że HO! W sumie nadal kłuje, ale już delikatnie. Wrzuciłam w apkę informację - bach - zmiana owu na... Sobotę z powrotem. 🤣 Także... Aktualnie wiem, że nic nie wiem.
Fakt, analizuję ten swój wykres i jest w nim coś dziwnego. Zazwyczaj po owu miałam znaczący skok temperatury. Póki co - jest, ale bardzo delikatny. Tylko fakt, że ten weekend mieliśmy wyjazdowy, inne miejsce do spania, inne godziny, emocje, więc to też chyba może mieć wpływ na temperaturę.
Także czekam. Czekam i na wszelki wypadek działam. Oby tylko marzenie się spełniło.
Zrobiłam dziś test 7 dni po transferze.
Biel.
Negatywny.
😔😔😔
2 dni do @, 1 dzień do testowania.
Testowanie w tym miesiącu to tylko formalność - temperatura spadła do podstawowego poziomu, dodatkowo ciągnie podbrzusze i plecy, a piersi przestały boleć. I chociaż staraczkowe motto brzmi "póki nie ma @ jest nadzieja" to jednak po 11 miesiącach starań jakoś ciężko jest w to uwierzyć.
Dzisiaj rano widząc znaczny spadek temperatury nie poczułam bólu ani złości.
Przyjęłam to dość spokojnie - z lekkim zawodem, który utwierdza w przekonaniu, że droga do Mojego dziecka jest jeszcze daleka. Dopiero jadąc do pracy zaczęłam zastanawiać się ile jeszcze jestem w stanie przejść, ile wytrzymać i co zrobić aby osiągnąć to, co innym ludziom przychodzi tak naturalnie.
W grudniu odpuszczam całkowicie - "ostatniomiesięczne" badania proga potwierdziły, że owulacja jest i to wcale nie najgorszej jakości. W grudniu skupię się na rodzinie, na Mężu, na sobie.
Poczucie niesprawiedliwości rozsadza mnie od środka, a przed lustrem zaczynam już ćwiczyć sztuczny uśmiech, który będzie mi potrzebny podczas składania świątecznych życzeń - uśmiech, który nie obejmie oczu ale będzie na tyle wyćwiczony by zamaskować ból w sercu.
Boję się, cholernie boję, że nigdy nie będę Mamą.
A przecież od długiego czasu mamy już wybrane imiona dla Maluszka..
