W poniedziałek w 30 dc byłam w klinice pobrać krew, zrobiono mi też usg, okazało się że jest dość spory pęcherzyk 23mm i albo jest to pęcherzyk owulacyjny albo mała cysta. We wtorek gdy były już wyniki okazało się, że LH jest wysokie i lada dzień dojdzie do owulacji ok.30-31 dnia cyklu czyli bardzo późno. Na ogół miałam owulacje w 17 dc. W 34 dc byłam umówiona na biopsje, strasznie się stresowałam, że wcześniej dostane okres i do badania nie dojdzie. Na szczęście się udało. Teraz ok 2-3 tyg czekania na wyniki. Z badań na krzepliwość okazało się, że wszystko jest porządku. Pani dr powiedziała, że czekając na wyniki możemy przygotowywać się do kolejnego transferu. Jeśli wyszły by podwyższone komórki nk dostane kroplówkę przed transferem, a jeśli wyjdzie jakieś zapalenie to do transferu nie dojdzie i będę musiała zaprzestać brania estradiolu. Może rozsądniej byłoby poczekać na wyniki biopsji, ale my jesteśmy niecierpliwi i nie chcemy tracić czasu tym bardziej, że klinika w grudniu na tydzień przed świętami nie robi już transferów. Nie sadziłam, że w tym roku będziemy mieli jeszcze szanse podejść do transferu.
Wiadomość wyedytowana przez autora 9 listopada 2019, 13:13
Pisanie zawsze pomagało. Bawiło, leczyło, odstresowywało, zachowywało cenne chwile. Rok prawie nie pisałam. Gdzieś, coś, ukradkiem, strzępkiem, na kolanie, ale nie tak porządnie.
To był trudny rok. Chciałabym napisać, że trudny, ale piękny. Ale nie. Ten rok był po prostu trudny. I nadal jest.
(...)
Myślałam przez chwilę, że słowa same przyjdą... ale nie. Przychodzą różne, a ja nie wiem, które są moje, naprawdę nie wiem. Albo, co gorsza, wiem, a nie chcę wiedzieć. Nie wiem.
===
Chłopcy, Synkowie moi, są wspaniali. Wykończyć potrafią, jak mało kto i co... ale to cuda. Wit coraz bardziej rezolutny, Jaś nadal niezwykle pogodny. Kochają się... i gryzą, drapią i przytulają. Wita wiosną męczą pyłki (alergia olcha/brzoza), Jasiowi w pierwszych miesiącach życia musieliśmy pomóc trochę ćwiczeniami fizjo... ale poza tym, odpukać, zdrowie im dopisuje.
Z innych inszości... Wit zaczął przesypiać nocy mając 3 miesiące bez 3 dni (22-6). Jaś, mimo skończonego roku, nie spieszy się by pójść w ślady brata 
Może dziś?
Wypiłam za mało aby zapomnieć, za dużo aby kontrolować własne myśli.
Ciąża biochemiczna.. za mało aby zostać matką, za dużo aby o tym nie myśleć. Słynne II..
Dlaczego ze mną nie zostałeś dzieciaku? Co robię źle?
Obiecuję, że będę się starać na maxa, że będę mamą jakiej sama nie miałam, tylko zostań ze mną. Zostań z nami..
Rozpadam się na tryliard kawałków.
Wiadomość wyedytowana przez autora 10 listopada 2019, 11:29
16 dc
Od jutra biorę Duphaston w weekend nie mierzyłam temperatury bo byłam u rodziny odpocząć. Nie było jak nawet zmierzyc. Chyba coś mnie bierze bolą mnie płuca 
A owulacja nawet nie wiem czy była. Postanowiłam odpuscic. Nie ma co się nakręcać i wariowac. Dobrze mi zrobił ten weekend poza domem. Wszystko sobie poukładałam i wymyśliłam plan. 3 grudnia idę do mojej gin i poproszę ja żeby zleciła mi więcej badań. A teraz daje na luz. Co będzie to będzie.
W poniedziałek 28 października o godzinie 9.18 urodził się nasz Cud,córeczka Emilka.
Waży 3150,ma 52 cm i dostała 10 punktów.
Od razu po wyjęciu z brzucha,głośno płakała.
Jest przecudowna,perfekcyjna, niesamowita.Cały czas wpatruję się w tę kruszynę i nie mogę uwierzyć że jest,że spełniło się moje marzenie,że doczekałam się takiego Cudu.
Jestem przeszczęśliwa!!!
Bardzo dobrz zniosłam cesarkę,szybko zaczęłam ruszać nogami a po 8 godzinach wstałam.
Rana po cięciu boli,ale wiadomo że musi,a ten ból rekompensuje widok spełnionego marzenia.
Najpierw chcę podziękować każdej za komentarz, dziękuję, że jesteście, że trzymajcie kciuki i przede wszystkim, że ktoś mnie rozumie
6dc
W sumie nie wiem czy mam jeszcze okres czy nie... Podpaska brudna od śluzu jakby płodnego brudnego brązem (dziwne) ale jak się podcieram to na papierze zostaje również smuga jasnoróżowej krwi...
Zaznaczę to chyba już jako plamienia bo nie ma tego super dużo. Nie wiem zresztą 
Głupia ja... Zrobiłam wczoraj test ciążowy... Ale ten dziwny okres namieszał mi w głowie i do tego poprzedniej nocy obudziłam się z odruchami wymiotnymi, rano to samo i cały dzień mnie mdliło ostro, nie chciało mi się jeść i głowa mnie bolała.. ale wyszła oczywiście jedną kreseczka 🤣
Dziś jest już o wiele lepiej, powiedziałam narzeczonemu, że na ten cykl się nie nastawiam, że się uda, że traktuję go jako eksperymentalny przez ziółka i czekam na wyniki nasienia mojego i moje wyniki cytologię i jak się dowiedziałam, że też kolposkopii ;p
Zmartwiło mnie poinformowanie przez ministra zdrowia, że brakuje od chuuuuja leków... W tym, większości, które bierzemy my z tego forum... A jest nad tu pełno... Tragedia...
Boje się też o tatę bo jest cukrzykiem, pozawałowcem i co?! Jego leków brakuje!!! Na moją insulinooporność biorę to samo co tato na cukrzycę... To jest żenada, że w tym wieku brakuje podstawowych leków!!! PODSTAWOWYCH!
No nic, mam nadzieję, że szybko znajdą ku temu rozwiązanie a najwyżej będę leki tacie sprowadzać z de, dobrze, że mam choć taki luksus mieszkając tu.
Miłego dnia
Dzisiaj telefon i nie wiem czy bardziej się cieszę czy boję....
Jak na razie fatalnie znoszę duże dawki progesteronu (300 mg jednorazowo- 200 luteiny dopochwowej i 100 besins łącznie 3 razy dziennie) od pierwszej dawki jakieś 2 godziny po przyjęciu luteiny i bensins jestem nie do życia... Mam tak okropne zawroty głowy że nie jestem w stanie siedzieć a co dopiero stać czy chodzić...
Czuje się jakbym wypiła z pół litra wódki, śmigło w głowie i trudności z podniesieniem ręki czy czołowy Muszę leżeć i za każdym razem kończy się to drzemką, godzina snu i wstaje i jest wszystko ok
Po wizycie u gina odstawilam od razu leki, nie czekalam na wyniki bety. Zrobilam bete pro forma po 48h byl nawet lekki przyrost-wtedy lekarz kazal przerwac. Dwa dni pozniej dostalam brunatnych plamien, a w sobote sie zaczelo. Skurcze miesni i ronienie, kladlam sie i co chwile chodzilam do wc kiedy to wydalalam z siebie tkanki. Wzielam nospe max, ketonal i termofor. Obawialam sie gorszego. Stracilam duzo krwi i nadal ja trace, ale ogolnie fizycznie czuje sie na silach. Dobrze ze to wszystko dzieje sie w weekend..
Mam poczucie besilnosci, obawiam sie ze cos u nas szwankuje z genetyka..ale co?
Jestem wsciekla na caly swiat
Piątkowa wizyta dała mi sporo do myślenia ale raczej zamartwiam się co może być jeszcze ze mną nie tak skoro wszystko wydaje się być w porządku
Wyniki mojego męża są super jak powiedział gin z takimi wynikami śmiało ciąża naturalna a do iui to już wgl są świetne. Przynajmniej o męża nie muszę się martwić.
Ja: I tu się zaczyna... Niby wszystko dobrze bo szyjka czyściutka, trzon macicy jak to powiedział lekarz ''jak nowy'', macica czysta bez zmian. Pod znakiem zapytania stoi moja owulacja. Lewy jajnik cisza, prawy jajnik pęcherzyk ale nie wiadomo czy pękł czy ma pęknąć czy nie pęknie. Ogółem bez sensu i nic nie wiadomo.
Plan gina był taki bym spokojnie poczekała jeszcze do wakacji z iui i próbowała naturalnie. Po operacji płodność musi dojść do siebie i nawet po wycięciu mięśniaka może to trochę zająć. Tyle że ja nie chcę już tak długo czekać. Do wakacji bd już o rok starsza zatem zmiana planu. W grudniu zapisałam się na monitoring z racji niewiadomej owulki. Gin chce jeszcze zobaczyć i w razie czego stymulacja. Jeśli owu będzie to startujemy z iui. Poza tym nie mamy innego planu. Martwi mnie że wszystko ok a jednak coś jest nie tak że tej ciąży nadal nie ma i to wiadomo że ten problem tkwi po mojej stronie Co jest nie tak?
Wiadomość wyedytowana przez autora 10 listopada 2019, 14:05
Dzień zaczął się dobrze... I nie wiem czemu wszystko runęło... Mam straszne wahania nastroju.. w jednej chwili myślę pozytywnie i snuję plany a za chwilę żyć mi się odechciewa... Co chwilę łzy napływają mi do oczu i powstrzymuje się żeby nie płakać bo po co? Zafarbowałam sobie rano włosy bo miałam już meeeega odrosty, aż wstyd 🤮
Wyregulowałam brewki, chyba muszę powtórzyć sobie testosteron bo wydaje mi się, że szybciej mi włosy na ciele rosną i pojawiają się też w miejscach w których ich wcześniej nie było ;p
Ciągle myślę o tym cyklu, staram się nastawiać, że to nie ten cykl, podejść do tego na spokojnie a za chwilę się napalam, że to będzie ten cykl a jeszcze za chwilę łapię doła, że napewno nie ma szans.... Kur*a
Jestem poje****
Chce już mieć te wyniki mojego w rękach i zobaczyć jak to wygląda bo ta niepewność mnie wykończy w końcu... Ale już blisko ;p
Narzeczony coś się skarży że go jądro boli, a w sumie hmm z tyłu jakby jąder nie wiem nawet jak to opisać, oglądnęłam je, wymacałam i nic niepokojącego nie wyczułam, dobrze że wyniki mają przyjść i pójdzie do andrologia , może też w krwi mu coś wyjdzie bo miał robione razem z nasieniem, USG miał niedawno i wyszło dobrze więc mam nadzieję, że po prostu czas na zmianę bielizny bo trochę mu się przytyło w ostatnim czasie a majtki mają rozmiar dalej S-M ;p
Ciąża zakończona 19 listopada 2019
Mam ciężki okres w pracy. Stres mnie zjada. Przygotowania do ivf to nie najlepszy czas na stres w pracy, ale tym bardziej na jej zmianę. Maz dZwonil do kliniki i okazuje sie ze 24.12-2.01 maja przerwe więc naszej ivf musi byc w styczniu. Ciężko nam z tym. Znów czekanie. Mój mąż zaczął znów jeździć na rowerze do pracy. Stwierdzil, że jemu jest wiecznie gorąco i pewnie przegrzewa jądra. Kiedy dostalam teraz @, to jednak poplakalam sobie wieczorem i mówiłam że to moja wina. Mąż zakazal mi tak mówić, powiedzial że wina jest niczyja i może to jego spermatozoidy sa za słabe żeby walczyć z moim organizmem. Wzial to chyba do siebie stąd ten rower. Poza tym stwierdził, że 2 lata temu, kiedy nam sie chyba na chwile udalo, jezdzil właśnie do pracy na rowerze. To był nasz 5 cykl staran. Pamietam że kolega z kolezanka podeszli do mnie w pracy i mowia: jesteś w ciąży. Przyznaj sie, to widac, widac na twarzy. Powiedzialam im ze bzdury gadają. Bylam pewna ze nie, bo dzien wczesniej akurat test robilam. Ale @ sie spozniala o tydzień i postanowiłam nastepnego dnia rano powtorzyc test. Widzialam jakis cien cienia, ale olalam to. Myslalam ze to ma być gruba krecha. Poszlam do kuchni robic herbate a maz wszedl do łaZienki i pyta ile ma być kresek. Mówię ze 2. - No to sa 2! Pobieglam do lazienki. Byla 2 kreska. Na zegarku nie minelo 10 minut- nie minal termin ważności testu, krecha byla. Dosc slaba, ale widocZna. Nie pomyslalam nawet o becie, poszlam do pracy. Maz wyslal mi w środku dnia smsa ze czuje ze to to. Po przyjsciu z pracy krecha byla juz gruba i mocna. Pojechalismy tego dnia do moich rodzicow. Wymigalam sie od picia wina. Wieczorem robilismy jeszcze 2inne testy, za kazdym razem przed uplywem 10 min wychodzila druga kreska, ale juz dużo slabsza. Kladlismy sie spac z mysla: bedziemy rodzicami. Takie dziwne uczucie nas rozpieralo. W nocy dostalam okres. Bardzo obfity. To bylo duze rozczarowanie, pomyśleliśmy że testy kłamią, ze blada kreska to nie ciąża. Żałuję, ze nie zrobiłam bety ani zdjec tych testów. Mysle jednak że byla to ciąża biochemiczna. To byl grudzień 2016. Mogliśmy miec już 2 letnie dziecko. Ale widocznie tak mialo być. Może nie bylismy gotowi, moze dziecko byłoby chore. Moj maz teraz jeŹdzi na rowerze, a ja zaczynam sie modlić. Jakies slabe te moje modlitwy byly, nigdy tak naprawdę gorąco o ciaze sie nie modlilam. Teraz tylko Bóg moze nam pomoc. Wczoraj dzwonilam do polecanej bioenergoterapeutki. Okazalo sie, ze ona sama jest w szpitalu. Poprzedni bioenergo do którego się wybierałam umarl. Uznaje to jako znak, że bioenergoterapia nie jest dla mnie. Od dzisiaj szczerze się modle.
Wiadomość wyedytowana przez autora 27 listopada 2019, 17:25
6dc
5 dzień stymulacji
Dziś podglad usg i na lewym jajniku 4 pecherzyki a na prawym 8. Doktore mówi ze z czasem cześć odpadnie i finalnie będzie mniej. Największy miał 9 mm i Dr twierdzi ze super. Stymulacja dobrze dobrana - dalej tak samo. Endo 6 mm - nędza ale nigdy nie miałam z nim problemu wiec bankowo jeszcze urośnie. W piątek znowu podglądamy. W poniedziałek tez - pewnie ostatni raz i wtorek lub środa wypada punkcją. Cieszę się na maksa i w ogóle się nie martwię - to mnie przeraża bo wolałabym mieć jednak trochę dystansu żeby tak nie przezywać jak coś nie wyjdzie ale nie jestem w stanie sobie racjonalnie przetłumaczyć. Cieszę się i już.
Od wczoraj straszne ból głowy mam , nie wiem może to od duphaston ... A jeszcze kilka dni muszę go brać, pół dnia leżę albo śpię
Co zrobić ? Odstawić to czy przetrzymać ?
Hejo moje piękne...
Oczywiscie, że tylko sie zastanawiamy nad rodzenstwem - pamiętam te wpisy o kolkach i ogolnie o moim high need baby 
. Tak sobie po czesci żartujemy. Po prostu z biegiem czasu nasze dziecko jest coraz cudowniejsze ( o ile jeszcze moze ). Może to bardzo źle zabrzmi, może miałyście inaczej, ale z dnia na dzień rośnie miedzy nami więź- na poczatku wiedziałam, że Jaga jest moja, ale nie było tego czegos jak to opisuja wszyscy - owszem kochałam ją nad życie ( tak mi sie wydawało), ale to co sie dzieje z nami ( ze mna i mężem ) teraz to przechodzi ludzkie pojecie. Oddałabym absolutnie wszystko za nią, rzuciłabym sie w ogień. Wszystkie programy o dzieciaczkach mnie okropnie wzruszają bo patrze przez pryzmat mojej córki. Jak jest smutna to serce mi sie kroi, a jak widze jej uśmiech to odpływam.
Czasem sobie myślę, że może to był jakiś szok poporodowy, brak laktacji czy po prostu mega zmiana w moim życiu nie do końca zaakceptowana przeze mnie - bo chyba powinno tak byc od pierwszego dnia po urodzeniu. Dobrze jednak, że tego doświadczam- lepiej późno niż wcale.
30+3
Mała fika i co raz bardziej się rozpycha, ja na co raz więcej sobie pozwalam jeśli chodzi o jedzenie ( i nie jestem z tego dumna). Ogólnie jakoś bardzo senna zrobiłam się ostatnio, muszę robić sobie kilku godzinne drzemki w dzień co później nie pozwala mi usnąć o normalnej porze w nocy ( tak jak np dziś - jest 2:30 a ja mam oczy jak 5zł)..
Remont kuchni idzie nam jak krew z nosa, co prawda jesli chodzi o malowanie i kafelki to wszystko już jest, nawet meble złożone... czekamy jeszcze na blat (którego nigdzie nie mogę wybrać) i sprzęt ( na który z kolei mój M nie może się zdecydować) no istny dom wariatów, a przed nami jeszcze remont małego pokoiku ( w sumie tylko malowanie) no ale jeden dzień potrzebny.. Do 19go musimy się wyrobić, w sumie to już do 18go. Bo 18go mam wizytę, a później M wyjeżdża, a ja chciałabym mieć już wszystko gotowe jak go nie będzie. Aczkolwiek idzie nam to bardzo opornie...
Jeszcze lekko ponad dwa miesiące przed nami..
Niech ten czas leci, a ty maleństwo rośnij zdrowe i prawidłowo!!🤞🤞✊✊ Wierzę, że będzie dobrze!!! 🤞🤞✊✊
5 dc
Psychicznie już mi lepiej, musiałam popłakać, otrzepać się i mogę iść dalej. Chyba bierze mnie jakaś jesienna zaraza, od wczoraj nie rozstaje się z chusteczkami, zapewne w konsekwencji czego, rano obudziłam się z piękną opryszczką poc calusieńkim nosem. Ponieważ nadal smarkam jak oszalała, spodziewam się, że febra rozniesie się po całej twarzy. Heviran z Zoviraxem już włączone do akcji, ale to tak głupie miejsce, że nie ma opcji aby przy wydmuchowaniu nosa tego nie potrzeć. Datkowo doszedł jeszcze pakiet kaszel, mam nadzieję, że do jutra przejdzie bo nie ma opcji abym poszła na L4, za dużo mnie ostatnio w pracy nie było przez starania.
Omg mam anginę.
Ale ból, ja pierdziele. Ani szyja ruszyć ani śliny przełknąć. Do tego dreszcze i ból mięśni, jeszcze ucho daje znać.
Od dzisiaj antybiotyk ale potrzeba kilku dni na poprawę.
Mam 3 dni na kurację bo od poniedziałku wracam do pracy.
Moj żołądek na teraz nieźle kombo bo z jedzeniem jest problem ale prochy łykam na potęgę bo nie da się żyć. Dzisiaj Izę sprzedałam do mamy. Mam nadzieję, że się nie zarazi.
Ja sama nie wiem gdzie złapałam anginę siedząc w domu. Ale byłam w przychodni na badaniach, a później u lekarza.
Tak wiec udało się 
Zaszłam w ciąże. Obecnie jestem w 20 tc. Dawno mnie tu nie było. Teraz czekam na wymarozne usg, które będzie DZISIAJ! Ciekawe, czy w moim brzuszku mieszka synek, czy córcia. Ja mysel, że to chłopiec, ale nie wiem, czy po prostu się nie nakręcam.. Boję się rozczarowania, że to może być córcia. Wiem,wiem.. Ważne, żeby było zdrowe..
20 DPO/4t+4d
Dziś wieczorem wizyta. Zaczynam panikować. Naczytałam się oczywiście różnych strasznych historii o poronieniach, pustych jajach, zaśniadach itd i oczywiście nie pomogło mi się to uspokoić... ( NO NIEMOŻLIWE!!) 🤨
Znowu jestem w stanie "obudźcie mnie jak już będzie po wszystkim"... Tylko kiedy to będzie? W drugim trymestrze? Po porodzie? Jak skończą 18 lat? 🙄
