11 dc
Chyba ostatnio za dużo czytam o ciążach, śnią mi się dzieci cały czas, dzisiaj śniło mi się że dostałam lalkę takiego niemowlaka, która płacze, trzeba ją karmić, przewijać, usypiać. I wydawało mi się, ze dobrze się nią opiekuję ale moja mama (w tym śnie) mówiła mi, że muszę się jeszcze dużo nauczyć 😣😣 wymęczył mnie ten sen psychicznie.
Od wczoraj wogóle jestem taka wyciszona, mój mąż już kilka razy pytał co mi jest bo zazwyczaj buzia mi się nie zamyka, cały czas gadam. A teraz rozmawiam sama ze sobą, wewnętrznie, nie wiem czemu tak. Nie mam ostatnio potrzeby rozmawiać z nikim. Cały czas przemyślam jak wszystko dopasować z wizytami w klinice jak już wszystko ruszy i pracą, w której nie mogę od tak pójść na wolne z dnia na dzień czy wyjść na dwie godziny.
Z mężem już nie chce o tym rozmawiać, on mnie wspiera ale ile razy można słuchać, że wszystko będzie dobrze i wszystko się ułoży i żebym nie myślała na zapas. On ogólnie nastawiony jest do życia optymistycznie i co ma być to będzie bo na wiele rzeczy nie mamy wpływu, może i tak ale wg mnie trzeba mieć jakiś plan.
Jeszcze dwa dni urlopu i w środę powrót do pracy, posiedziałabym jeszcze w domu.
Dzisiaj już po spacerze. Miałam iść biegać ale po wczorajszym biegu trochę się boje. Przebiegłam 4 km i wszystko było ok do momentu wejścia do domu, złapał mnie taki ból podbrzusza, że nie mogłam się wprostowac, oblały mnie zimne poty, zaczelo mnie mdlić i robić mi się słabo, ledwo do łóżka dotarłam i tam po ok godzinie stopniowo ból odpuszczał. Nie wiem czym to było spowodowane, mam nadzieję że nie jakąś torbielą na jajniku 😒 a dodatkowo boli mnie ząb, który w grudniu miałam leczony kanałowo więc czeka mnie jeszcze wizyta u dentysty. Bosko poprostu 😁
Miłej niedzieli dla wszystkich.
Wiadomość wyedytowana przez autora 26 kwietnia 2020, 12:55
20 dc, 2dpo
Hej!
Da sie jakoś odpowiedzieć na komentarz? Bo nie wiem jak a chciałam odpisać Lince 
Na razie odpisze tu: tak niestety takie duże pecherzyki, duża to torbielka. Mogłam wziąć Duphaston od razu lub zaryzykować ovitrelle i spróbować cos wykorzystać tego mniejszego dziada
Co do mnie, jem ananasa który mi średnio smakuje... i boli mnie brzuch. Jest wzdety, a czuje jakby ból owulacyjny... to uczucie mam od piątku -.-
Jutro mam wizytę i dowiem sie, czy cos popękało... 3majcie kciuki!
23tc+6
Zabieram się za pisanie już od paru dni i się zabrać nie mogę..
Tak wiec imię zostaje 😊 Miałam wątpliwości ale jakoś już nie umiem sobie wyobrazić innego. Jeszcze przed poznaniem płci śniło mi się dwa razy..
Rodzice pozytywnie zareagowali też
Pare dni temu minęło 5 mc od odejścia naszego króliczka 😭 Jak wstałam rano to zastałam już męża płaczącego ...😭
Już niedługo nastanie najważniejsza data, dzień jej narodzin, nie wiem jak to będzie....
Dziś chciałam posegregować ciuszki, bo szafa pełna. Chciałam zobaczyć co nam brakuje. Wiem że będę musiała dokupić pare rzeczy bo mimo że Alicja urodzona była w maju i ciuszki 0-1 mc nosiła w lecie, to większość jest na długi rękaw, piżamki są z polaru, w szpitalu była klima. Teraz wątpię że się nadadzą, chyba że lato będzie chłodne..
Także włączyłam metalową muzykę otworzyłam szafę, spojrzałam i szybko zamknęłam, nieee, dziś nie dam rady oglądać tych rzeczy....
W ogóle mam wrażenie, że nadal nie umiem „nosić” brzuszka.
Z Alicja był malutki, było źle, wiec łatwo było go schować, nikt z sąsiadów nie wiedział. Cześć dowiedziała się po porodzie.
Teraz ciąża rozwija się prawidłowo a ja dalej boje się wzroku innych...
W sumie to nie wiem dokładnie co mi jest. Na początku czułam się jak „Ta która dopiero pochowała dziecko i już jest w ciąży”, teraz chyba bardziej się obawiam pytań osób które nie wiedzą typu „ooo gratuluje, pierwsze?” .... i co ja mam tym ludziom odpowiadać ? Tak pierwsze i udawać że Alicja nigdy nie istniała, czy nie drugie i wywoływać w ludziach współczucie 😓
Tak w ogóle to spotkałam ostatnio sąsiadkę, która wie co się stało, nawet kilka razy pod rząd i udawała że nie „widzi” brzucha... Także reakcje są różne , muszę się „uodpornić” w jakimś sensie, bo łatwo nie będzie.
Heh muszę trochę pozytywu wpuścić do mojej głowy!
Wiadomość wyedytowana przez autora 26 kwietnia 2020, 14:36
25 dc
3 dni po owulacji moje piersi stały się wrażliwe i trochę większe od tygodnia kuje mnie raz w lewym raz w prawym jajniku. Jeszcze 4 dni do miesiączki.
28 dc 4cs
Bólów na @ brak, pms brak, piersi jedynie nabrzmiałe ale nie bolą, są delikatnie bardziej wrażliwe. za 2 dni @ według of, według mojego kalendarzyka 02.05. zobaczymy zobaczymy 
Nie sądziłam ze poród mojej koleżanki, a zarazem kuzynki spowoduje u mnie taki smutek.
Oczywiście ze cieszę się ich szczęściem i oczywiście ze cieszę się ze są cake i zdrowe. Jednak po uczuciu szczęścia przyszło uczucie smutku i łzy.
12 dc
Wczoraj był ten dzień, w którym nagromadzone od dłuższego czasu emocje wysypały się ze mnie hurtowo.
Boże, jak ja zazdroszczę parom, które mają swój własny kąt i nie muszą dzielić niemal każdego aspektu życia z rodzicami. Zwłaszcza na kwarantannie. Niestety sytuacja życiowa jest na ten moment na tyle skomplikowana, że czujemy się w obowiązku zostać w moim domu rodzinnym.
Poprzedni tydzień był dla mnie mocno stresujący, zarówno ze względu na pracę, jak i atmosferę w domu. A ponieważ pracuję teraz w domu, to czasu na wytchnienie nie było wcale. Na zewnątrz może nie tego widać ale w środku jestem cała spięta. Często łapię się na tym, że zaciskam zęby, nawet do bólu, jest mi duszno i nie mogę uspokoić oddechu, pocę się mimo, że siedzę bez ruchu przy kompie... Na pewno nie pozostaje to bez wpływu na organizm i jak wiadomo, płodność.
Wczoraj siedliśmy z mężem, żeby ogarnąć PIT-y, pogadać trochę o naszych finansach i planach. On powiedział mi, co chciałby zrobić z wakacjami w przyszłym roku i zapytał, co ja na to. Jego plan wydawał mi się nieco szalony i powiedziałam, że nie bardzo sobie to wyobrażam. Więc on zapytał: w takim razie, jakie ja mam marzenia? I wiecie co..? Poryczałam się jak bóbr, bo zdałam sobie sprawę, że ja teraz właściwie nie mam marzeń... No, poza jednym oczywiście. I na pytanie męża, gdzie widzę siebie za rok, zobaczyłam w myślach nic innego, jak tylko: dokładnie to samo miejsce i te same problemy, co dziś. I to pokazało mi, w jak czarnej dupie jestem, sama ze sobą ;( Jak tak dalej pójdzie to depresja murowana.
Dłuuugo o tym gadaliśmy i główny wniosek jest taki, że ja praktycznie nie mam czasu dla siebie, prosto z pracy wyrywam się do obowiązków domowych i spełniania oczekiwań innych. A resztę czasu w mojej głowie wypełniają myśli o dziecku. Ale co będzie, kiedy już zajdę w ciążę, ale będzie ze mnie wyssana cała radość życia? Czy będę umiała się tym cieszyć?
No więc postanowiłam, że codziennie spędzę minimum pół godziny dziennie TYLKO dla siebie. Wiem, nie wydaje się to dużo, ale ja nawet tyle nie mam. Póki co, zaczynam od jogi. Zaczęłam już wczoraj i poczułam, że moje ciało jest naprawdę w kiepskim stanie. Ale coś ruszyło... I efekt był od razu, trochę zeszło za mnie napięcie, a i 
potem było jedno z lepszych od daawna 
Wiem, że długa droga przede mną i nic nie zmieni się w jeden dzień, ale zamierzam pracować nad sobą, wybiorę sobie jakieś fajne marzenie do spełnienia, a jeśli znowu wpadnę w ten marazm, to chyba pora na psychologa. Na razie najlepszym, jakiego poznałam jest facet, z którym chcę spędzić resztę życia (a on ze mną!)
Tak się wszystko zmienia, poważnie rozważamy kupno działki i budowę, zamiast rozbudowy tego domu, czekamy na szkolenia aż będą mogły się znów odbywać.... Ten wirus wszystko pogmatwał.
12 dc
Chciałam zadzwonić dzisiaj do kliniki zapytać czy coś się zmieniło w kwestii in vitro i dupa ,wchodzę na stronę kliniki a tam że dzisiaj nieczynne 😡 i nadal ten sam komunikat że zabiegi i inwazyjne badania nie są robione. Wczoraj byłam w szoku bo mój mąż dwa razy mi przypominał, żebym zadzwoniła do kliniki, chyba widzi że ten brak jakichkolwiek informacji kiedy mozemy zaczynać i od czego, czy wystarcza stare badania, czy będzie wizyta przed stymulacja mnie dobija. Znowu za dużo myślę.
Dzisiaj poszłam pobiegać i jak wróciłam było ok, podbrzusze nie bolało ale po ok 5 min zaczęło mnie boleć, mniej niż ostatnio ale jednak. Musiałam poleżeć i po chwili stopniowo przeszło. Dziwne to.
Okazuje sie, że mąż dostanie premie w pracy więc będziemy mogli kupić kolejne drzewka, trawy ozdobne, biały i grafitowy kamień żeby dokończyć ogród 😍 już nie mogę doczekać się efektu końcowego.
Wiadomość wyedytowana przez autora 27 kwietnia 2020, 13:34
tc: 13+6 wg apki, waga 58,4 kg (prawie 2 kg do przodu, do wagi sprzed ciąży)
Misja portki i stanik zakończone sukcesem. Portki przyszły z bonprix, bo trafiłam na fajną promkę. Materiałowe, z takim pasem na brzuch i jednoczesną możliwością zrobienia z nich rybaczek. W pasie poza elementem na brzuch, mają też dodatkową regulację po bokach - guziki na gumeczce. W gumeczce dziurki i można sobie poszerzać, zwężać. Są dobre. Niestety - jak siadam w nich odrobinę przykrótkie - ale nie można mieć wszystkiego. Misję stanik wykonał Mężuś - zabrał stanik, w którym się mieszczę i poszedł do sklepu. Dzięki za kamerki w telefonach Pani idealnie dobrała rozmiar większy (i obwód i miseczka). Jest miękki, jak chciałam i nie zapłaciłam za niego jak za zboże.
Koronaszaleństwo. Czuję się jak frajer, że siedzę na chacie. Mężuś był "na mieście" i po powrocie opowiadał rewelacje: sporo ciężarnych sobie chodzi; część ludzi chodzi z maskami na szyi (na wypadek policji lub straży miejskiej), bo:
1) tak;
2) muszą zapalić fajeczkę;
3) muszą zjeść lody;
część ludzi chodzi w przyłbicach, a przyłbice odsunięte od twarzy na maksa, że wcale nie chronią; kolejna część ludzi chodzi z maskami tylko na ustach lub tylko na nosie; część nie używa niczego do zakrycia twarzy. Nie wierzę w to, że mamy aż tylu astmatyków!!!
Dwa: sytuacja u mojego brata. Brat jest architektem krajobrazu. Miał zlecenie w zeszłym tygodniu. Najpierw rozpytanie klienta o koronkę - czy był w kraju, czy miał kontakt z kimś zarażonym, z kimś na kwarantannie, czy przebywa na kwarantannie - oczywiście, że nie, pan już czeka na niego, żeby zrobił mu automatyczne nawadnianie. Dobra, Brat z ekipą (3 innych ludzi) wchodzi do ogródka. W maskach, rękawicach (swoich roboczych), ze swoimi własnymi płynami dezynfekcyjnymi. Robią prawie cały dzień. Gość do nich wychodzi. Gada do nich bez maski. 2 - 3 razy. Rozlicza się z nimi, płacąc gotówką, bo tak mu wygodniej, on przelewu nie ma jak zrobić, no dobra, Brat przyjmuje pieniądze. Brat się stamtąd zbiera, a pod domem zawitał radiowóz. No nic. Zdarza się, może kogoś szukają i robią rozpytanie czy coś, Brat nie dopuszcza do siebie myśli, że pan go oszukał. Wracają do domu, po drodze idą do różnych sklepów, robią zakupy, Brat śpi w domu, z Bratankiem, Żoną i Teściami. Następnego dnia o godz. 12:00, będąc w innej pracy, dostaje smsa od tegoż Pana "Informuję, że w dniu dzisiejszym otrzymałem informację o pozytywnym wyniku testu na koronawirusa". Mój Brat się zagotował (kto by się nie zagotował?!?!?!), dzwoni do niego, pan zwany już ujkiem, z pewną nonszalancją mówi "No tak, jestem na kwarantannie, wymaz był pobrany kilka dni temu, w sumie to gorączkuję kilka dni po 38 stopni". Pierdzielony ogródeczek był ważniejszy niż zdrowie kilkunastu ludzi!!! Szczęście w nieszczęściu, że sąsiadka Brata pracuje w sanepidzie i podpowiedziała im sporo kwestii.
Kwestia poinformowania rodziny. Cóż, żadne z nas nie ma takiej, hm, jakby to powiedzieć, spełniającej oczekiwania rodziny (ale im starsza jestem, tym bardziej uświadamiam sobie, że to tylko MOJE oczekiwania). Moja Mama jest osobą, która zawsze coś pierdolnie. No inaczej tego nie można określić. A po udarze doszła jej do tego depresja, oczywiście, że nie skorzysta z pomocy psychiatry czy psychologa. Nasze problemy ze staraniami zbiegły się w czasie z jej depresją, no i nie miałam czasu, żeby iść do psychologa i zapytać, jak powinnam postępować z mamą. Bardzo często odpuszczam i nie komentuję tego, co mówi, a jak skomentuję, to zaraz robi się z tego afera.
Mężuś chciał powiedzieć rodzinie pod koniec maja. Czyli około 19 tc. Sama chciałam powiedzieć wcześniej, w okolicach Wielkanocy. Tym bardziej, że przed Świętami wyszła taka sytuacja, że Mama chciała, żebym jej powiesiła firankę w oknie. Naprawdę wtedy słabo funkcjonowałam i też Brat był w domu, więc mógł to zrobić. Powiedziałam jej, że tego nie zrobię - "A to boisz się, że spadniesz?" - "Tak, boję się, że spadnę. Brat w domu, może powiesić". - "Ale przecież on jest chłopakiem, no i on teraz odpoczywa po pracy." - "Nie powieszę tej firanki.". Potem gderała, że nikt jej nie pomaga, że ona przecież sama tej firanki nie powiesi (czy od tej firanki zależy jej życie?). Sama nie mam firanek w oknach, mamy rolety i naprawdę rewelacyjnie mi z tym, nie muszę się babrać, prać tego, rozwieszać do suszenia, wieszać. Ale przecież jak tu nie powiesić czystej firanki na Wielkanoc??? Przecież toż to Święto Okna i okno musi być wypucowane z tego powodu oraz na nowo odziane. 🤦♀️
Moja Mama jest zwolenniczką teorii, że chłopców i dziewczynki wychowuje się inaczej. Jest to tak głęboko w niej zakorzenione, że SAMA bałam się być matką chłopca. Dopiero musiałam przeprowadzić remanent w głowie i sobie to poukładać i przyjąć ze spokojem, że może się zdarzyć, że będę mamą chłopca. I będę się starała tak samo, jakbym była mamą dziewczynki.
Przykłady z moją Mamą można byłoby mnożyć, ale takie najbardziej jaskrawe to np. dzień przed MOIM ślubem musiałam z nią łazić po sklepach w poszukiwaniu sukienki, bo ta, którą sobie uszyła ostatecznie jej się nie podobała i powiedziała, że w niej nie pójdzie. Dzień przed ślubem. A ja od swojej rodziny przed ślubem oczekiwałam świętego spokoju. Nie, nie dostałam tego. Brat jest taki sam. W dzień ślubu piekłam sobie sama chleb ślubny (ot taka fantazja), żeby postawić na Ołtarzu i pobłogosławić go, jako nasz pierwszy chleb. Wcześniej ćwiczyłam barwienie ciasta kurkumą, papryką, kawą oraz różne rodzaje kłosów W trakcie zagniatania chleba (nie pierwszy w życiu i nie ostatni!) słyszę od Brata "A co zrobisz, jeśli Ci nie wyjdzie, hę?" z przekąsem oczywiście i założeniem, że nie wyjdzie. Jak się poryczałam, to skończyłam płakać u kosmetyczki dopiero. Wiem, wiem, panny młode są przewrażliwione, ale kur.a rzucać takimi tekstami? Własna rodzina?!
Mama wychodziła ze szpitala po udarze i trzeba było ogarnąć specjalną ortezę dla niej. Nie mogłam tego zrobić, bo sama właśnie wychodziłam ze szpitala. Mówię więc do Brata - "Rozejrzyj się, poczytaj o nich, wybierz jakąś." - "Ja to nie mam czasu, ja mogę dać kasę, wiesz, że ja pracuję, Ty jesteś teraz w szpitalu, masz dużo czasu, możesz to zrobić, prawda?". W trakcie naszych starań - nie wiedzieli o problemach - też rzucali różnego rodzaju tekstami (słynne Brata do Mężusia "Może Ci pokazać, jak to się robi?" - poziom empatii wyjątkowo wysoki). Moja cała rodzina (nie tylko Mama, ale też i rodzeństwo, czyli moje pokolenie) uważa również, że jest jedna recepta na życie i trzeba postępować zgodnie z tą receptą. Dom, rodzina, praca, samochód. Mam jakoś inaczej. Nie żyję w jednym mieście od zawsze i na zawsze. Nie zakładam, że do końca życia pozostanę tu, gdzie jestem. Nie zakładam, że w aktualnej pracy będę pracować do końca życia. O i rzadko jem mięso - o to są mega afery z moją Mamą. Co istotne mój Ojciec również rzadko je mięso. Natomiast Mama uważa, że bez mięsa, to ja umrę chyba i nie trafiają do niej argumenty np., że mi nie smakuje, że nie mam ochoty, że spalone jest niezdrowe, że oglądałam ostatnio film dokumentalny o mięsie i powoduje problemy onkologiczne różnego rodzaju i powinniśmy przejść na dietę roślinną. Całe moje gotowanie jest krytykowane - za mało tłuszczu, jak można smażyć na oliwie, smaży się na smalcu, nie dodajesz do zupy mąki? - jak śmiesz, Ty heretyczko! Krytykowana była również dieta Mężusia - oh, ale dlaczego, przecież Ty dobrze ważysz - no, ale zdrowie ważniejsze, ale lubię warzywka, nie zjem więcej ziemniaków, jeden kawałek ciasta wystarczy, nie jesz po 20.00?
Moja Mama kłamie. I gdy ją przyłapię na kłamstwie to wtedy mówi "Wiesz, wcale nie musisz mnie odwiedzać". Są to kłamstwa dużego kalibru. Ale - moje życie nie polega na naprawianiu cudzego. Już na tym nie polega. Podpowiedziałam jej kilka rozwiązań, nie miała ochoty z nich skorzystać, nie będę się narzucać. Ma czworo dzieci. Cały czas uczę się żyć i nie przejmować tym, albo przejmować w mniejszym stopniu.
Rozpisałam się. Ostatecznie stanęło na tym, że brzuszek zaczyna być widoczny i mówimy z końcem kwietnia, tym bardziej, że akurat będą Mężusia urodziny, to i okazja się znajdzie. Za to Mężuś swoim Rodzicom nie chce powiedzieć, aż do rozwiązania. Tia. I tu też są niezłe jaja. Mama Mężusia wyjechała za granicę jak Mężuś miał 15 lat. Nie wróciła, bo jakby wróciła, nie mogłaby pojechać tam znów za pracą (przesiedziana wiza). Także teściowej nigdy nie widziałam. Teść do niej dotarł kilka lat temu i od tamtej pory też się nie widział z dziećmi. Od dawna przebąkują, mniej więcej, co pół roku "Za pół roku wracamy". I tak życie płynie. Nasze i ich. Mężuś nie chce, żeby związali się myślą o wnuku i powrocie. Nie chce tego powiązania, bo do końca życia (przy takim natłoku gderania, prędzej naszego niż ich), będą oczekiwali wyrazów wdzięczności za powrót i pomoc (choć ta pomoc mogłaby iść w zupełnie nieoczekiwanym przez nas kierunku). Także tak. Mamy sporo cudzych błędów, na których się uczymy cały czas być rodziną.
Robimy swoje, jeśli możemy, to pomagamy im, w końcu to Rodzina, ale już przestaliśmy sobie wypruwać żyły, żeby kogoś zadowolić. Mamy swoje życie i swoje problemy.
Żeby nie kończyć smutno i poważnie, galeria imion. W głowach pojawia się masa imion, bo jak się okazało, że to prawdopodobnie Dziewczynka, to Mężuś zaczął dokładnie przyglądać się już wybranemu (Łucja). Części nie bierzemy pod uwagę, bo nosi je najbliższa rodzina.
Propozycje jakie się pojawiły:
K: "Ireneusz?"
M: "Irek - Świrek"
K: "Feliks?"
M: "Dwa orzeszki i parówka?!"
K: "Obawiam się, że nie kojarzę."
M: "Feliks, ta firma od orzeszków, no jak to będzie chłopiec, to dalej już nie muszę tłumaczyć? Orzeszki? Orzeszki? Kokosy może i tak, ale orzeszki, absolutnie nie, Ty dziecko skrzywdzić chcesz".
K: "Julian? Nie Juliusz, a Julian?"
M: "Król Madagaskaru i całego świata!"
K: "Florian?"
M: "Ok, podoba mi się."
K: "Jak Florian, to może dla dziewczynki Florentyna, Flora, Florka?"
M: "Jelitowa czy bakteryjna?"
K: 🤦♀️ "Taka od roślinek, Florka po prostu"
K: "Adrianna?"
M: "Wiesz, jakie będzie mieć wtedy inicjały?"
K: "Nie rób tego."
M: "A.Ś. Z czym Ci się to kojarzy?"
K: "Z aresztem śledczym, przecież wiesz."
M: "No, a zdrobnieniem będzie >>Celka<<, nie od Celina!"
Z mniej torpedowanych pojawiają się: Klaudia, Klara, Eliza, Edward.
Hejka dziewczyny
@rosamare , nie ma się czego bać. Mnie w ogóle nie bolało, a okazało się, że jest jednak bez znieczulenia Przed badaniem (bo to żaden zabieg wg mnie) lekarka kazała mi wziąć taki lek rozkurczowy plus sama z siebie, siedząc w poczekalni wzięłam jeszcze nospę, bo wyczytałam w necie, że można wziąć. Kazała też nie iść z pustym pęcherzem (z mega pełnym też nie). Najlepiej wypić tak pół szklanki wody pół godz. przed. Badanie trwało max. 15 minut a miałam robioną jeszcze tzw. mini histeroskopię, o której w ogóle sobie nic nie poczytałam przed wizytą, bo wyszłam z założenia, że tego robionego dzisiaj mieć nie będę. Okazało się, że w mojej klinice łączą te dwa badania. Tak więc miałam sono HSG + histeroskopię w 15 min. Niestety miejsca nie polecę, bo ja mieszkam w Niemczech, no chyba, że też mieszkasz w Niemczech i na północy
Jajowody drożne (wiedziałam, ale jak to ja chciałam jeszcze sprawdzić...) i macica ładna Jestem spokojna teraz (w tej chwili, nie wiem co będzie za 2 tyg.) Mąż mówi, że skoro hormony ok, te badania ok, jego nasienie ok to może wyluzujmy w końcu chociaż na chwilkę... dajmy sobie parę miesięcy... też mi tak moja intuicja podpowiada. Z drugiej jednak strony mam dość tych starań i myślę, czy skoro mam taką możliwość już teraz to nie iść na inseminację... szanse większe + będzie stymulacja clo.
Ogólnie stymulację clo mogę mieć też bez inseminacji. Lekarka proponowała stymulację, monitoringi i się staramy... ale coś mi ta moja intuicja mówi, żeby zostawić naturę w spokoju... że ona wie co robi. Z drugiej strony serio mam dosyć. A najbardziej drażni mnie to, że koleżanki matki w moim wieku tak mi dają odczuć, że są ponad mną.. a może ja tak sobie to wkręcam? Nie wiem... w każdym razie, wiem, że hormony i te badania itd. to nie wszystko - że mogę mieć jeszcze milion innych chorób, które nie pozwalają mi zajść w ciążę, ale z drugiej strony... kurczę... my się będziemy teraz 6 cykl starać po poronieniu, w tym zaraz po poronieniu owulacji nie było i cykl trwał 50 dni, w grudniu owulacja była, bo ją mega czułam, w styczniu chyba była, w lutym cykl rozwalony (43 dni) w związku z naszym mini urlopem i lotem (zawsze tak reaguję...) a w związku z tym bzykanie nie wtedy co trzeba,no i teraz marzec porażka. Także jakby tak policzył to mamy 3 trafione cykle... teraz będzie 4. Może to moja psychika blokuje? Kiedyś myślałam, że nie, nie ma czegoś takiego jak blokowanie psychiczne itd. a prawda jest taka, że jak zaszłam wtedy to nie wiem nawet kiedy, mąż też nie... a wcześniejsze cykle były oczywiście monitorowane bardzo dokładnie...
Ciągle dręczy mnie ta niepłodność idiopatyczna... czy ja mogę to mieć, skoro już raz zaszłam? Teoretycznie nie, ale wiecie, jest też coś takiego jak niepłodność wtórna... tak dużo myślę. Nie potrafię się wyluzować...
Cześć!
Generalnie dzisiaj umieram...
W nocy już mnie obudził ból jak na okres... A w sumie to boli mnie tak już od wczoraj... No i byłam pewna że dzisiaj to już na bank dostanę okresu... Ale nic z tego tylko boli brzuch i plecy ale okresu ni widu... Teraz jeszcze trochę mnie głowa zaczęła boleć... Ale najśmieszniejsze jest to że mam ochotę na seks... Mimo że mnie wszystko boli... Mój organizm chyha całkiem już głupieje... A no i robiłam dzisiaj tak dla pewności test ciążowy i negatywny... Jeszcze trochę i sama z sobą zwariuję...
Miałyście może już tak kiedyś? Wszystko jak przy okresie ale samego okresu brak? U mnie tak to po raz pierwszy w sumie...
Pozdrawiam Ines.
7 miesięcy Olusia
Za szybko,oj za szybko..
To najpierw o solenizancie:
-Oluś nosi rozmiar 80,waży ok.9 kg.wedlug mnie i jest przeuroczym klopsikiem
-jest przekochany, uśmiechnięty i bezproblemowy.
Jesteśmy na etapie kiedy Oluś siedzi,raczkuje,wstaje!(6 miesięcy i 29 dni),siedzi z zabawkami i się zajmie sobą lub bawi się z Pola i fajnie im to wychodzi. Uwielbiam wtedy na nich patrzeć
Drzemki mamy 3 krótsze lub 2 dłuższe. Na noc zasypia o 19:30. Wieczory są wolne
Jesteśmy na cycu,butli i pięknie je kaszki,owoce, warzywa i zupki. Dzisiaj jadł nam z talerza ziemniaka bo mu posmakował
Codziennie zaskakuje czymś nowym. Zrobi już papa czasem,da buziaka ,wie gdzie jest cycuś, mama ,tatą i Pola i że on jest Aleksander,Oluś i Misiu:)
Od 2 dni jeździ w spacerówce i siedzi w siedzisku z Ikei:)
Zasypia przy butli lub przytulony ze smoczkiem w buźce 🥰 lubi wygłupy przy piosence "idzie kominiarz po drabinie ", chichra się wtedy na sam dźwięk:D
Zębów na horyzoncie nie widać,chociaż lekkie spuchniete dziąsło jakby ma;D
Polunia jest super siostra-zabawki,pokaże,pomoże,uspokoi. Doszliśmy do momentu kiedy usiada razem i się bawią po swojemu
Pola jeździ na dwóch kółkach, nadal uwielbia misie i zwierzątka i jest bardzo muzykalna. Najbardziej lubi słychać muzyki cały dzień
Kupiliśmy im piaskownice więc ostatnio tam lubi się bawić plus oczywiście huśtawka.
W zeszłym tygodniu na rowerku jechała na Pola i znalazła podkowe-cieszyła się bardzo:D
Ja byłam na wynikach i tarczyca jest w normie szczepień jeszcze nie mieliśmy i nie pali mi się.
Jadę jutro na szybkie zakupy i wracam
do skarbów-uwielbiam ich
Firma sobie działa,złożyłam papiery o troszkę pieniędzy,zobaczymy czy dostanę coś.
Jak bumerang wraca do nas temat trzeciego dziecka i nadal nie ma decyzji. Zobaczymy co życie pokaże.
21 dc, 3 dpo.
Heja!
Czy to na prwno 3dpo? Zastrzyk miałam 23go, ale Owu chyba 24 pykla 🙈
Jestem po monicie, moje dwa bydlaczki pękły (nawet ten 34!) i mam dwa cialka żółte. Endo 7.5 (o 0.5 większe niż ostatnio - dobre to czerwone Cotê 😂😂
Od dzis 10 dni Duphaston, po 10 dniach test.
Nadal sie nie nastawiam, ten cykl os początku był dupowaty.
Jak cos to w maju sono 🦾🦾🦾
Bajo!
4 dc.
Tak, zaczynam wszystko od nowa.
Wróciła nowa energia, nadzieja i ten optymizm. Który to już raz?
Zawsze z myślą "to będzie ten cykl"
Teraz szanse mogą być większe... MK kończy 3mce terapii z czym wiąże wielkie nadzieje. Polubiłam poranne sprawdzanie temperatury, weszło mi to nareszcie w nawyk.
A teraz...
...chwila oddechu i radości z bycia razem.
27 dc
Piersi wrażliwe na dotyk lekko powiększone śluz biały kremowy szyjka macicy nisko tward i zamknięte. Czekam na @
13 dni po 💉
12 dni po IUI
11(?) Po owulacji
B I E L ❕❕❕
Ps. Nawet cienia cienia mgły 😞
Dziś urodziny mojego męża... Jeszcze rok temu dziś zrobiłabym test ciążowy z nadzieją na prezent... A tak??? Czekam na okres? Pogodzona z losem??? Nieeeeee!!!!!!! Z tym się nie da pogodzić!!!! Wszędzie piszą że z tym kariotypem nie jest możliwe przywrócenie płodności ☹️
Zadzwoniłam do kliniki bo już wznowili wizyty u specjalistów, nie wiem czy się cieszyć czy nie ale akurat na dziś zwolnilo się jedno miejsce do androloga... I jedziemy. Mój mąż już załamany, że to będzie pewnie już jego ostatnia wizyta u niego.. ☹️☹️☹️ Bardzo się boję ☹️☹️☹️
13 dc
Odkąd jestem na urlopie ( niestety ostatni dzień) to nie wiem jaki jest dzien tygodnia , za to doskonale wiem jaki dzień cyklu 😅🤣
Dzisiaj obudził mnie ból jajnika prawego, wiem że owulacja nie jest naprzemiennie (przynajmniej tak czytałam) ale ostatnio na owulację bolał mnie lewy jajnik. Niestety na monitoring nie mam szans, zostaje mi obserwowanie organizmu, mierzenie temperatury i testy owulacyjne. No i właśnie, testy 🙄 pamiętam jak pierwszy raz je robiłam kiedyś tam, idealnie pokazywały pik LH, najpierw były bladziutkie później ta kreska była coraz bardziej widoczna aż w końcu mocniejsza od testowej a później znowu bladła. Później przestałam robić testy bo chodziłam na monitoring. No i właśnie od tego cyklu testy robię od 10 dc i ta kreska jest jaśniejsza niż testowa ale nie całkiem blada blada. A dzisiaj w 13 dc jest prawie jak testowa 🙄🙄 no gdzie jak ja zazwyczaj owulację mam 17-18 dc. Zaznaczyłam jako negatywny, ale skończyły mi się testy z jednej firmy i małż kupił inne, gdzie pani w aptece przekonywała że to to samo no i mój kochany małż nie wnikal,tylko skoro pani magister tak mówi to tak musi być 😁 no nic, zrobię dzisiaj popołudniu test z nowej firmy i zobaczymy co to będzie. Śluz też nie pokazuje owu a i temp nie szarpie do góry.
Dzisiaj ostatni dzień opalania, od jutra ma padać. Narazie słońce nadal się ode mnie odbija i raczej nie zadam szyku w tym roku opalanymi girkami. Nasze, że tak napiszę krajowe słońce nie chce się ich czepiać.🤣 A tyle sukienek wyprasowałam i spódniczek, przynajmniej dzięki maseczkom nie będę się malowała tzn tylko oczy posmaruje tuszem i tak więcej nie będzie widać, a w pracy mamy chodzić w maseczkach.
Urlop nie był długi ale całkowicie wyłączyłam się z pracy, no prawie bo 3 razy rozmawiałam z kolegą, który mnie zastępuje żeby coś mu podpowiedziec ale ogólnie radzi sobie bardzo dobrze.
Od dzisiaj małż nazywa mnie Januszkiem, bo opieprzylam go, że zużyl tyle folii aluminiowej jakby co najmniej ją zjadał. A on tylko każda rzecz w lodówce owinął szczelnie folią bo przecież lodówka no frost i wszystko wyschnie. Szkoda tylko że nie widzi,że odkąd ja mamy ja pakuje wszystko w specjalne pojemniki. 🤣
No cóż, będę Januszkiem przez chwilę dopóki nie znajdzie nowego pieszczotliwego przezwiska dla mnie 🤣🤣
Edit: obejrzałam galerie testów owulacyjnych i jednak mój test nie jest pozytywny (kiedyś to był wyraźny ,,skok,, koloru). Więc robię dalej, zobaczymy co to będzie.
Wiadomość wyedytowana przez autora 28 kwietnia 2020, 11:47
Cześć!
Okresu nadal brak... Dzisiaj się czuję jak w drugim dniu okresu... Lekki ból i tyle...
No ale nie o tym, generalnie postanowiłam sprawdzić na własną rękę co z tymi moimi cyklami a ze względu na pandemię do lekarza raczej się nie dostanę więc zamówiłam już testy owulacyjne i postanowiłam mierzyć temperaturę, może o różnych porach, ale a nóż widelec coś wyjdzie? A może nie mam się czym martwić? No ale sprawdzić nie zaszkodzi... Zamówiłam termometr, mój jest mało dokładny... Zobaczymy... A może będę miała już jakieś dane jak w końcu wybiorę się do lekarza a nie tylko kiedy się zaczął i skończył poprzedni cykl...
Co do testów to kupiłam jakieś tanie na Allegro ale przy moich cyklach i tym że nie mam pojęcia kiedym mam tak naprawdę owulację, więc przy droższych bym pewnie zbankrutowała...
No cóż to chyba na tyle dzisiaj... Dwa posty dzień po dniu to i tak dużo xD.
Pozdrawiam Ines.
