Jutro robię test! Mój mąż stwierdził ze to jest nasz cykl i ma dobre przeczucia, jutro mam zrobić test, żebyśmy mogli razem świętować ciąże (w tygodniu nie będzie go w domu). No wiec skoro to ten cykl Hahaha to jutro robię test, którego wyniki może być tylko jeden ❤️
Drogi pamiętniku!
Nadzieja prysła jak bańka mydlana. Nie, nie dostałam jeszcze okresu. Ale beta poniżej 2,5 już mi powiedziała wszystko. Najgorsze właśnie że ten okres nie chce przyjść... Wkurza mnie to bo progesteronu brałam końską dawkę. Wszystko jak zwykle znów siedzi w głowie... No właśnie jak sobie z tą głową poradzić? Przeraża mnie myśl o braku dziecka.
Z nowości to przewróciłam się na schodach w pon i se nadwyrężyłam kostke.
Efekt? L4 do wtorku.
Niech ten rok się już kończy...
Już po wizycie u pani ginekolog.
Problem:
1) nieregularne cykle
2) brak owulacji
3)brak ciąży
Wywiad bardzo szczegółowy, pani doktor bardzo spokojna i uważnie słuchała, kilka pytań uzupełniających i już nasunął się plan działania...
Po wywiadzie przyszedł czas na badania ... USG bardzo ładne, żadnych torbieli, zrostów nadżerek itp, endometrium rośnie do 2 tygodni będzie okres...
Plan działania a w sumie to 3.... Musimy z mężem podjąć decyzję....
1) regulacja mojego cyklu (bez ciąży): CZAS: minimum 5 miesięcy do może nawet kilku lat lub wcale PLAN: 4 miesiące anty, 1 przerwa i jak @ przyjdzie w terminie to kolejny cykl bez anty, jak nie przyjdzie w terminie to na nowo, 4 miesiące anty i miesiąc odstawki i tak aż do pełnego wyregulowania OCENA PLANU: 6/10
2) Walka o bobo: czas minimum 5 miesięcy PLAN: 4 miesiące anty żeby organizm odpoczął od owulacji w 5 cyklu stymulacja owulacji, w międzyczasie mąż robi badania i pada decyzja czy naturalnie czy idziemy na głęboką wodę i robimy inseminację (zależy od wyniku męża) daje nam 3 cykle starań. Jeżeli bezskutecznie to robimy drożność jajowodów, środowisko pochwy i zapomniałam co jeszcze... OCENA PLANU: 9/10
3) olewamy leczenie stymulację i czekamy na cud. CZAS: nieokreślony OCENA: 0/10
Mąż dał mi wybór między 1 i 2 woli żebym to ja zdecydowała czy chce najpierw ustabilizować organizm czy nie czekamy i działamy. Ja mam dylemat wolała bym naturalnie bez stymulacji czyli wariant 1 ALE może to potrwać nawet kilka lat znowu w wariancie 2 nie przekonuje mnie ta szybkość i intensywność działania ale za to bardzo przybliża mnie to do celu.
Czuję że mąż też ma dylemat dlatego dał mi wolną rękę w podjęciu decyzji. Coraz bardziej kusi mnie wariant nr 2....
Nie dostałam nic na wywołanie @ doktorka woli żeby przyszła sama daje jej czas do końca miesiąca, ja mam czas na podjęcie decyzji. Jak się namyśle to pewnie dam wam znać co postanowiłam 
A teraz uciekam popracować koło domu
Trzymajcie jutro kciuki za transfer. Proszę,proszę, proszę!
11cs 16dc
Monitoring USG: lewy jajnik czysty, na prawnym ciałko żółte będące najprawdopodobniej pozostałością po zeszłym cyklu. Lekarka mówi że endometrium wygląda na pierwszofazowe i że jest to raczej cykl bezowulacyjny. Cholera jasna, mam rozkminke ze swoim wykresem- jest dwufazowy, jedyne co jest inne niż w pozostałych cyklach że testy owu nie wyszły pozytywne. Czy to przetrwałe ciałko może wydzielać progesteron stąd wykres dwufazowy? Myślałam, że u mnie sytuacja ze zdrowiem jest opanowana, ale zaczęłam podejrzewać że nie mam w ogóle owulacji z prawego jajnika, oczywiście muszę zrobić monitoring w następnym cyklu.. Mam już dość łażenia po tych lekarzach. Ciągle w głowie mam pytanie: jak do cholery ludzie mają tyle dzieci?! Mam wrażenie jakby spłodzenie dzkecka było niczym wysłanie rakiety na Marsa 😁
Wiadomość wyedytowana przez autora 9 października 2020, 22:52
Dzień mamy
A my?
W piątek 22 maja o 9.20 na świat przyszedł nasz Leoś. Urodzony przez cc w 30+0 tygodniu ciąży, 1430 gram, 43 cm, Apgar 7-8-8.
W skrócie - preeklampsja i w następstwie odklejenie łożyska.
Leżymy zamknięci na intensywnej terapii ale jest w miarę ok, "stabilnie" mówią 🙄
Co by nie było, jestem mamą najpiękniejszego wczesniaczka na świecie 🥰🥰🥰🥰
Trzymajcie za nas kciuki.
Maciuś jutro kończy miesiąc. Dziś go ważyłam. Jest 4060g. Jak wyszliśmy że szpitala 12 maja było 3240g. Więc ok.
Ogólnie Maciuś ma nietolerancję białka mleka krowiego. Stwierdzone przez pediatrę. Ma wszystkie możliwe objawy: zielona kupa, strzelająca, biegunki, wysypka, chrypa, jest drażliwy i często nie chce cyca jeść, odrzuca i jest wisk. Potrafi płakać godzinami. Strasznie ulewał. Raz wymiotował praktycznie cały dzień i zrobił 5 kup w tym z pianą. Miałam już skierowanie do szpitala. Bo mógł się odwodnić. Pediatra przepisała Nutramigen, aby szybko mu podać- mleko mm bez kazeiny i laktozy, na receptę. Jak ręką odjął. Nic nie ulał. Ja też miałam skazę białkowa jako dziecko i mojej siostry synek- robił kupy zielone z krwią i nie tył. A więc jestem od 4 dni na diecie bez nabiału. I czekam na efekty. Wczoraj był tak niespokojny, cały dzień płakał. Tylko godzinę spał w ciągu dnia i nie mógł zasnąć na noc. Dałam mu mm. Od razu zasnął. Widocznie moje mleko mu nie smakuje. Muszę z nim walczyć aby pił pierś. Zobaczę ile przetrwam, bo ta dieta jest ciężka. Nie mam co jeść bo inne rzeczy też wykluczam aby nie miał kolek. Może dla jego dobra powinnam przejść na mm bo strasznie się męczy 
już nawet spokojnie nie polezy. Tylko ręce i cyc którego po chwili nie chce i jest wisk
2 dpo, 8 cs
To się zadziało ostatnio!
W piątek 5/06 byliśmy u lekarza na wizycie "niepołodnościowej". Co najlepsze przez wirusa ja byłam w gabinecie a Mąż w samochodzie pod przychodnią na telefonie z nami na głośnomówiącym. Na szczęście wszystko się udało.
Pani doktor po prostu cud człowiek. Miła, spokojna, cierpliwa i bardzo rzeczowa, wyszłam od niej przeszczęśliwa. Odpowiedziała na wszystkie moje pytania i rozwiałą wszelkie wątpliwości.
Powiedziała, że śluz jest idealnie płodny, pęcherzyk 18 mm, oczywiście nie wiadomo kiedy pęknie.
Jedynie w piątek muszę zrobić progesteron i jeśli będzie prawidłowy to mamy starać się do listopada by mieć pełny rok. Jeśli się nie uda to ruszamy od razu ze sprawdzeniem drożności jajowodów i innymi rzeczami. Oczywiście mam nadzieję, że nie będzie to potrzebne.
Dostałam zalecenie by przestać mierzyć temperaturę, uspokoić się i czerpać przyjemność ze starań.
Czuję, że naprawdę wiele dała mi ta wizyta. Uspokoiła mnie bardzo, Męża wyniki są naprawdę dobre. 3% morfologii nadrabia ilością przekraczającą normę ponad 40-krotnie, więc nie ma się czym martwić. Czuję się dużo spokojniejsza i szczęśliwsza. Poczułam, że naprawdę odchodzi ode mnie ten stres starań i teraz mam podejście co będzie to będzie. Uda się wtedy kiedy powinno i już. Plus teraz przy budowie domu mamy dużo biegania, więc marzę o tym by już nie pracować, ale czuję dużo większy spokój.
Już się bałam, że owulacji w tym miesiącu nie będzie a tu się okazało, że w tym miesiącu będzie po prostu później!
Wizyta była 17 dc a pęcherzyk miał 18 mm. Owulacja boleśnie przyszła w niedzielę (19dc), a sobotni poranek i niedzielny wieczór wykorzystaliśmy w pełni 
W sobotę mieliśmy wesele mojej koleżanki, u której zostaliśmy aż do poniedziałkowego popołudnia. Może tymczasowa zmiana aury na cudowne miejsce nad rzeczką w Parku Narodowym zdziała cuda? Kto wie, dowiemy się za kilkanaście dni
Dziś aż łezka w oku mi się zakręciła gdy przeczytałam pamiętnik abbigal. 6 lat starań i teraz za dwa tygodnie planują Chrzciny. To jest piękne i mi osobiście daje wiele siły! Po prostu cudo!
Wiem, że nam też się uda, więc pora wrzucić na luz, zająć się domem, Mężem i bawić póki możemy.
Na razie plan jest taki, że jeśli nie uda nam się do września to odwiedzamy koleżankę na kilka dni (sobotnia panna młoda) i jedziemy do Energylandii spełnić moje marzenie o rollercoasterach
KIEDYŚ W KOŃU SIĘ UDA!!! Ja to wiem! Jest dobrze, więc teraz tylko pozostaje mi być cierpliwą.
Mała przerwa i odpoczynek psychiczny 😊
Już ponad 3 miesiące razem.
I dziś nasz pierwszy dzień mamy.
Rok temu byłam już w trakcie stymulacji i przygotowan do punkcji, a potem transferu...
To ostatnie 12 miesięcy to był wyjątkowy czas w moim życiu.
Były momenty trudne, były i łzy szczęścia i strachu, ale tych szczęśliwych chyba więcej.
Trzymam w ramionach mój wyczekany cud, mój promyczek słońca. Mój mały synek.
Pisząc ten wpis mam łzy w oczach.
Strach nie zniknął. Boję się czasem, że to sen.
Boję się też o niego. Ale to już inny strach. Z miłości.
PONIEDZIAŁEK
Jajca na razie rosną 
oby tak dalej 
Chyba ta stymulacja jest faktycznie mocniejsza, bo już dzisiaj dosyć mocno czuję podbrzusze (wtedy nie czułam nic). Tak się zastanawiałam co to jelita czy co. Ale to po prostu od jajników, takie tępe ukłucia najgorzej przy schylaniu się albo siedzeniu 
odzywają się mam nadzieje, że to dobre znaki, bo nie jestem przygotowana na kolejną porażkę...
Mąż już pytał kiedy powiemy moim rodzicom o ciąży... patrzcie jaki hop do przodu! no kto by pomyślał
Punkcja planowana na piątek/sobotę teraz w środę na ostatniej wizycie będzie decyzja...
Doktor od kilku wizyt jest coraz milszy i coraz więcej do mnie gada, szok! Jak tak dalej pójdzie to chyba go nawet polubię! 
Zaczynam się stresować bo za parę dni zaczną się rozgrywać losy mojego życia po raz drugi... Totalnie nie jestem gotowa na porażkę, więc kurcze niech się tym razem zechce udać...! 
11 dc
A ja mam wrażenie, jakbym miała zaraz dostać okres. Może ten cykl będzie „normalnej” długości, a nie jak te ostatnie ponad 35 dni.
Czuje lekkie poddenerwowanie, w piątek jedziemy pierwszy raz wspólnie do Gamety. Mamy wyniki bad. krwi i nasienia z ostatniego pół roku czyli od czasu jak zaczęliśmy szukać konkretnie gdzie jest „problem”.
Czytając pozytywne opinie mam ogromna nadzieje, ze i nam się uda.
Często czytam o przeczuciach... Sama tez próbuje się w swoje wschluchiwac. I tak jak kilka miesięcy przed pojawieniem się w moim życiu MK czułam, ze zaraz spotkam wielka miłość. Mimo ze od ładnych paru lat byłam raczej singielką, to normalnie czułam, ze zaraz się pojawi. I się pojawił! I już został, z ogromem miłości i szczęścia, poczuciem bezpieczeństwa 🥰
Teraz mam podobne przeczucie... Czuję, ze jak już się za TO zabraliśmy porządnie, to może się udać. I za chwilę będę narzekać na coraz to ciaśniejsze spodnie 😉
Proszę o kciuki i 🙏🏻
15 dc
Już po wizycie u ginekologa. Wszystko jak w najlepszym porządku. Za 2 dni będzie owulacja pęcherzyk ma 15 mm
5dc protokół długi
Po dzisiejszej wizycie troszkę się zląkłam ! ?
Ogólnie wszystko dobrze, dawka mensinorm 225 jm , decapeptyl dialy dalej biore, i bede brac pewnie do końca stymulacji.
Po rozmowie, doktor powiedziała, ze duzo bede miała na pewno komórek jajowych.
Pytania na koniec troche mnie przestaszyły...
Co zrobimy z dużą ilością komórek jajowych, ewentualnie zarodkami . Ile zapłodnić chce , z powodu że jestem w takim wieku przejsciowym... bo od 35 r.ż. można podajże wiekszą ilość zapładniać.... a mam 34.
Powiedziałam mężowi , ale odrazu dorzuciłam , że musze pomyśleć, bo umieram z głodu i nie dam rady.
Ciężki dylemat z komórkami , zwłaszcza zarodkami...
Jak wy podeszliście do tego.
Wiem, że inni mają problem, aby w ogóle mieć możliwości co do poczęcia dziecka poprzez uzyskanie komórek . Chciałabym mieć pewność , że będę miała dzieci, że uda sie za kazdym razem przy transferowaniu, lecz nigdy nie można mieć pewności. Myślę, że zostane przy 6 zapładnianych komórkach... co do komórek jajowych hmm..... rozmyślam... mam czas... najwyżej rzucę mężowi kilka dni przed wizytą co myśli... czy oddać w razie czego komórki.... a o zapłodnionych pomyślimy czy oddać gdy bedziemy mieli 2 dzieci? CO wy na to? Mieliście taką rozkminę?
Do dnia dzisiejszego przed wizytą , myślałam czy uda nam się zapłodnić i mieć coś do mrożenia . A tu jak Filip z konopi wyleciały kolejne pytania jak z kapelusza magika !
Wiadomość wyedytowana przez autora 9 czerwca 2020, 17:28
Zaczynam mogą przygodę na fioletowej stronie. Trochę na to musiałam poczekać, ale najważniejsze, się udało przyrost bety jest w normie, byłam na USG i widziałam naszą kropeczkę. Ze względu na 2 ciąże biochemiczne pod rząd lekarz od razu zlecił badania w kierunku zaburzeń krzepliwości krwi. Okazało się, że mam podwyższony fibrynogen. Zdaniem lekarza znacznie normą jest do 3.5,ja mam 4.57. Od razu przepisał mi zastrzyki, które będę robiła codziennie, aż do końca ciąży. Mam nadzieję, że to pomoże. Lekarz powiedział, że grozi mi utrata dziecka Musi być dobrze! Nie biorę pod uwagę innej możliwości.
Wiadomość wyedytowana przez autora 9 czerwca 2020, 18:41
Od niechcenia zrobiłam dziś test i wyszła 2 kreska!!! I to nie cień, tylko kreska! Cała się aż trzęsę i powtarzam to niemożliwe... Męża nie ma, jestem sama. Po ostatnich cieniach staram się podchodzić na chłodno do tego, ale jest kreska!!!! Boże, obym była w ciąży...
EDIT pół godziny później.
Już trochę ochłonęłam. Kreska pokazała się od razu i widać ją gołym okiem choć jest jaśniejsza niż kreska kontrolna. Ale na zdjęciu bez problemu się pokazuje 
Jutro idę na betę. Na spokojnie, na spokojnie...
Rano powtórzyłam test. 2 grube kreski bez dwóch zdań. Czy to się dzieje naprawdę?
Wiadomość wyedytowana przez autora 4 czerwca 2020, 16:37
19 tc + 1 waga 52
Od tygodnia bardzo fatalnie się czuję.
Meczą mnie zaparcia. Do tego jak byliśmy z mężem na rynku zasłabłam dobrze że był ze mną i że umiem sobie radzić w takich sytuacjach, bo inaczej bym upadła. Sprawdzałam żelazo i morfologie jest na pograniczu. Ciśnienie zabójcze dziś np 81/46 puls 94 i jak tu się dobrze czuć.
2 tygodnie urlopu szybko zleciało. Pokój prawie ukończony dziś mój kończy malowanie jutro z bratem zakładają panele i będzie po remoncie. Potem tylko mebelki. Ważne że co najgorsze pokończone
Dziś miałam wizytę u gina. Z małym wszystko dobrze, szyjka ok, serduszko bije. Przynajmniej dziś ruchliwy a nie ciągle spanie. Ruchów nadal nie czuje. Ponoć łożysko już jest na przedniej stronie a było na tylnej więc mogę sobie dłużej poczekać.
Za tydzień w czwartek połówkowe. Jak ten czas leci.
W dalszym ciągu nie mogę uwierzyć że jestem w ciąży.
Od dziś jestem na L4, musiałam uprzedzić kierownika bałam się jego reakcji. Nie wiem czy do końca zrozumiał że jestem w ciąży czy nie, bo życzył mi powrotu do zdrowia 😀 pewnie facet zakręcony, ale ważne że stawiłam temu czoło. Ogólnie nie mam sił na pracę za dużo jest teraz obowiązków a po 2 źle się czuję. A mówili że drugi trymestr jest łaskawszy w moim wypadku tylko 1 był bajką. Zobaczymy co będzie dalej.
O wyprawce nie myślę jakoś za wcześnie. Może w sierpniu się za to zabiorę. Akurat będą jesienne ciuszki 😀
7 dc ??
Cholera, nie wiem jak liczy się cykl na tabletkach anty 🙄 no więc teraz jestem w 7 dniu siedmiodniowej przerwy pomiędzy antykami 😉 od jutra znowu ruszam z antykoncepcja, oby ostatni cykl.
Mam już opis rezonansu, przyszedł bardzo szybko, na szczęście wszystko jest w porządku, nie mam żadnego guza na przysadce mózgowej i ogólnie mój mózg wygląda ładnie 🤣🤣 chociaz po dzisiejszym dniu w pracy w to wątpię, głowa paruje od nadmiaru informacji, które przetwarza w ostatnim czasie. Niestety wszystko się sypie w pracy, projekt przeciągnie się do lipca, prawdopodobnie do końca lipca 😡
W przyszłym tygodniu kolejna wizyta u edno, myślę że na jakiś czas ostatnia (chyba że zajdę w ciążę, to kazał się zaraz pokazywać żeby zwiększyć leki na tarczycę).
Czytam tak o tych stymulacjach, punkcjach i zdałam sobie sprawę, że zrobiłam błąd podpisując umowę w klinice. Nie chciałam mrozić komorek, ale chyba zmieniam zdanie. Nie zapładniamy dużo komorek mimo mojego wieku, nie chce oddawać zarodków do adopcji. Małż też się na to nie zgadza, ale zamrożenie komorek w razie niepowodzenia przy zapładnianej przez nas ilości komórek daje szansę na zarodki bez konieczności kolejnej stymulacji. O ile będzie co mrozić 🙄 ostatnio rozmawialam z koleżanką, która miała dwie stymulacje i w obu zarodki przestały rozwijac się w piątej dobie. Tego boje się najbardziej i tego że moje komórki będą za słabe. 😕
Nie dzieje sie nic ... cykl bez stymulacji... ciągnie sie i ciągnie... chyba chce pobić jakis rekord juz ma 40 dni... w lipcu mam laparoskopię z histeroskopia Pani Doktor naprawi mi macice... ciekawe czy dojdzie do skutku czy jednak moj cykl mi w tym przeszkodzi... poki co to ciesze sie, bo to moze byc ta kropka nad „i” która sprawi ze sie uda!
Ostatnio czuje ze na każdym kroku ludzie bez dzieci sa dyskryminowani ... nawet teraz przy bonie na wakacje... nie masz dziecka - nie dostaniesz ani złotówki... co z tego ze płacimy podatki, ciagle wszystko ma wyższa cenę... niby prorodzinnie a niestety osoby, które pragną i walczą o dziecko nie sa wspierani .. tak ostatnio z Mężem czujemy sie jakos osamotnieni w całej sytuacji, zwłaszcza, ze doszliśmy do etapu, ze Znajomi narzekają na to ze maja dzieci, dziecko to u Nich wymówka i pretekst zeby nie przyjechać i odwołać spotkanie na godzine przed, bo przecież „dziecko” ... Mówią otwarcie, ze juz nie chca więcej dzieci, ze gdyby teraz przydarzyła sie ciąża to byłaby to najgorsza rzecz w życiu, zeby sie załamali... a my- marzymy o tym... zeby chociaz jedno dziecko miec .. zeby ta „straszna” ciąża nam sie przytrafiła... czasem tez mysle czy my bedziemy tacy sami? Czy dla nas tez to dziecko bedzie takim „ciężarem” czy bedziemy jednak widzieć w Nim szczęście i bedziemy potrafili sie Nim cieszyć! Wiem, ze ciąża, poród, rodzicielstwo to nie tylko tęcza, ale chce! Chce chociazby miałoby byc cieżko. Tak, dla Tego Dziecka dam sie nawet „pokroic” mówiłam nie raz i niedługo moje słowa sie spełnia! I miejmy nadzieje,ze te nacięcia macicy pomoga!
10 dpo, 34 dc
Owulacja w tym cyklu była pozna ze względu na brak reakcji na Lamette, dopiero zastrzyki z gonadotropiny pomogły. Okresu na razie brak, choć objawy jakieś tam są. Nie podoba mi się ten detektor ciążowy na ovu, wszystkie objawy, przynajmniej u mnie, można zaliczyć do pms jak i pierwszych oznak ciąży.
Przyjmuję różne leki przy stymulacji, obecnie jestem na progu, wkurza mnie, że puchnę, tyję, nie mogę nad tym wszystkim zapanować. W pierwszej ciąży przytyłam 30kg. Miałam cukrzycę ciążowa. Kuźwa. Odbiera mi to radość życia.
